Β-1 Lancer: Η Αμερικανική Απειλή Ενισχύεται για Επικείμενη Επέμβαση κατά του Ιράν

Η μετακίνηση στρατηγικών βομβαρδιστικών B-1 της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Βασιλείων αυξάνει τις εκτιμήσεις για επικείμενη κλιμάκωση στρατιωτικών επιχειρήσεων κατά του Ιράν. Ο Ντόναλντ Τραμπ τόνισε σήμερα ότι θα υπάρξει το πιο ισχυρό χτύπημα κατά της Τεχεράνης.

Τα συγκεκριμένα αεροσκάφη, ικανά να μεταφέρουν έως και 34 τόνους εκρηκτικών, κατευθύνθηκαν προς τη βρετανική βάση RAF Fairford στο Gloucestershire. Αυτή η εξέλιξη ερμηνεύεται ως προετοιμασία για πιθανές νέες επιθέσεις. Παρατηρητές πτήσεων εντόπισαν στόλο βομβαρδιστικών B-1 να αναχωρεί από την αεροπορική βάση Dyess στο Τέξας με προορισμό τη RAF Fairford. Ένα B-1 φωτογραφήθηκε κατά την άφιξή του στη βρετανική αεροπορική βάση, επιβεβαιώνοντας πληροφορίες δυτικών αξιωματούχων ότι αμερικανικά βομβαρδιστικά θα σταθμεύσουν στη Μεγάλη Βρετανία. Στη βάση αναμένονται και άλλα αεροσκάφη, όπως B-2 και B-52, ενισχύοντας την αμερικανική παρουσία.

Τα στρατηγικά βομβαρδιστικά, με κόστος έως και 2 δισεκατομμύρια δολάρια το καθένα, είναι σχεδιασμένα για αποστολές μεγάλου βεληνεκούς και μπορούν να μεταφέρουν ισχυρούς πυραύλους. Σύμφωνα με τη Daily Mail, εκτιμάται ότι το Σάββατο θα μπορούσε να αποτελέσει την «D-day» για έναν νέο γιγαντιαίο βομβαρδισμό, μια εβδομάδα μετά την πρώτη επίθεση των ΗΠΑ και του Ισραήλ κατά του Ιράν στο πλαίσιο της επιχείρησης «Epic Fury». Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ προειδοποίησε ότι «το μεγάλο χτύπημα» δεν έχει ακόμη έρθει, υπονοώντας ενδεχόμενη κλιμάκωση των επιθέσεων.

Το Rockwell (τώρα μέρος της Boeing) B-1 Lancer είναι ένα τετρακινητήριο αμερικανικό στρατηγικό βομβαρδιστικό αεροσκάφος με οπισθοκλινείς πτέρυγες μεταβλητής γεωμετρίας, που χρησιμοποιείται από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ. Το πρόγραμμα, που ξεκίνησε τη δεκαετία του 1960, προέβλεπε ένα υπερηχητικό βομβαρδιστικό με ταχύτητα Mach 2. Η εξέλιξη οδήγησε στο B-1B, ένα βομβαρδιστικό κυρίως χαμηλού επιπέδου διείσδυσης με μεγάλη εμβέλεια και δυνατότητα ταχύτητας Mach 1,25 σε μεγάλο υψόμετρο.

Η αρχική έκδοση B-1A αναπτύχθηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1970, αλλά η παραγωγή της ακυρώθηκε, με μόνο τέσσερα πρωτότυπα να κατασκευάζονται. Η ανάγκη για νέα πλατφόρμα επανήλθε στις αρχές της δεκαετίας του 1980, με την έκδοση B-1B να εστιάζει στη χαμηλού επιπέδου διείσδυση και τον βομβαρδισμό. Ωστόσο, η εξέλιξη της τεχνολογίας stealth παρείχε τη δυνατότητα για αεροσκάφη με δραματικά βελτιωμένες ικανότητες. Η έκδοση Β λειτούργησε πριν από το «Advanced Technology Bomber» (το B-2 Spirit), καθώς τα B-52 καθίσταντο όλο και πιο ευάλωτα.

Το Β-1Β εισήλθε σε υπηρεσία το 1986 με την USAF Strategic Air Command ως πυρηνικό βομβαρδιστικό. Στη δεκαετία του 1990, μετατράπηκε σε συμβατικό βομβαρδιστικό. Χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά σε μάχη κατά την Επιχείρηση Desert Fox το 1998 και επανήλθε κατά τη δράση του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο το επόμενο έτος. Το Β-1Β έχει υποστηρίξει τις στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.

Το B-1 συμμετείχε στην επιχείρηση Inherent Resolve (στρατιωτική επιχείρηση των ΗΠΑ στο Ιράκ και τη Συρία) εναντίον ισλαμιστών τρομοκρατών στη Συρία. Από τον Αύγουστο του 2014 έως τον Ιανουάριο του 2015, το Β-1 ήταν υπεύθυνο για το 8% των στόχων που καταστράφηκαν στο έδαφος από την πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ. Το Lancer αποτελεί υπερηχητικό μεγάλης εμβέλειας στην δύναμη βομβαρδιστικών της USAF, μαζί με το υποηχητικό B-52 και το Northrop Grumman B-2 Spirit. Το βομβαρδιστικό είναι γνωστό ως “Bone”. Με την απόσυρση του EF-111A Raven το 1998 και του F-14 Tomcat το 2006, το Β-1Β είναι το μοναδικό ενεργό αεροσκάφος του στρατού των ΗΠΑ με πτέρυγες μεταβλητής γεωμετρίας. Το Β-1Β αναμένεται να συνεχίσει να υπηρετεί έως τη δεκαετία του 2030, οπότε θα αντικατασταθεί από το Next-Generation Bomber.

Πλήρωμα: 4 (κυβερνήτης αεροσκάφους, συγκυβερνήτης, αξιωματικός επιθετικών συστημάτων και αξιωματικός αμυντικών συστημάτων).