Σταύρος Τσουμάνης: Η αυτογνωσία, η πίστη και οι κρίσεις της γενιάς μας

Ο Σταύρος Τσουμάνης, καλεσμένος στην εκπομπή του Φώτη Σεργουλόπουλου και της Τζένης Μελιτά, έκανε μια αναδρομή στην πορεία του, εστιάζοντας στις αποφασιστικές αλλαγές που επέλεξε να κάνει, δηλώνοντας ότι δεν διστάζει να αφήνει πίσω του ό,τι δεν τον εξυπηρετεί πλέον.

«Η ενασχόλησή μου με το θέατρο δεν ήταν κάτι που είχα σχεδιάσει εξαρχής. Ως παιδί, λάτρευα τις ταινίες. Ο κύριος στόχος μου ήταν να αποφύγω τις Πανελλήνιες εξετάσεις. Αν και δεν ήμουν άριστος μαθητής, η αδιαφορία για το διάβασμα ήταν έντονη. Η μητέρα μου, την οποία ευχαριστώ, επέμενε, λέγοντάς μου χαρακτηριστικά «πήγαινε εδώ και είμαστε εντάξει, δες το». Η συμβουλή της ήταν πολύ σωστή. Πολλοί αναφέρουν ότι το έλεγα από μικρός, κάτι που εγώ προσωπικά δεν θυμάμαι, γι’ αυτό και αδυνατώ να το πιστέψω», ανέφερε αρχικά ο ηθοποιός.

Στη συνέχεια, εξήγησε τη φιλοσοφία του για τη ζωή: «Πιστεύω στο σύμπαν και στο χάος, που κάπου οδηγούν, ακόμα κι αν δεν αντιλαμβανόμαστε τον λόγο. Η πίστη είναι απαραίτητη στη ζωή μου, διότι χωρίς αυτήν, αδυνατώ να προχωρήσω. Η πίστη, κατά τη γνώμη μου, ξεκινά από τον ίδιο τον άνθρωπο, καθώς είναι βαθιά προσωπική. Απορρίπτω τις θρησκείες, καθώς τις θεωρώ ως ένα ισχυρό εργαλείο χειραγώγησης, που μπορεί να επιφέρει τόσο θετικά όσο και αρνητικά αποτελέσματα».

Σχετικά με τις διαπροσωπικές σχέσεις, ο Σταύρος Τσουμάνης δήλωσε: «Συγχωρώ πολύ εύκολα. Δεν πιστεύω ότι υπάρχει κάτι ασυγχώρητο για εμένα, ούτε έχω σκεφτεί κάτι που δεν θα συγχωρούσα ποτέ. Ποτέ δεν απασχόλησε η σκέψη για το πού θα βρίσκομαι σε δέκα χρόνια, κάτι που με αγχώνει. Αντιθέτως, δεν αγχώνομαι ποτέ, ούτε οι φίλοι μου. Βρίσκουμε λύση για όλα, και αυτό είναι ένα από τα στοιχεία που κάνουν αυτή την παρέα τόσο αγαπητή».

Τέλος, αναφέρθηκε στις προκλήσεις της γενιάς του: «Κάθε γενιά αντιμετωπίζει τα δικά της προβλήματα και δυσκολίες. Είχαμε την τύχη να μεγαλώσουμε σε μια εποχή που οι γονείς μας είχαν ίσως μια ευκολία παραπάνω. Εμείς, όμως, μεγαλώσαμε σε μια «κανονικότητα» που δεν είναι πλέον κανονικότητα. Με ενοχλεί βαθιά το γεγονός ότι θεωρούμε φυσιολογικά πράγματα που δεν θα έπρεπε. Είμαστε η γενιά των συνεχών κρίσεων: ψυχολογικών, οικονομικών και υγειονομικών».

Κλείνοντας, ο Σταύρος Τσουμάνης τόνισε τη σημασία της προσαρμοστικότητας: «Αν δεν συνέβαινε αυτό, ο κόσμος μου δεν θα τελείωνε… κάτι άλλο θα ερχόταν. Θα έκανα κάτι άλλο. Έχω δουλέψει επαγγελματικά σχεδόν κάθε χρόνο για μια δεκαετία, αλλά έχω εγκαταλείψει αρκετές φορές τη δουλειά μου για να ασχοληθώ με άλλα πράγματα, όπως το σερβίς. Μου αρέσει, αν και είναι δύσκολο. Ήμουν, βέβαια, και πολύ νεότερος τότε».