Αλεξάνδρα Παλαιολόγου: Η μεταμόρφωσή της σε Μέριλιν Μονρόε για τη νέα παράσταση
Η γνωστή ηθοποιός μιλάει για τον ρόλο της εμβληματικής σταρ του Χόλιγουντ, τις δικές της ανασφάλειες και τις συνειδητές επιλογές ζωής.
Η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου ενσαρκώνει την θρυλική Μέριλιν Μονρόε, μεταμορφώνοντας τον εαυτό της για τις ανάγκες της νέας παράστασης “Φάκελος Μέριλιν Μονρόε: Κωδικός Erase”. Η πρεμιέρα της παράστασης, που σηματοδοτεί τα 100 χρόνια από τη γέννηση του εμβληματικού μύθου του Χόλιγουντ, πραγματοποιείται στο “Artbox Fargani Theater” της Θεσσαλονίκης, ως συνδιοργάνωση του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και της Πολιτείας Πολιτισμού. Το νέο έργο, σε κείμενο της Ροδής Στεφανίδου και σκηνοθεσία του Ενκε Φεζολλάρι, φέρνει την Παλαιολόγου αντιμέτωπη με την κληρονομιά ενός από τα μεγαλύτερα sex symbols της ιστορίας.
Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη, η πρωταγωνίστρια ξεδιπλώνει πτυχές του ρόλου και της προσωπικής της ζωής. Σχετικά με το αν οι άνδρες προτιμούν τις ξανθές, η Παλαιολόγου δηλώνει πως θεωρεί πως προτιμούν έναν άνθρωπο που τους αγγίζει ψυχικά, ανεξαρτήτως εμφάνισης. Η σύνδεσή της με τη Μέριλιν Μονρόε, όπως λέει, είναι ως γυναίκα, ενώ παραδέχεται πως κάποιες στιγμές αισθάνεται σέξι, χωρίς αυτό να είναι μια διαρκής κατάσταση.
Αναφερόμενη στην προσωπική της ζωή, δηλώνει πως γενικά είναι καλά, αν και τους τελευταίους μήνες είναι πλήρως αφοσιωμένη στην προετοιμασία της παράστασης. Όταν ρωτήθηκε για τη σειρά “Δύο Ξένοι”, που παίζεται σε επανάληψη, εξήγησε πως δεν είναι ποτέ σπίτι για να τη βλέπει. Η εμπειρία της στην τηλεόραση ξεκίνησε με τη “Λάμψη”, η οποία είχε τεράστια τηλεθέαση, κάνοντάς την ευρύτερα γνωστή από την πρώτη στιγμή.
Η ηθοποιός συγκλονίστηκε από την είδηση του θανάτου του Σεργιανόπουλου, λέγοντας πως της πήρε καιρό να συνειδητοποιήσει την απώλειά του, ειδικά μάλιστα με τον τρόπο που έφυγε. Ως το πιο extreme πράγμα στη ζωή της θεωρεί την απόφασή της να γίνει ηθοποιός, χαρακτηρίζοντας το επάγγελμα ως πτώση σε γκρεμό χωρίς δίχτυ ασφαλείας.
Τέλος, η Αλεξάνδρα Παλαιολόγου μίλησε για τη συνειδητή της απόφαση να μην κάνει παιδιά, εξηγώντας ότι θεωρούσε πως με την αφοσίωση που απαιτεί η υποκριτική, δεν θα μπορούσε να προσφέρει στο παιδί της τον βαθμό προσοχής που θα έπρεπε. Περίπου στα 30 της χρόνια κατέληξε σε αυτήν την απόφαση, αναγνωρίζοντας την ανασφάλεια που ένιωθε ότι δεν θα τα κατάφερνε να συνδυάσει καριέρα και μητρότητα.