Ιεροκλής Μιχαηλίδης: Η πολιτική ορθότητα και η πρόκληση της σάτιρας

Σε μια εμπεριστατωμένη συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα «Απογευματινή» και τον δημοσιογράφο Γιώργο Βαϊλάκη, ο Ιεροκλής Μιχαηλίδης ξεδίπλωσε τις σκέψεις του για ποικίλα θέματα, με την επιρροή της πολιτικής ορθότητας στη σάτιρα και τη διαχείριση διαφορετικών θεατρικών ειδών να βρίσκονται στο επίκεντρο.

Ο δημοφιλής ηθοποιός, έχοντας αποδείξει την ευελιξία του τόσο σε δραματικούς όσο και σε κωμικούς ρόλους, δήλωσε ότι η δυσκολία ή ευκολία εκάστου είδους είναι σχετική, εφόσον υπηρετείται με συνέπεια. «Όλα είναι το ίδιο δύσκολα και το ίδιο εύκολα, αν υπηρετείς έναν ρόλο, ένα είδος», ανέφερε χαρακτηριστικά, προσθέτοντας ότι η ιδιοσυγκρασία και η φωνή του δεν προσδίδουν από μόνα τους «φωνή κωμικού ηθοποιού». Επισήμανε, μάλιστα, ότι από τα περίπου εξήντα έργα στα οποία έχει συμμετάσχει, λιγότερα από πέντε είχαν αμιγώς κωμικό χαρακτήρα, διευκρινίζοντας ότι η περίοδος των βαριετέ-καμπαρέ απαιτεί έναν διαφορετικό τύπο υποκριτικής. Η πρόκληση, για τον ίδιο, έγκειται στην εναλλαγή ατμόσφαιρας και είδους, καθώς και στην ψυχική προσέγγιση μιας δραματικής κατάστασης τη μία χρονιά και μιας κωμωδίας την επόμενη.

Σχετικά με τη σχέση της σάτιρας με τα κακώς κείμενα και τον κίνδυνο από την πολιτική ορθότητα ή μια επιφανειακή «καθώς πρέπει» συμπεριφορά, ο κ. Μιχαηλίδης εξέφρασε την άποψη ότι η σάτιρα κινδυνεύει πρωτίστως από τους ίδιους τους δημιουργούς της. «Η αυτολογοκρισία υπήρχε και θα υπάρχει, γιατί υπάρχει πάντα ένα όριο και ένα μέτρο, προσωπικό του καθενός», τόνισε. Ωστόσο, ο μεγαλύτερος κίνδυνος, κατά τον ίδιο, είναι η σάτιρα να καταστεί «κοινότοπη, μη ενδιαφέρουσα, μη κωμική ή να γίνεται χυδαία άνευ λόγου». Το αισθητικό κριτήριο, το οποίο θέτει εκείνος που επιχειρεί τη σάτιρα, είναι καθοριστικό, καθώς αυτό που για κάποιους έχει οξύτητα, για άλλους μπορεί να φανεί χυδαίο ή κοινότοπο. «Άρα κινδυνεύουμε κυρίως από τον εαυτό μας στη σάτιρα και γενικότερα στη ζωή», κατέληξε.