Ο Κώστας Αποστολάκης σε βαθιά εξομολόγηση: Η ζωή «προ Χριστού και μετά Χριστόν»
Ο γνωστός ηθοποιός μιλάει για τη μεταμόρφωση της ζωής του, τη συνάντηση με τον Χριστό και την ουσία της προσφοράς.
Σε μια ειλικρινή και συγκινητική εξομολόγηση, ο γνωστός ηθοποιός Κώστας Αποστολάκης βρέθηκε καλεσμένος στην εκπομπή «Buongiorno», όπου μίλησε για τη ριζική αλλαγή στη ζωή του, περιγράφοντας την ως μια διαδρομή «προ Χριστού και μετά Χριστόν».
«Έχουν περάσει έξι χρόνια και δεν μπορώ πλέον να φανταστώ τον εαυτό μου πριν από αυτή την αλλαγή», δήλωσε ο κ. Αποστολάκης, εξηγώντας ότι η έννοια της «καινούργιας κτίσης» σηματοδοτεί τη δημιουργία ενός νέου ανθρώπου, με διαφορετικά πιστεύω και ιδανικά. Αναγνωρίζοντας ότι οι άνθρωποι δεν αλλάζουν εύκολα, τόνισε ότι η πραγματική αλλαγή προέρχεται από την εσωτερική επιθυμία και την αναζήτηση.
Ο ηθοποιός αναφέρθηκε σε ένα μοναδικό, όπως το περιέγραψε, «μυστήριο του Σταυρού», όπου η στάση του ανθρώπου απέναντι στη ζωή αντικατοπτρίζει τη σχέση του με το θείο. «Όταν ο άνθρωπος είναι όρθιος, είναι Θεός για τον εαυτό του, μπορεί να κάνει τα πάντα. Όταν όμως ξαπλώσει, τότε αναζητά την παρουσία του Θεού», σημείωσε, προσθέτοντας ότι η ουράνια δύναμη αναγνωρίζει αυτή την αναζήτηση. Μάλιστα, ανέφερε την ύπαρξη «δαιμονίων» για κάθε αρετή, όπως το δαιμόνιο της καλοσύνης και της ευγένειας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα έδωσε στη «συνάντησή» του με τον Χριστό, μια μεταφυσική εμπειρία που βίωσε σε μια περίοδο μεγάλης προσωπικής συντριβής. «Δεν μπορούσα να μην πω ότι Τον συνάντησα, αφού συνέβη», δήλωσε κατηγορηματικά, περιγράφοντας την εμπειρία ως άμεση επαφή με την «καθαρή ενέργεια του θείου».
Η διδασκαλία του Χριστού, σύμφωνα με τον κ. Αποστολάκη, επικεντρώνεται στην προσφορά και την ανιδιοτέλεια. «Η μητέρα Τερέζα βοήθησε εκατομμύρια ανθρώπους, εγώ μπορώ να βοηθήσω έναν. Αυτός ο ένας άνθρωπος πιάνει τόπο», τόνισε, υπογραμμίζοντας ότι η αντίδραση ενός ανθρώπου, ακόμη και με μια απλή κίνηση όπως ο σταυρός, είναι προς δόξαν Θεού.
Ο ηθοποιός εξήγησε ότι το Άγιο Πνεύμα εισέρχεται στον άνθρωπο μέσω της συντριβής και της ταπεινότητας. «Είναι το μόνο πράγμα που δεν κοροϊδεύεται σε αυτή τη γη. Με τη συντριβή του εαυτού σου, να πεις εγώ δεν είμαι τίποτα», ανέφερε. Η πιο ισχυρή στιγμή της ακύρωσης του εαυτού του, όπως την περιέγραψε, ήταν όταν η ψυχή του «πνίγεται, κουραστεί, γονατίσει».
Ο Κώστας Αποστολάκης κατέληξε αναφέροντας ότι δεν κρίνει την πορεία της ζωής του, αλλά τον ίδιο τον εαυτό του μέσα σε αυτήν, αναγνωρίζοντας εγωισμό, φιλαυτία, υπερηφάνεια και φιληδονία ως στοιχεία που θα ήθελε να υπερβεί.