Η αποστολή Artemis II τέθηκε σε τροχιά, με τους αστροναύτες να ετοιμάζονται για το ταξίδι προς τη Σελήνη
Το πλήρωμα της NASA, μετά την επιτυχή απογείωση, ξεκινά δοκιμές στο διάστημα πριν από την πορεία προς τον φυσικό δορυφόρο της Γης.
Το πλήρωμα της ιστορικής αποστολής “Artemis II”, της πρώτης που θα ταξιδέψει προς τη Σελήνη μετά από περισσότερα από πενήντα χρόνια, εισήλθε χθες Τετάρτη σε γήινη τροχιά. Η ανακοίνωση έγινε από τη NASA, λίγα μόλις λεπτά μετά την εντυπωσιακή απογείωση του πυραύλου που μετέφερε το σκάφος.
Περίπου οκτώ λεπτά μετά την απογείωση, η κάψουλα “Orion” αποκολλήθηκε όπως είχε προβλεφθεί από τον πελώριο πύραυλο SLS και τις δεξαμενές του, οι οποίες τη μετέφεραν στο διάστημα, και τέθηκε σε τροχιά γύρω από τη Γη.
Οι τρεις αστροναύτες των ΗΠΑ – Βίκτορ Γκλόβερ, Κριστίνα Κόουκ και Ριντ Γουάιζμαν – καθώς και ο Καναδός συνάδελφός τους Τζέρεμι Χάνσεν, βρίσκονται “ασφαλείς και σε εξαιρετική διάθεση”, σύμφωνα με σχετική ανακοίνωση της NASA. Όπως αναμενόταν, θα παραμείνουν για την ώρα σε γήινη τροχιά, προκειμένου να διενεργήσουν μια σειρά από κρίσιμες δοκιμές. Αργότερα, θα κινηθούν προς την κατεύθυνση της Σελήνης, η οποία απέχει περίπου 384.000 χιλιόμετρα από τη Γη, δηλαδή χίλιες φορές πιο μακριά από τον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό (ΔΔΣ).
**Το πλήρωμα προκαλεί εσκεμμένα δυσλειτουργίες στο “Orion”**
Πριν το διαστημόπλοιο “Orion” δεσμευτεί για τη μακρά πορεία που θα το απομακρύνει από τη Γη, το πλήρωμα θα περάσει ορισμένες ώρες προσπαθώντας να “χαλάσει” το σκάφος, με εντελώς σκόπιμο τρόπο.
Οι αστροναύτες θα εναλλάσσουν τους υπολογιστές σε διάφορους τρόπους λειτουργίας, θα αλλάζουν τη ραδιοεπικοινωνία μεταξύ σταθμών βάσης και δορυφόρων, ενώ θα δραστηριοποιούνται έντονα στο εσωτερικό της καμπίνας. Ο σκοπός είναι να παρατηρήσουν πώς το σύστημα υποστήριξης ζωής αντιδρά στην αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα και της υγρασίας.
Επιπλέον, οι μηχανικοί θα ελέγχουν τη λειτουργία των μικρών προωθητήρων, ώστε να επιβεβαιώσουν ότι ανταποκρίνονται ακριβώς όπως προέβλεπαν τα μοντέλα.
Όλες αυτές οι ενέργειες έχουν έναν κύριο στόχο: να απαντήσουν σε ένα απλό ερώτημα: Είναι το σκάφος αρκετά ανθεκτικό για να συνεχίσει την αποστολή, πετώντας εκατοντάδες χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από τη Γη, χωρίς τη δυνατότητα άμεσης επιστροφής;
Σε περίπτωση που κάποιο από αυτά τα τεστ αποκαλύψει κάτι που δεν είναι κατανοητό, η NASA δεν θα διστάσει να ακυρώσει την “μανούβρα ώθησης προς τη Σελήνης (trans-lunar injection)” και να χρησιμοποιήσει τον κινητήρα του “Orion” για να φέρει άμεσα τους αστροναύτες πίσω στη Γη.