Ναταλία Γερμανού: Αποκαλύψεις για την πορεία, την ελευθερία και τη ζωή πέρα από την τηλεόραση
Η αγαπημένη παρουσιάστρια ξεδιπλώνει την αλήθεια για τις επιλογές της, τα λάθη ως μαθήματα και τη φιλοσοφία της απέναντι στην τηλεοπτική πραγματικότητα.
Η Ναταλία Γερμανού, με αφοπλιστική ειλικρίνεια και βαθιά αυτογνωσία, μιλάει στο zappit για την πολυετή πορεία της στην τηλεόραση, τις επαγγελματικές επιλογές της και τους ανθρώπους που συνάντησε. Η παρουσιάστρια δεν αποφεύγει τις δύσκολες αλήθειες, αντιμετωπίζοντας τα λάθη ως πολύτιμα μαθήματα που την έχουν ωριμάσει.
Από την αρχική της ανάγκη να είναι “καλή με όλους”, η Γερμανού έχει εξελιχθεί σε μια ελεύθερη φωνή, που εκφράζει με σαφήνεια τις απόψεις της. Η ίδια τονίζει πως όσο περνούν τα χρόνια, απελευθερώνεται τηλεοπτικά, αρθρώνοντας πιο δυνατά και έντονα τη γνώμη της, κάτι που παλιότερα δίσταζε να κάνει, φοβούμενη μην στεναχωρήσει κανέναν.
Παρά την αγάπη της για την τηλεόραση, η οποία είναι και το βασικό της βιοποριστικό μέσο, η Ναταλία Γερμανού δηλώνει πως θα μπορούσε να κάνει πολλά πράγματα, όπως ένα τηλεπαιχνίδι ή μια ταξιδιωτική εκπομπή. Ωστόσο, το ζωντανό πρόγραμμα παραμένει η απόλυτη προτίμησή της, καθώς στο μαγνητοσκοπημένο χάνει την ενέργεια και το “μομέντουμ”.
Αναφερόμενη σε παλαιότερες εκπομπές της, όπως το “Η Γερμανού ξανάρχεται” και εκείνη όπου μετέφερε τους καλεσμένους σε μια χώρα της επιλογής τους, η παρουσιάστρια επισημαίνει ότι πλέον θα τις έκανε πολύ διαφορετικά, καθώς η ίδια έχει αλλάξει. Ωστόσο, τονίζει τη σημασία του να μην μετανιώνουμε, αλλά να αντλούμε διδάγματα από κάθε εμπειρία, αναδεικνύοντας την ανθεκτικότητα που έχει αποκτήσει.
Ιδιαίτερη μνεία κάνει σε μια τηλεοπτική στιγμή που θα θυμάται πάντα: τη συνύπαρξή της με τον πατέρα της στην εκπομπή του Κώστα Χαρδαβέλλα στο Star, όπου ταξίδεψε στο Κόσοβο ως πολεμική ανταποκρίτρια. Η διαχείριση δύσκολων καταστάσεων στον αέρα, με λεπτές ισορροπίες, αποτελεί μια πρόκληση που αντιμετωπίζει με ψυχραιμία, ακόμη κι αν χρειαστεί να καταρρεύσει μετά στα καμαρίνια.
Η Ναταλία Γερμανού εκφράζει την κατανόησή της για συναδέλφους που δυσκολεύονται μετά το τέλος μιας μακροχρόνιας τηλεοπτικής πορείας, όπως στην περίπτωση του Γιώργου Παπαδάκη. Διαχωρίζει τους ανθρώπους σε δύο κατηγορίες: αυτούς που η τηλεόραση είναι η ζωή τους και αυτούς που έχουν και ζωή εκτός αυτής, δηλώνοντας εμφατικά ότι ανήκει στη δεύτερη κατηγορία.
Αν και αισθάνεται ότι έχει ακόμη πολλά να προσφέρει στα media, αναγνωρίζει ότι θα έρθει η στιγμή της παράδοσης της σκυτάλης. Τονίζει την ανάγκη συνεχούς ανανέωσης και αναζήτησης νέων ιδεών, καθώς ο “εχθρός του καλύτερου” είναι η εφησυχασμός. Δεν παραλείπει να αναφερθεί στη σημασία των αριθμών τηλεθέασης, θεωρώντας τους ως μέτρο της “πώλησης” ενός προϊόντος, με την καλή έννοια.
Ως απαιτητική παρουσιάστρια, επιθυμεί η δουλειά να γίνεται άψογα, με το ίδιο μεράκι που τη διέπει. Έχει σοκαριστεί από απρόσμενες αντιδράσεις πρώην συνεργατών, αλλά τονίζει ότι μπορεί να συνεργαστεί ξανά με τους περισσότερους, αρκεί να ήταν καλοί επαγγελματίες. Τέλος, αναφέρεται στον Κώστα Τσουρό ως έναν αγαπημένο της πρώην συνεργάτη και νυν φίλο, διαψεύδοντας την ιδέα ότι “έφτιαξε” όλους τους παρουσιαστές που πέρασαν από τις εκπομπές της.