Heated Rivalry: Η σειρά που άγγιξε την καρδιά του κοινού

Όταν το “Heated Rivalry” έκανε πρεμιέρα στην καναδική πλατφόρμα Crave λίγο πριν τις γιορτές, δεν διέθετε τεράστιο budget, δεν βασιζόταν σε παγκόσμιο franchise και δεν ακολουθούσε την ασφαλή συνταγή ενός διάσημου καστ. Η σειρά αυτή αποτελεί προσωπικό στοίχημα του Jacob Tierney, ο οποίος υπογράφει τη δημιουργία, το σενάριο και τη σκηνοθεσία της διασκευής του βιβλίου της Rachel Reid, από τη σειρά Game Changers. Πρόκειται για μια σπάνια περίπτωση απόλυτου δημιουργικού ελέγχου, και ίσως ο βασικός λόγος που το “Heated Rivalry” διατηρεί μια τόσο καθαρή και συνεπή ταυτότητα.

Η σειρά ξεκινά ως μια queer ιστορία αγάπης μέσα στον σκληρό, ανδροκρατούμενο χώρο του επαγγελματικού χόκεϊ, για να εξελιχθεί σε μια αφήγηση για τον έρωτα όταν δεν υπάρχει χώρος για αυτόν να υπάρξει δημόσια, και για τη βαθιά ανθρώπινη ανάγκη να μας δει κάποιος όπως πραγματικά είμαστε. Μέσα σε έξι επεισόδια, κατάφερε να γίνει πολιτισμικό φαινόμενο, να κατακλύσει τα timelines, να δημιουργήσει φανατικό fandom και – κυρίως – να αγγίξει θεατές που είχαν ξεχάσει πώς είναι να παρακολουθούν μια ερωτική ιστορία χωρίς κλισέ και «αντι-κλισέ».

Στο επίκεντρο της ιστορίας βρίσκονται δύο επαγγελματίες παίκτες χόκεϊ: ο Ilya Rozanov, χαρισματικός, προκλητικός, Ρώσος σταρ που παίζει με τα όρια, και ο Shane Hollander, πειθαρχημένος, αγχώδης, σχεδόν αμήχανος αθλητής που έχει μάθει να λειτουργεί σωστά μέσα σε ένα σύστημα που δεν επιτρέπει ρωγμές. Δημόσια, οι δυο τους παρουσιάζονται ως αντίπαλοι. Ιδιωτικά, όμως, ξεκινούν μια μυστική σχέση που διαρκεί σχεδόν μια δεκαετία, μέσα από ξενοδοχεία, αεροδρόμια, αποδυτήρια και σύντομες συναντήσεις που ποτέ δεν μπορούν να διαρκέσουν όσο θα ήθελαν.

Το “Heated Rivalry” δεν ενδιαφέρεται να σοκάρει με το πλαίσιο της ιστορίας του, ούτε να «πουλήσει» την queer ταυτότητα των ηρώων του ως νέο εύρημα. Αντιθέτως, τη χρησιμοποιεί για να αναδείξει πώς είναι να αγαπάς κάποιον όταν ο κόσμος γύρω σου δεν σου επιτρέπει να το παραδεχτείς ούτε στον ίδιο σου τον εαυτό.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα – και ίσως απαιτητικά – στοιχεία της σειράς είναι ο ρυθμός της αφήγησής της. Τα πρώτα επεισόδια κινούνται με άλματα ετών, χωρίς να εξηγούνται όλα στον θεατή. Αυτό μπορεί αρχικά να αποσυντονίσει, αλλά τελικά λειτουργεί υπέρ της ιστορίας, καθώς το “Heated Rivalry” θέλει να τονίσει τη διάρκεια του έρωτα, αλλά και όλα όσα χάνονται ανάμεσα στις συναντήσεις ή δεν λέγονται τη σωστή στιγμή. Όταν όμως η σειρά επιλέγει να επιβραδύνει και να αφήσει τους ήρωες να μιλήσουν και να είναι μαζί, τότε αποκαλύπτεται η πραγματική της δύναμη.

Ναι, οι σκηνές της σειράς συζητήθηκαν πολύ. Ο Hudson Williams έχει δηλώσει ότι το σεξ στο “Heated Rivalry” «έχει τεράστια θέση στο storytelling όταν χρησιμοποιείται σωστά». Και εδώ, χρησιμοποιείται για να αναδείξει δυναμικές εξουσίας, συναισθηματική απόσταση αλλά και τρυφερότητα χωρίς λόγια. Το “Heated Rivalry” έχει sex. Πολύ. Αλλά αυτό που μένει τελικά από αυτές τις σκηνές είναι όλα όσα θέλει να αναδείξει η σειρά: τον φόβο του coming out, τη σιωπή ως μηχανισμό επιβίωσης, τη μοναξιά της επιτυχίας και πώς ο έρωτας μπορεί να γίνει καταφύγιο αλλά και απειλή. Και το κάνει χωρίς κυνισμό, χωρίς ειρωνεία και χωρίς να απολογείται που είναι ρομαντικό. Μας αρέσει που δεν αποδομεί το σεξ και τον έρωτα, αλλά τα εντάσσει στην αφήγηση όπως είναι και στην αληθινή ζωή, και αυτό για μια σειρά είναι πιο ριζοσπαστικό απ’ όσο νομίζαμε.

Το μεγάλο στοίχημα του “Heated Rivalry” είναι οι δύο πρωταγωνιστές του, και το κερδίζει. Ο Connor Storrie ως Ilya είναι ακατέργαστος, αιχμηρός, συχνά αστείος, αλλά ποτέ επιφανειακός. Κάτω από την προκλητική του στάση κρύβεται ευαλωτότητα, φόβος, μοναξιά. Ο τρόπος που χειρίζεται αυτή τη σχέση κάνει τον χαρακτήρα του να μοιάζει ζωντανός. Ο Hudson Williams, στον ρόλο του Shane, κάνει κάτι ακόμα πιο δύσκολο: ενσαρκώνει έναν ήρωα εσωστρεφή, συγκρατημένο, γεμάτο άγχος, σε μια ερμηνεία χαμηλών τόνων, αλλά βαθιά συγκινητική. Η χημεία τους βασίζεται στην οικειότητα, και αυτό κάνει τη σχέση τους να μοιάζει αληθινή, δίνοντας στη σειρά πόντους.

Ίσως γιατί το “Heated Rivalry” δεν προσπαθεί να είναι «έξυπνο» πιάνοντας τον παλμό, ούτε να γίνει μοντέρνο. Ίσως γιατί σε μια εποχή κυνισμού και αποδόμησης, επιλέγει να πιστέψει στη σύνδεση και να μην φοβάται να είναι, χωρίς εισαγωγικά, ρομαντικό. Και τελικά, ίσως επειδή για όποιον το δει, αποδεικνύεται μια σειρά που θυμίζει ότι ο έρωτας, όταν μοιράζεται με ειλικρίνεια και υπομονή, μπορεί ακόμη να είναι βαθιά συγκινητικός. Και αυτό, σήμερα, είναι πιο σπάνιο απ’ όσο θα έπρεπε.

Η δεύτερη σεζόν έχει ήδη ανακοινωθεί, επιβεβαιώνοντας ότι το “Heated Rivalry” είναι σειρά με διάρκεια και αποτύπωμα. Η σειρά προβάλλεται από την πλατφόρμα HBO Max και μέσω VodafoneTV.