Ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος σε κίνδυνο: Η κλιματική αλλαγή απειλεί την επιβίωσή του στην Ανταρκτική
Στα "απειλούμενα" είδη κατατάχθηκε ο εμβληματικός πτερωτός κάτοικος της Ανταρκτικής, με προβλέψεις για δραματική μείωση του πληθυσμού του έως το 2080.
Ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος, ένα από τα πλέον αναγνωρίσιμα είδη της Ανταρκτικής, ανήκει πλέον επισήμως στα «απειλούμενα» είδη, σύμφωνα με την τελευταία ενημέρωση του καταλόγου της Διεθνούς Ένωσης για την Προστασία της Φύσης (IUCN). Η κλιματική αλλαγή, με τις ραγδαίες επιπτώσεις της στην παγωμένη ήπειρο, αποτελεί τη βασική αιτία αυτής της σοβ καλής εξέλιξης.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του αναγνωρισμένου οργανισμού, που συγκεντρώνει κυβερνήσεις, μη κυβερνητικές οργανώσεις και επιστήμονες, ο πληθυσμός του αυτοκρατορικού πιγκουίνου αναμένεται να μειωθεί στο ήμισυ μέχρι τη δεκαετία του 2080. Η κύρια απειλή προέρχεται από την άνοδο της θερμοκρασίας, η οποία οδηγεί στο ταχύτατο λιώσιμο των θαλάσσιων πάγων, απαραίτητων για την επιβίωση του εμβληματικού πτηνού.
«Είναι ένα είδος άρρηκτα συνδεδεμένο με τους πάγους της θάλασσας», εξηγεί ο Κριστόφ Μπαρμπρό, ερευνητής στο γαλλικό Εθνικό Κέντρο Επιστημονικών Μελετών (CNRS), μιλώντας στο Γαλλικό Πρακτορείο. «Από το 2016-2017 παρατηρείται μεγάλη μείωση της έκτασης των πάγων γύρω από την Ανταρκτική συνολικά. Χωρίς αυτούς τους πάγους, ο αυτοκρατορικός πιγκουίνος θα δυσκολευθεί αφάνταστα να επιβιώσει.»
Η μετάταξη του είδους από την κατηγορία «οιονεί απειλούμενου» σε «απειλούμενο» στον κόκκινο κατάλογο της IUCN, τον πλέον έγκυρο παγκόσμιο κατάλογο για την κατάσταση των ειδών, προκύπτει μετά από εξονυχιστική αξιολόγηση των διαφόρων απειλών. «Μετά από προσεκτική αξιολόγηση διαφόρων εν δυνάμει απειλών, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι η οφειλόμενη στον άνθρωπο κλιματική αλλαγή αντιπροσωπεύει την πιο σημαντική απειλή για τους αυτοκρατορικούς πιγκουίνους», δήλωσε ο Φίλιπ Τρέιθαν, μέλος της ομάδας ειδικών που διεξήγαγε την αξιολόγηση.
Η εξάρτηση των αυτοκρατορικών πιγκουίνων από συγκεκριμένα είδη τροφής, όπως ψάρια, καλαμάρια και κριλ, τα οποία επίσης συνδέονται στενά με τους θαλάσσιους πάγους, καθιστά τη μείωση των πάγων ιδιαίτερα επικίνδυνη. Η εξαφάνιση και ο κατακερματισμός αυτών των παγωμένων επιφανειών απειλούν, επιπλέον, την αναπαραγωγική διαδικασία. Οι αυτοκρατορικοί πιγκουίνοι προτιμούν τις σταθερές και επίπεδες επιφάνειες των πάγων για να επωάζουν τα αυγά τους, τα οποία διατηρούν ζεστά ανάμεσα στις πατούσες τους.
Οι νεοσσοί, μόλις αναπτυχθούν και αποκτήσουν αδιάβροχα φτερά, κινδυνεύουν άμεσα αν οι πάγοι λιώσουν υπερβολικά γρήγορα, απειλώντας τους με πνιγμό ή υποθερμία. «Αποικίες αρχίζουν να μετεγκαθίστανται», παρατηρεί ο Κριστόφ Μπαρμπρό, «και αν και θα ανέβουν στο τμήμα της ανταρκτικής ηπείρου που βρίσκεται ακριβώς πίσω, ο φόβος μας είναι ότι το είδος δεν θα προλάβει να προσαρμοστεί.» Η ταχύτητα των αλλαγών, όπως υπογραμμίζει ο ερευνητής, είναι αυτό που καθιστά την κατάσταση ιδιαίτερα ανησυχητική.