Πώς η ηλικία, ο τύπος κατοικίας και ο τόπος επηρεάζουν την ικανοποίηση στέγασης στην Ευρώπη

Η ηλικία του ιδιοκτήτη, ο τύπος του ακινήτου, η άνεση που αυτό προσφέρει, ο τόπος στον οποίο βρίσκεται η κατοικία, το κόστος απόκτησης ή διαμονής, καθώς και το ιδιοκτησιακό καθεστώς, αποτελούν τους βασικούς παράγοντες που καθορίζουν το ποσοστό ικανοποίησης των πολιτών για τις συνθήκες στέγασης, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε ολόκληρη την Ευρώπη.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της πανευρωπαϊκής έρευνας European Housing Trend Report για το 2025, που πραγματοποιήθηκε από το κτηματομεσιτικό δίκτυο REMAX Ευρώπης, το 66% των Ελλήνων δηλώνει ικανοποιημένο από τις συνθήκες στέγασης. Αυτό το ποσοστό παρουσιάζει μείωση κατά 2 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με το 2024. Ο ευρωπαϊκός μέσος όρος διαμορφώνεται στο 77%, παρουσιάζοντας αύξηση μιας μονάδας μέσα σε ένα έτος.

Η Ολλανδία κατέχει την πρώτη θέση με ποσοστό 85%, ενώ στις πρώτες θέσεις της κατάταξης βρίσκονται επίσης η Αυστρία, η Ρουμανία, η Ελβετία και το Λουξεμβούργο, με ποσοστά γύρω στο 81%. Στις χαμηλότερες θέσεις, εκτός της Ελλάδας και της Ουγγαρίας (64%), βρίσκονται η Μάλτα (71%), η Λιθουανία (71%) και η Ιρλανδία (68%).

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι παράγοντες που καθορίζουν την ικανοποίηση, με την ηλικία να παίζει καθοριστικό ρόλο. Άτομα άνω των 44 ετών τείνουν να αισθάνονται πιο άνετα στο σπίτι τους. Συγκεκριμένα, το 93% της Σιωπηλής Γενιάς (79-97 ετών), το 84% των Baby Boomers (61-79 ετών) και το 75% της Γενιάς X (45-60 ετών) εκφράζουν ικανοποίηση, υποδεικνύοντας ότι η ικανοποίηση αυξάνεται με την ηλικία. Αντίθετα, σχεδόν ένας στους δέκα Ευρωπαίους (9%) δηλώνει δυσαρεστημένος, με τους Millennials (29-44 ετών) να εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά δυσαρέσκειας (11%), ακολουθούμενοι από τη Γενιά Z (13-28 ετών) με 10%.

Οι διαφορές στην ικανοποίηση δεν περιορίζονται μόνο στην ηλικία ή τη χώρα, αλλά επηρεάζονται και από τον τύπο κατοικίας και τον τόπο διαμονής. Τα διαμερίσματα αποτελούν τον κυρίαρχο τύπο κατοικίας στην Ευρώπη (51% των Ευρωπαίων), με τα υψηλότερα ποσοστά να καταγράφονται στην Τουρκία (77%), την Ισπανία (71%), τη Βουλγαρία (69%) και την Ελβετία (68%). Οι μονοκατοικίες ακολουθούν (24%), με ιδιαίτερη διάδοση στην Ουγγαρία (53%) και τη Σλοβενία (52%). Όταν η κατοικία είναι ιδιόκτητη, το ποσοστό των κατοίκων διαμερισμάτων μειώνεται στο 44%, τονίζοντας τη σημασία του χώρου.

Η ικανοποίηση είναι υψηλότερη σε όσους κατοικούν σε μεζονέτες και μονοκατοικίες (80%) σε σύγκριση με εκείνους που ζουν σε διαμερίσματα (73%). Στους ιδιοκτήτες μονοκατοικιών, το ποσοστό ικανοποίησης φτάνει το 82%, υποδηλώνοντας ότι η αίσθηση ικανοποίησης αυξάνεται με το μέγεθος και την ευρυχωρία του σπιτιού. Επιπλέον, οι κάτοικοι πόλεων δηλώνουν χαμηλότερη ικανοποίηση (75%) σε σχέση με κατοίκους μη αστικών περιοχών (78%), κάτι που δείχνει προτίμηση σε λιγότερο πυκνοκατοικημένες περιοχές. Στην Ελλάδα, το 32% των ερωτηθέντων σκέφτεται να μετακομίσει για να βρει περισσότερο χώρο.

Η έλλειψη χώρου αναφέρεται ως αιτία δυσαρέσκειας από το 37% των Ευρωπαίων, ποσοστό που αυξάνεται στο 42% μεταξύ της Γενιάς Z και των Millennials. Αυτό αναδεικνύει τις δυσκολίες των νεότερων γενιών λόγω της απόκλισης εισοδήματος-τιμών ακινήτων. Το υψηλό κόστος στέγασης αποτελεί τον επόμενο λόγο δυσαρέσκειας πανευρωπαϊκά (34%), φτάνοντας το 58% στη Μάλτα και το 50% στην Αυστρία. Στην Ελλάδα, το 30% των ερωτηθέντων σκέφτεται τη μετακόμιση αναζητώντας πιο οικονομικές λύσεις.

Τέλος, η ικανοποίηση συνδέεται άμεσα με το ιδιοκτησιακό καθεστώς. Το 85% των ιδιοκτητών κατοικιών σε ευρωπαϊκό επίπεδο δηλώνουν ικανοποιημένοι, έναντι 61% των ενοικιαστών, γεγονός που τονίζει τη διαχρονική σημασία της ιδιοκτησίας στην ευρωπαϊκή στεγαστική πραγματικότητα.