Ο συγκινητικός αποχαιρετισμός του Γιώργου Νταλάρα στη Μαρινέλλα
Με δάκρυα στα μάτια, ο σπουδαίος ερμηνευτής τίμησε τη μνήμη της μεγάλης του "δασκάλας" στον επικήδειο λόγο του.
Σε μια συγκινητική και ιδιαίτερα φορτισμένη ατμόσφαιρα, ο Γιώργος Νταλάρας αποχαιρέτησε τη Μαρινέλλα, εκφωνώντας έναν επικήδειο λόγο στην κατάμεστη Μητρόπολη Αθηνών. Μαζί με τη Χαρούλα Αλεξίου, ο Γιώργος Νταλάρας ήταν ο άνθρωπος που επιλέχθηκε για να μιλήσει για την αείμνηστη ερμηνεύτρια, την οποία χαρακτήρισε ως τη “δασκάλα” του. Με φωνή που πρόδιδε τη βαθιά συγκίνησή του, μοιράστηκε στιγμές και σκέψεις που καθήλωσαν τους παρευρισκόμενους.
“Μαρινέλλα μου, είναι πολύ βαρύ και δύσκολο αυτό που κάνω αυτή τη στιγμή. Μου το ζήτησες όμως και δεν μπορώ να το αρνηθώ. Ξέρω ότι δεν ήθελες τα πολλά λόγια… και γιατί να τα πω άλλωστε; Υπάρχει άνθρωπος που δεν σε ξέρει; Δεν ξέρει τα τραγούδια σου; Την ιστορία σου; Την περιπετειώδη πορεία σου, που δεν ήταν καθόλου εύκολη;”, ξεκίνησε ο Γιώργος Νταλάρας, υπενθυμίζοντας τη διακριτικότητα και την επιθυμία της Μαρινέλλας για λιτές εκδηλώσεις.
Ο κορυφαίος ερμηνευτής συνέχισε περιγράφοντας μια ζωή γεμάτη περιπέτειες και ανατροπές, τονίζοντας ότι η Μαρινέλλα “άνοιξε πόρτες, έσπασε ταμπού, γκρέμισε κάστρα”. Τη χαρακτήρισε γενναία, ανατρεπτική, μοναδική και επίμονη, θέτοντας έτσι ένα πρότυπο για τις επόμενες γενιές. Ο Νταλάρας υπενθύμισε, επίσης, με πόσο θαυμασμό και σεβασμό μιλούσε η Μαρινέλλα για τις μεγάλες φωνές που προηγήθηκαν, αναφέροντας χαρακτηριστικά τη Βίκυ Μοσχολιού και τη Χαρούλα Αλεξίου. Ως μουσικός, επισήμανε την μοναδική ικανότητα της Μαρινέλλας, όπου οι δεύτερες φωνές της ακούγονταν σαν πρώτες, καθιστώντας αδιανόητο να φανταστεί κανείς ένα τραγούδι της χωρίς τη δική της ερμηνεία.
Αναφερόμενος σε μια παλαιότερη συζήτησή τους, ο Γιώργος Νταλάρας θυμήθηκε να ρωτά τη Μαρινέλλα πώς κατάφερνε να κάνει όλα αυτά, πώς έπαιρνε τέτοιο ρίσκο. Η απάντησή της, “Η ανάγκη, αγόρι μου”, αποκάλυπτε τη δύναμη και την αφοσίωσή της στην τέχνη της. Ο Νταλάρας τόνισε ότι η Μαρινέλλα δεν “πέθανε” προχθές, αλλά “έφυγε”, “πέταξε” στη σκηνή του Ηρωδείου τον περασμένο Σεπτέμβρη, σαν αρχαία τραγωδός, όπως την είχε βαφτίσει ο Μίνως Βολανάκης. Ωστόσο, για εκείνον, προχθές πέθανε η “δεύτερη μάνα” του, αυτή που τον στήριξε από παιδί. Κλείνοντας, προέτρεψε τα παιδιά της, Τζωρτζίνα, Τίμο, Μελίνα και Δημητράκη, να είναι περήφανοι, όπως ήταν κι εκείνη για εκείνους. “Καλό ταξίδι, μάνα. Και καλή τύχη όπου κι αν πας”, ολοκλήρωσε ο Γιώργος Νταλάρας τον επικήδειο λόγο του.