Αιμιλία Υψηλάντη: Η ειλικρίνεια, η αποστασιοποίηση και η αντιμετώπιση της ζωής
Η σπουδαία ηθοποιός μίλησε για την προσωπικότητά της, τη νεότητα και τη μεταμόρφωση μέσα από τους ρόλους.
Η Αιμιλία Υψηλάντη, καλεσμένη στην εκπομπή Buongiorno, αποκάλυψε την πολυσύνθετη φύση του χαρακτήρα της, περιγράφοντας τον εαυτό της ως εκδηλωτική και ζεστή, αλλά ταυτόχρονα ικανή για απόσταση, ακόμη και από οικεία πρόσωπα. «Φεύγω, δεν είμαι διαρκώς παρούσα, γιατί είμαι αλλού. Το μυαλό δεν το πολυελέγχεις. Αυτό έχει και τον δικό του τρόπο να αμύνεται στην καθημερινή τριβή, οπότε αναπαύεται, φεύγει», εξήγησε η σπουδαία ηθοποιός με χαρακτηριστική ειλικρίνεια.
Αναφερόμενη στην έννοια της νεότητας, η κυρία Υψηλάντη τόνισε πως αυτή δεν ορίζεται από την ηλικία, αλλά από τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος αντιμετωπίζει τη ζωή. «Σημασία έχει πως αποφασίζει ο άνθρωπος να αντιμετωπίζει τη ζωή που έχει τώρα. Τη ζωή την αντιμετωπίζω με σωφροσύνη. Χρειάζεται το χαμόγελο στη ζωή και κάποια κόλπα για να επιβιώνεις. Το καμαρίνι είναι λίγο μοναστήρι, θέλω να είναι λίγο απρόσωπο», ανέφερε, προσθέτοντας ότι για να μεταμορφωθεί σε έναν ρόλο, χρειάζεται να περάσει από μια κατάσταση ουδετερότητας, ώστε να μην επηρεαστεί από τον εαυτό της. «Θέλω να αφήσω τον εαυτό μου στο κενό για να πάω κάπου αλλού».
Η Αιμιλία Υψηλάντη, γέννημα θρέμμα μιας άλλης εποχής, περιέγραψε την παιδική της ηλικία ως μέλος μιας μικροαστικής, προφυλαγμένης οικογένειας, κόρη δύο εκπαιδευτικών. «Ήμουν από μικροαστική οικογένεια, προφυλαγμένη. Ήμασταν σε ένα κουκούλι, σε μία αγκαλιά», δήλωσε, τονίζοντας την αίσθηση καθήκοντος που της ενέπυε η ανατροφή της.