Θοδωρής Ρωμανίδης: «Ο φόβος δεν πρέπει να μας κυριεύει για τη νόσο Πάρκινσον»
Ο γνωστός ηθοποιός μιλάει για την απόφασή του να μιλήσει δημόσια για τη νόσο Πάρκινσον και τη λεύκη, καθώς και για τις αντιδράσεις που δέχθηκε.
Ο Θοδωρής Ρωμανίδης, σε μια εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη που παραχώρησε στην εφημερίδα On Time και τη δημοσιογράφο Σίσσυ Μενεγάτου, μίλησε για την απόφασή του να μιλήσει δημόσια για τις παθήσεις που αντιμετωπίζει, τη νόσο Πάρκινσον και τη λεύκη, τονίζοντας τη σημασία του να μη δίνει κανείς χώρο στο φόβο.
Ο ηθοποιός, ο οποίος είναι από τους λίγους που επέλεξαν να μιλήσουν με θάρρος για τα νοσήματα αυτά, έστειλε ένα μήνυμα ελπίδας, υπογραμμίζοντας ότι οι παθήσεις αυτές μπορούν να αντιμετωπιστούν. «Άλλωστε γι’ αυτό στο είπα στην προηγούμενη συνέντευξη μας, για να πάρουν θάρρος άνθρωποι που έχουν το ίδιο πρόβλημα», δήλωσε, αναφερόμενος σε ένα συγκινητικό μήνυμα που έλαβε από έναν νεαρό από τη Θεσσαλονίκη, ο οποίος διαγνώστηκε πρόσφατα με νόσο Πάρκινσον. «Μην αφήνεις τον φόβο να σε κυριεύει. Αυτή η ασθένεια θέλει χρόνια για να πάρει τη μορφή εκφυλισμού, μην τρελαίνεσαι», ήταν η συμβουλή που του έδωσε.
Ο Ρωμανίδης έθιξε επίσης το ζήτημα της αύξησης των αυτοάνοσων νοσημάτων, αναφέροντας: «Βρίσκουν μια τρυπούλα την ώρα που είμαστε στενοχωρημένοι και εγκαθίστανται. Μην αφήνεται τον εαυτό σας». Η απόφασή του να μιλήσει δημόσια βρήκε ανταπόκριση, καθώς έλαβε πολλά συγκινητικά μηνύματα, όπως «Ευχαριστούμε που μίλησες, μας έδωσες θάρρος» και «σε βλέπουμε και παίρνουμε δύναμη», επιβεβαιώνοντας έτσι την ορθότητα της επιλογής του.
Παράλληλα, ο ηθοποιός αναφέρθηκε και στην ύπαρξη κακοπροαίρετων σχολίων, ιδιαίτερα στο πλαίσιο των social media. «Υπάρχουν κι αυτοί. Είναι σαν αυτό που πέφτει κάποιος και όλοι γελάνε και, μόλις πέσουν αυτοί, λένε: “Τι γελάς, βρε;”», σημείωσε, αναφερόμενος σε σχόλια που δέχθηκε για φωτογραφία του στη θάλασσα, όπου φαίνονταν τα πόδια του. «Κάποιοι σχολίασαν “άντε, βρε, τι φταίμε εμείς να τα βλέπουμε αυτά;” και διάφορα τέτοια», περιέγραψε.
Ο Θοδωρής Ρωμανίδης κατέληξε τονίζοντας πως τέτοιοι άνθρωποι πάντα υπάρχουν, σχολιάζοντας πικρόχολα: «Δεν είμαστε καλός λαός και ας με λιθοβολήσουν που το λέω. Κοιτάμε να έχει ο άλλος κάτι για να γελάσουμε και, μόλις έχουμε εμείς κάτι, μην τυχόν και γελάσει κανείς».