Η Μαρία Καλλιμάνη μιλάει για τις προκλήσεις του καλλιτεχνικού χώρου και τις κρίσεις πανικού
Η γνωστή ηθοποιός αποκαλύπτει τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στη σκηνή και τη σημασία της ψυχοθεραπείας για την ισορροπία της.
Η ταλαντούχα ηθοποιός Μαρία Καλλιμάνη, σε συνέντευξή της στο περιοδικό ΟΚ και τον Μιχάλη Ροδόπουλο, μοιράστηκε άγνωστες πτυχές της επαγγελματικής της ζωής, εστιάζοντας στις προκλήσεις του θεάτρου και την προσωπική της διαχείριση. “Το παρασκήνιο είναι πάντα πολύ κουραστικό και προσπαθώ να μην μπαίνω, αλλά να κάνω τη δουλειά μου. Φυσικά με τα χρόνια ισορροπείς περισσότερο”, δήλωσε η κυρία Καλλιμάνη, τονίζοντας την ανάγκη για ηρεμία και συγκέντρωση στην καλλιτεχνική δημιουργία.
Αναφερόμενη στις δυσκολίες της δουλειάς, η ηθοποιός εξήγησε πώς παλαιότερα, γεγονότα που συνέβαιναν στο θέατρο, χώρος όπου “παίζεις με τον ψυχικό σου κόσμο”, μπορούσαν να επηρεάσουν καθοριστικά την προσωπική της ζωή. “Άπειρα βράδια δεν έχω κοιμηθεί έχοντας περάσει δύσκολα στις πρόβες, επειδή δεν υπάρχει καλό κλίμα ή ένας άνθρωπος είναι τοξικός”, εξομολογήθηκε, υπογραμμίζοντας ότι πέρα από το ταλέντο, που και αυτό απαιτεί δουλειά, η αντοχή και η επιμονή είναι απαραίτητες για να μη χάσει κανείς τον βηματισμό του.
Η Μαρία Καλλιμάνη δεν έκρυψε ότι υπήρξαν στιγμές δυσκολίας, φτάνοντας να βιώνει κρίσεις πανικού κατά την είσοδό της στη σκηνή. “Μου έχουν συμβεί τέτοια περιστατικά να νιώθω ότι έχω στριμωχτεί, ότι πιέζομαι πολύ. Ευτυχώς έχω πολλή υπομονή και τα αντιμετώπισα”, ανέφερε. Δήλωσε, δε, την απροθυμία της να συνεργάζεται με άτομα που χαρακτηρίζονται από έντονο εγωκεντρισμό, ανταγωνιστικότητα και έλλειψη διάθεσης για συνεργασία. “Κάποιοι επιδιώκουν να πάρουν περισσότερο χώρο από όσο τους αναλογεί. Αυτή η δουλειά είναι ποδόσφαιρο, παίζεις μπάλα”, συμπλήρωσε χαρακτηριστικά.
Στην πορεία της, η ψυχοθεραπεία αποδείχθηκε πολύτιμο εργαλείο για την ηθοποιό. “Η ψυχοθεραπεία με βοήθησε να παρατηρώ και να διαχωρίζω τα πράγματα. Ότι δηλαδή αυτό που αισθάνομαι δεν είναι δικό μου αλλά του ρόλου”, εξήγησε. Επισήμανε, δε, την ανάγκη που ένιωθε μετά από κάθε απαιτητική παράσταση να επιστρέφει στο δικό της χώρο, στο καμαρίνι της, για να αποφορτιστεί, να ξεβαφτεί και να “μπορεί να μπει στη δική μου ζωή”.