Ο Μπάνε Πρέλεβιτς μοιράζεται μυστικά καριέρας και τη σοφία της ήττας
Ο εμβληματικός αθλητής και παράγοντας του ΠΑΟΚ μιλάει για το ξεκίνημά του, τις προκλήσεις και τα μαθήματα ζωής
Ο Μπάνε Πρέλεβιτς, ένας θρύλος του ελληνικού μπάσκετ, παραχώρησε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στο podcast “Man to Man Powered by Stoiximan”, όπου αναφέρθηκε αναλυτικά στη σπουδαία καριέρα του, τα χρόνια του στον ΠΑΟΚ σε διάφορα πόστα, αλλά και τις συγκρίσεις του αθλήματος από την εποχή του έως σήμερα.
Ο παλαίμαχος γκαρντ θυμήθηκε τις πρώτες του επαφές με το μπάσκετ στο Βελιγράδι, την απόφασή του να μετακομίσει στη Θεσσαλονίκη και να φορέσει τη φανέλα του ΠΑΟΚ το 1988, χαρακτηρίζοντας την επιλογή ως “διαίσθηση”. Εξήγησε πώς ο πατέρας του, παλαίμαχος μπασκετμπολίστας, τον μύησε στο άθλημα, και πώς ο ήχος της μπάλας στα δίχτυα σε μια οργανωμένη προπόνηση τον μάγεψε. Τόνισε ότι η γενιά του δεν σκεφτόταν το μπάσκετ ως επάγγελμα, αλλά ως όνειρο για Ολυμπιακούς Αγώνες και κύπελλα, χωρίς ιδιαίτερη έμφαση στο οικονομικό κέρδος.
Ο Πρέλεβιτς, που διετέλεσε αρχηγός, προπονητής και πρόεδρος του “Δικέφαλου του Βορρά”, αναπόλησε με νοσταλγία τα ντέρμπι με τον Άρη, περιγράφοντας αστείους παραλληλισμούς για την ένταση της εποχής. Εξέφρασε την εκτίμησή του για τον αγαπημένο του συμπαίκτη, Τζον Κόρφα, και τον αείμνηστο προπονητή Ντούσαν Ίβκοβιτς, τον οποίο χαρακτήρισε “πάντα αφεντικό”.
Στην πορεία, ο Πρέλεβιτς μίλησε για τη θητεία του στον Πανιώνιο και τη συνεργασία του με τον Γιάννη Ιωαννίδη, περιγράφοντας τη δυναμική του. Επανέφερε το επεισόδιο με τον Νίκο Γκάλη και σχολίασε εάν όντως έκανε βήματα στο περιβόητο buzzer beater απέναντι στον Άρη.
Ειδική αναφορά έκανε στη δύσκολη περίοδο του πολέμου στην πρώην Γιουγκοσλαβία, εκφράζοντας την πίκρα για την αδυναμία παρέμβασης, αλλά και την ευγνωμοσύνη του για τη βοήθεια που παρείχαν ελληνικές οικογένειες. Δήλωσε ότι δεν έχει απωθημένα για την Εθνική ομάδα, έχοντας μάθει να αποδέχεται τις καταστάσεις που δεν μπορεί να ελέγξει.
Σχετικά με την πρόωρη αποχώρησή του από την ενεργό δράση σε ηλικία 34 ετών, εξήγησε ότι δεν μπορούσε πλέον να αποδώσει στο επίπεδο που επιθυμούσε, τονίζοντας την ανάγκη να μην αφήνουμε το “εγώ” να κυριαρχεί, αλλά να λειτουργεί ως συνεργάτης.
Ο Μπάνε Πρέλεβιτς, μέσα από το βιβλίο του “Η δύναμη της ήττας”, αναδεικνύει τη σημασία της αποδοχής και της εκμάθησης από την αποτυχία, χαρακτηρίζοντας την ήττα ως απαραίτητη διαδικασία προς την επιτυχία. Τόνισε ότι οι λέξεις σε μία σελίδα είναι πιο δύσκολες από το να σκοράρεις ένα καλάθι.