Πέντε ευρωπαϊκές χώρες σχεδιάζουν “κέντρα επιστροφών” σε τρίτες χώρες για μετανάστες
Νέα πρωτοβουλία για τον περιορισμό των μεταναστευτικών ροών, με τη δημιουργία δομών εκτός Ευρώπης για όσους έχουν υποχρέωση αποχώρησης.
Η Γερμανία, η Ολλανδία, η Αυστρία, η Δανία και η Ελλάδα προχωρούν στη δημιουργία “κέντρων επιστροφών” σε τρίτες χώρες. Σύμφωνα με τη γερμανική εφημερίδα Bild, σε αυτές τις δομές θα μεταφέρονται μετανάστες που έχουν λάβει τελεσίδικη απόφαση αποχώρησης από τη χώρα παραμονής τους, αλλά δεν μπορούν να επιστρέψουν στις πατρίδες τους. Η πρωτοβουλία, η οποία “κλειδώθηκε” σε επίπεδο υπουργών Εσωτερικών στις Βρυξέλλες, στοχεύει στον περιορισμό ενός βασικού παράγοντα έλξης μεταναστών: της δυνατότητας παραμονής στην Ευρώπη, ακόμη και μετά από απόφαση απέλασης.
Η προσέγγιση των πέντε χωρών βασίζεται στην εκτίμηση ότι η παροχή στήριξης σε άτομα που έχουν υποχρέωση αποχώρησης στην Ευρώπη, όπως συμβαίνει στη Γερμανία, λειτουργεί ως έμμεσος πόλος έλξης. Αυτό το θέμα έχει αναδείξει και ο Έλληνας υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Θάνος Πλεύρης, θέτοντάς το ως προτεραιότητα. Σε πρόσφατη συνέντευξή του, εξέφρασε την προτίμηση για χώρες στην Αφρική, αν και η επιλογή αυτή δεν είναι δεσμευτική.
Ο οδικός χάρτης για τα “return hubs” προβλέπει τη μεταφορά των μεταναστών σε δομές τρίτων χωρών μετά από νομικά δεσμευτική απόφαση επιστροφής. Από εκεί, θα οργανώνεται η τελική αναχώρησή τους, είτε προς τη χώρα καταγωγής τους είτε προς άλλη χώρα που θα τους δεχθεί. Ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών, Αλεξάντερ Ντόμπριντ, δήλωσε στη Bild ότι τα “Return Hubs” αποσκοπούν στη δημιουργία νέων δυνατοτήτων και στην αποστολή ενός σαφούς μηνύματος για περισσότερες επιστροφές, τονίζοντας ότι οι επιστροφές από την Ευρώπη πρέπει να επιβάλλονται αποτελεσματικά.
Το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών επισημαίνει ότι τα κέντρα επιστροφών εντάσσονται στο ευρύτερο πακέτο μεταρρυθμίσεων για το άσυλο. Αντίστοιχα, ο υπουργός Εσωτερικών της Αυστρίας, Γκέρχαρντ Κάρνερ, ανέφερε στις Βρυξέλλες ότι τα πέντε κράτη εξετάζουν τη μεταφορά και διαδικασιών ασύλου εκτός Ευρώπης στο μέλλον. Το μοντέλο αυτό θυμίζει το βρετανικό “μοντέλο Ρουάντα”, αν και οι συγκεκριμένες τοποθεσίες για τις νέες δομές δεν έχουν ακόμη προσδιοριστεί.