Η πορεία του Δημήτρη Κουφοντίνα: Από τις κινητοποιήσεις στη «17 Νοέμβρη»
Οι απαρχές της ένταξης του μέλους της τρομοκρατικής οργάνωσης, μέσα από δικές του αφηγήσεις και αναφορές σε ιστορικά πρόσωπα.
Καθώς η τρομοκρατική οργάνωση «17 Νοέμβρη» βρισκόταν σε φάση μετασχηματισμού, ανανεώνοντας τη σύνθεσή της με νέα στελέχη που ξεχώριζαν στις κινητοποιήσεις και τις καταλήψεις, εντάχθηκε σε αυτήν και ο Δημήτρης Κουφοντίνας. Η πορεία του προς την οργάνωση είχε προηγηθεί, με συμμετοχή σε δυναμικές διαμαρτυρίες, όπως αυτή ενάντια στην κατασκευή του νέου αεροδρομίου στα Σπάτα. Αργότερα, ο Κουφοντίνας θα αναδειχθεί σε κεντρικό πρόσωπο της «17 Νοέμβρη».
Ο ίδιος, περιγράφοντας τα πρώτα του βιώματα και την πρώτη επαφή με την οργάνωση στον «Φάκελο 17Ν», αναφέρει: «Άκουσα πρώτη φορά το όνομα της οργάνωσης το 1976. Ήμουνα στο καπνοχώρι το πατρικό, στας Σέρρας, που λέγαμε. Ακούσαμε από το ραδιόφωνο την είδηση για την εκτέλεση του αρχιβασανιστή Μάλλιου, θυμάμαι τον κομμουνιστή παππού στο μισοσκόταδο, άστραψαν τα μάτια του και έλεγε “δικά μας παιδιά είναι”. Αυτή ήταν η πρώτη εικόνα που έχω, από την αυθεντία του κομμουνιστή παππού».
Σχετικά με την ιδεολογική του διαδρομή, ο Κουφοντίνας είχε σημειώσει: «Ο Τσε Γκεβάρα έλεγε να αφήσουμε τις επευφημίες στις εξέδρες και να μπούμε εμείς οι ίδιοι στην αρένα, να μοιραστούμε τη μοίρα των μονομάχων. Αυτό που μας έθελξε, ήταν το πιο συναρπαστικό χαρακτηριστικό του. Η συνέπεια που είχε ανάμεσα στην θεωρία και στην πράξη, στα λόγια και στην πράξη. Είναι μακρύς ο δρόμος για έναν νέο να φτάσει από το Πολυτεχνείο στην ένταξη στη 17 Νοέμβρη. Το ΠΑΣΟΚ του 1974, για έναν νέο 16χρονο τότε, ήταν ένας χώρος που μιλούσε για αυτοδιαχείριση, για σοσιαλισμό, αυτοοργάνωση. Έλεγε έξω οι βάσεις, όχι στην ΕΟΚ των μονοπωλίων».
Ο Κουφοντίνας επεσήμανε επίσης ότι η αρχική αυτή επιλογή ήταν λογική, παραπέμποντας σε ιστορικά παραδείγματα, όπως ο Ραούλ Σέντικ των Τουπαμάρος ή ο Χρήστος Κασσίμης του ΕΛΑ. «Όσο λογικό μπορεί να ήταν ως αφετηρία, ιδεολογική ήταν και η σύντομη αποχώρηση από εκεί, για να ακολουθήσουμε άλλους δρόμους, τους ακηδεμόνευτους αγώνες της μεταπολίτευσης, τους δυναμικούς αγώνες, μέχρι να καταλήξουμε στην οργάνωση», κατέληξε.