Λαβρόφ: Σκληρή κριτική στην Αθήνα για την στήριξη στην Ουκρανία

Ο Σεργκέι Λαβρόφ, υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, εξαπέλυσε σφοδρή κριτική κατά της Αθήνας, κατηγορώντας την για την υποστήριξη που παρέχει στην Ουκρανία, σε περίοδο που η σύγκρουση με τη Ρωσία βαίνει προς το τέταρτο έτος. Οι δηλώσεις του, που παρουσιάστηκαν από τη ρωσική πρεσβεία στην Ελλάδα, αφορούν την παρουσίαση του διπλωματικού έργου της Μόσχας για το 2025.

Σύμφωνα με την ανάρτηση, σε απάντηση ερώτησης, ο Λαβρόφ ανέφερε πως η Ελλάδα, με την έναρξη του πολέμου, διέκοψε τη μακροχρόνια συνεργασία με τη Ρωσία, πλήττοντας τον πολιτικό, οικονομικό, πολιτιστικό και ανθρωπιστικό τομέα. Τόνισε ότι, σχεδόν τέσσερα χρόνια μετά, δεν έχει υπάρξει καμία αλλαγή στην προσέγγιση της επίσημης Αθήνας, ενώ η Ελλάδα συνεχίζει να εκφράζει «επιθετικές αντιρωσικές δηλώσεις και αβάσιμες ρωσοφοβικές κατηγορίες».

Ο Ρώσος υπουργός κατηγόρησε την Αθήνα για την αποστολή όπλων και πυρομαχικών στην Ουκρανία, τα οποία, όπως υποστήριξε, χρησιμοποιούνται καθημερινά κατά αμάχων σε περιοχές όπως το Ντονμπάς, η Ζαπορόζια, η Χερσώνα και η Κριμαία. Σημείωσε, μάλιστα, ότι η Ελλάδα δεν έλαβε υπόψη της την ύπαρξη μιας πολυάριθμης ελληνικής διασποράς σε αυτές τις περιοχές, η οποία, παρά τις στενές της σχέσεις με την πατρίδα της, αντιμετωπίζει πλέον άμεσες απειλές για τη ζωή και την υγεία της εξαιτίας των ενεργειών της Αθήνας.

Επιπλέον, ο Λαβρόφ αναφέρθηκε στη στρατηγική συμφωνία που υπέγραψε η Αθήνα με το Κίεβο τον Νοέμβριο του 2025, η οποία αφορά την ανάπτυξη θαλάσσιων drones. Παράλληλα, κατηγόρησε την Ελλάδα ότι προσχώρησε στην πρωτοβουλία PURL για την αγορά αμερικανικών όπλων από ευρωπαϊκές χώρες για τις ουκρανικές δυνάμεις, κάτι που, όπως είπε, η Ελλάδα δίσταζε να κάνει προηγουμένως, υπό την πίεση των “ανώτερων συντρόφων” της. Ολοκληρώνοντας, ο Ρώσος υπουργός επεσήμανε ότι το Κίεβο πιέζει την ελληνική ηγεσία να μεταφέρει συστήματα αεράμυνας ρωσικής και σοβιετικής κατασκευής στις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις, αγνοώντας τις αμυντικές ανάγκες της Ελλάδας, γεγονότα που, κατά τον ίδιο, αποδεικνύουν τον “νεοφιλελεύθερο ολοκληρωτισμό” που επικρατεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση.