Το στοιχειωμένο παλάτι της Βενετίας που κανείς δεν θέλει να αγοράσει

Σε μια προνομιακή τοποθεσία στις όχθες του Μεγάλου Καναλιού της Βενετίας, το ιστορικό παλάτι Ca’ Dario αποτελεί ένα αρχιτεκτονικό κόσμημα που στέκει από τα τέλη του 15ου αιώνα. Βρίσκεται λίγα μόλις βήματα από τη συλλογή «Πέγκυ Γκούγκενχαϊμ» και, παρά την απαράμιλλη ομορφιά του, παραμένει άδειο, καθώς έχει στιγματιστεί από φήμες ότι είναι «στοιχειωμένο». Η δυσάρεστη φήμη του οφείλεται σε μια σειρά από δολοφονίες, αυτοκτονίες και ανεξήγητα ατυχήματα που έχουν σημαδέψει την ιστορία του.

Το παλάτι πήρε το όνομά του από τον πρώτο ιδιοκτήτη του, τον Τζιοβάνι Ντάριο, έναν διπλωμάτη που τιμήθηκε για την υπογραφή μιας ειρηνευτικής συνθήκης με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Στην πορεία των αιώνων, υπήρξε κατοικία ευγενών, εμπόρων, αλλά και μελών της βρετανικής ροκ μουσικής σκηνής. Το 1908, ο Κλοντ Μονέ το απεικόνισε σε έναν πίνακά του κατά τη διάρκεια του ταξιδιού του στην πόλη, ενώ ο Χένρι Τζέιμς το ανέφερε στο ταξιδιωτικό του ημερολόγιο «Italian Hours» έναν χρόνο αργότερα.

Παρά τα εννέα υπνοδωμάτια, τα οκτώ μπάνια και τις μεγαλοπρεπείς αίθουσες με τοιχογραφίες, το εντυπωσιακό κτίριο αποδεικνύεται εξαιρετικά δύσκολο να πωληθεί. Το τίμημα, που σύμφωνα με πληροφορίες φτάνει τα 17.024.900 ευρώ, δεν είναι ο μόνος παράγοντας που αποτρέπει τους επίδοξους αγοραστές. Οι μεσίτες ακινήτων αντιμετωπίζουν την πρόκληση να ξεπεράσουν τη φήμη του ως «καταραμένο παλάτι της Βενετίας», που έχει προκύψει από μια σειρά τραγικών καταλήξεων ιδιοκτητών και επισκεπτών.

Η πρόσφατη ανακαίνιση έχει αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον για την πώληση, με το έργο να έχει ανατεθεί στα τμήματα ακινήτων των Christie’s και Engel & Völkers. Η Christie’s περιγράφει το Ca’ Dario ως «αρχιτεκτονικό κόσμημα» με γοτθικές καμάρες, αντίκες πολυελαίους Murano και βεράντα με λότζια, τονίζοντας παράλληλα την τοποθεσία του σε μια «ήσυχη» γειτονιά της Βενετίας, μακριά από την πολυκοσμία.

Ωστόσο, οι εμπορικές εκστρατείες αποφεύγουν να αναφερθούν στις τραγικές ιστορίες που έχουν τροφοδοτήσει τους τοπικούς θρύλους για την κατάρα που βαραίνει το κτίριο. Σύμφωνα με αυτές, το παλάτι συνδέεται με τουλάχιστον επτά θανάτους. Ο πιο φρικτός χρονολογείται από το 1970, όταν ο τότε ιδιοκτήτης, ο κόμης Φίλιπο Τζιορντάνο Ντέλε Λάνζε, δολοφονήθηκε εντός των τειχών του από τον σύντροφό του, ο οποίος αργότερα βρέθηκε κι εκείνος νεκρός στο Λονδίνο.

Τον επόμενο χρόνο, το ακίνητο αγοράστηκε από τον Κιτ Λάμπερτ, μάνατζερ των The Who. Παρόλο που δήλωνε ότι δεν τον επηρεάζει η υποτιθέμενη κατάρα, φέρεται να είχε εκφράσει την ανησυχία του για «φαντάσματα». Οι ντόπιοι, πάντως, απέδωσαν στην κατάρα την πτώση του στα ναρκωτικά, την οικονομική του κατάρρευση και τελικά τον θάνατό του το 1981, μετά από πτώση από σκάλα.

Στη δεκαετία του 1980, το παλάτι πέρασε στα χέρια του Ιταλού Ραούλ Γκαρντίνι, ο οποίος, μετά την εμπλοκή του σε σκάνδαλο διαφθοράς, αυτοκτόνησε στο Μιλάνο το 1993.

Οι θρύλοι επιμένουν ότι το παλάτι φέρνει κακοτυχία ακόμα και σε όσους απλώς το προσεγγίζουν ή σχεδιάζουν να περάσουν εκεί τις διακοπές τους. Ο τενόρος της όπερας, Μάριο Ντελ Μόνακο, ματαίωσε την πρόθεσή του να το αγοράσει το 1964, μετά από ένα σοβαρό τροχαίο ατύχημα καθ’ οδόν για να το δει. Ο Τζον Έντγουιστλ, μπασίστας των The Who, πέθανε στις ΗΠΑ το 2002, μία εβδομάδα αφότου είχε νοικιάσει το παλάτι.

Μετά από αυτά τα γεγονότα, το παλάτι παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό εγκαταλελειμμένο. Παρόλο που προσέλκυσε το ενδιαφέρον ορισμένων υποψήφιων αγοραστών, που εντυπωσιάστηκαν από την αρχιτεκτονική του – μεταξύ των οποίων λέγεται ότι ήταν και ο Γούντι Άλεν – οι φήμες λένε ότι αποθαρρύνθηκαν από τις… «αποχρώσεις» του.