Μηνιγγιώματα: Ο πιο συχνός όγκος εγκεφάλου και πώς αντιμετωπίζεται
Μια ασθενής μοιράζεται την εμπειρία της από τη διάγνωση και τη θεραπεία ενός μηνιγγιώματος, με τη συμβολή εξειδικευμένων γιατρών.
Τα μηνιγγιώματα, που αποτελούν τον πιο συχνό πρωτοπαθή όγκο του εγκεφάλου, καλύπτοντας περίπου το 30% των περιστατικών, συχνά ανακαλύπτονται τυχαία. Πρόκειται για συνήθως καλοήθεις όγκους που αναπτύσσονται από τις μήνιγγες, τις προστατευτικές μεμβράνες του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού. «Πολλά μηνιγγιώματα παραμένουν ασυμπτωματικά και απλώς παρακολουθούνται. Ωστόσο, κάποια μπορεί να μεγαλώσουν και να προκαλέσουν νευρολογικές διαταραχές, απαιτώντας ενεργή θεραπευτική παρέμβαση», εξηγεί ο Διευθυντής Νευροχειρουργός Παντελής Σταυρινός, Επ. Καθηγητής στο Πανεπιστήμιο της Κολωνίας της Γερμανίας.
Τα συμπτώματα ενός μηνιγγιώματος εξαρτώνται από το μέγεθος και τη θέση του όγκου, με πιθανές εκδηλώσεις όπως πονοκεφάλους, διαταραχές όρασης, δυσκολίες μνήμης, αδυναμία στα άκρα ή κρίσεις (σπασμούς). Μια ασθενής, η κυρία Αθηνά, μοιράζεται την πορεία της αντιμετώπισης ενός μηνιγγιώματος.
Ένας απλός πονοκέφαλος μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι. Η κυρία Αθηνά, αντιμετωπίζοντας επίμονους πονοκεφάλους και ζαλάδες, αναζήτησε ιατρική συμβουλή. Η σύσταση για μαγνητική τομογραφία (MRI) αποκάλυψε ένα μηνιγγίωμα κοντά στον μετωπιαίο λοβό.
Αρχικά, η προσέγγιση ήταν συντηρητική. Ο νευροχειρουργός της εξήγησε ότι ο όγκος ήταν καλοήθης και σχετικά μικρός, επιλέγοντας την τακτική παρακολούθηση με μαγνητικές τομογραφίες, γνωστή ως «παρακολούθηση». Για δύο χρόνια, η κατάσταση παρέμενε σταθερή. Ωστόσο, σε έναν επανέλεγχο, παρατηρήθηκε αύξηση του όγκου, συνοδευόμενη από συχνότερους πονοκεφάλους και δυσκολία συγκέντρωσης. Αυτό οδήγησε στην απόφαση για χειρουργική επέμβαση.
Όταν ένα μηνιγγίωμα αυξάνεται σε μέγεθος ή προκαλεί συμπτώματα, οι κύριες θεραπευτικές επιλογές περιλαμβάνουν τη χειρουργική αφαίρεση (κρανιοτομή) ως κύρια και συχνά οριστική θεραπεία, την ακτινοθεραπεία όταν η χειρουργική αφαίρεση δεν είναι πλήρης ή σε περιπτώσεις υποτροπής, και τη συνεχή παρακολούθηση για μικρούς, σταθερούς και ασυμπτωματικούς όγκους. Λόγω της θέσης του όγκου της κυρίας Αθηνάς και της καλής της υγείας, προκρίθηκε η χειρουργική επέμβαση. «Φοβόμουν την ιδέα της επέμβασης στον εγκέφαλο», παραδέχεται, «αλλά ο νευροχειρουργός μου εξήγησε τα πάντα με σαφήνεια και ένιωσα ότι βρισκόμουν σε απόλυτα έμπειρα χέρια». Η κρανιοτομή ήταν επιτυχής, με πλήρη αφαίρεση του όγκου. Η ανάρρωση ήταν ταχύτερη από ό,τι περίμενε, με επιστροφή στην καθημερινότητά της εντός δύο εβδομάδων και εξαφάνιση των πονοκεφάλων.
Σήμερα, η κυρία Αθηνά ζει χωρίς συμπτώματα, πραγματοποιώντας ετήσιους ελέγχους. Η εμπειρία της υπογραμμίζει τη σημασία της έγκαιρης διάγνωσης, της εξατομικευμένης θεραπείας και της εξειδίκευσης των νευροχειρουργών.