Η Ιστορία του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος και οι γιορτές της 17ης Φεβρουαρίου
Μια βουτιά στην αφάνεια του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος, οι αυτοκρατορίες που έζησε και η μαρτυρική του θάνατος.
Κάθε χρόνο, στις 17 Φεβρουαρίου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Θεοδώρου του Τήρωνος, καθώς και των Αγίων Μαρκιανού και Πουλχερίας. Σήμερα, γιορτάζουν όσοι φέρουν τα ονόματα Θεόδωρος, Θοδωρής, Θόδωρος, Τεό, Θεοδώρα, Δώρα, Θοδώρα, Δωρούλα, Ντόρα, Πουλχερία, Πουλχερίνα, Πουλχερίτσα, Πουλχέρω, Πουλχέρη.
Ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων καταγόταν από το χωριό Αμάσεια της Μαύρης Θάλασσας, γνωστό και ως Χουμιαλά, και έζησε κατά τους δύσκολους χρόνους των αυτοκρατόρων Μαξιμιανού, Γαλερίου και Μαξιμίνου. Ονομάστηκε “Τήρων” διότι εντάχθηκε στο στράτευμα των νεοσυλλέκτων, των Τηρώνων, υπό τη διοίκηση του πραιπόσιτου Βρίγκα.
Όταν ο Βρίγκας πληροφορήθηκε ότι ο Θεόδωρος ήταν Χριστιανός, τον κάλεσε για ανάκριση. Χωρίς δισταγμό, ο Άγιος ομολόγησε την πίστη του στον Χριστό. Ο διοικητής, αντί να προχωρήσει αμέσως σε σύλληψη και τιμωρία, του έδωσε χρόνο να σκεφτεί, ελπίζοντας ότι θα άλλαζε γνώμη και θα θυσίαζε στα είδωλα.
Ωστόσο, ο Μεγαλομάρτυρας παρέμεινε ακλόνητος στην πίστη του. Μάλιστα, προέβη σε μια πράξη συμβολικής αντίστασης, πυρπολώντας τον ναό της θεάς Ρέας μαζί με το άγαλμά της. Τότε, συνελήφθη αμέσως από τους ειδωλολάτρες και ρίχτηκε σε πυρακτωμένη κάμινο, όπου και υπέστη μαρτυρικό θάνατο.
Στην αγιογραφία, ο Άγιος Θεόδωρος ο Τήρων απεικονίζεται με διάφορες μορφές: είτε με τη στρατιωτική του στολή, είτε να αντιμετωπίζει ένα φίδι-δράκο. Συχνά εμφανίζεται μαζί με τον Άγιο Θεόδωρο τον Στρατηλάτη, όρθιοι ή καβάλα σε άλογα, πάντοτε φέροντας την στρατιωτική του ενδυμασία.