Καταστροφικές πλημμύρες: Κυβερνητική πολιτική ή κλιματική κρίση;

Οι σοβαρές πλημμύρες που άφησαν πίσω τους δύο νεκρούς, κατεστραμμένα σπίτια, σχολεία και μέσα μεταφοράς, και δρόμους που μετατράπηκαν σε ορμητικούς χειμάρρους, δεν αποδίδονται μόνο στα καιρικά φαινόμενα, αλλά κυρίως στην κυβερνητική πολιτική που αντιμετωπίζει την προστασία των πολιτών ως «κόστος». Η αντίδραση της πολιτείας περιορίστηκε σε κλεισίματα σχολείων, μηνύματα έκτακτης ανάγκης μέσω του 112 και συστάσεις για «ατομική ευθύνη».

Ιδιαίτερα στην Ανατολική Αττική, τα πλημμυρικά φαινόμενα επιδεινώθηκαν από τις πρόσφατες πυρκαγιές, γεγονός που αναδεικνύει την απουσία απαραίτητων αντιδιαβρωτικών και αντιπλημμυρικών έργων. Οι καταστροφές στο παραλιακό μέτωπο της Αττικής, γνωστό ως «Αθηναϊκή Ριβιέρα», και στα νότια προάστια, εκτιμώνται ως ενδεικτικές των προτεραιοτήτων του κράτους και της αναπτυξιακής πορείας που εστιάζει στα κέρδη. Παρά την ύπαρξη της επένδυσης στο Ελληνικό, που προβάλλεται ως «το μεγαλύτερο εργοτάξιο της Ευρώπης», ολόκληρες συνοικίες θάβονται κάτω από λάσπη, θέτοντας σε κίνδυνο ανθρώπινες ζωές.

Στο Θριάσιο Πεδίο, οι κάτοικοι (Μάνδρα, Ασπρόπυργος κ.α.) ζουν με τον διαρκή φόβο της πλημμύρας, ενώ η περιοχή παραχωρείται σε αμερικανικά μονοπώλια για επενδύσεις.

Ο λαός καλείται να μην παρασυρθεί από το «πινγκ-πονγκ» ευθυνών μεταξύ κυβέρνησης και τοπικής αυτοδιοίκησης, ούτε να αποδεχτεί ότι τα γεγονότα αυτά είναι μοιραία λόγω της κλιματικής κρίσης. Είναι γνωστό ότι τα ποτάμια της Αττικής βρίσκονταν σε οριακή κατάσταση υπερχείλισης εξαιτίας των ανεπαρκών υποδομών. Τέτοιες προσεγγίσεις αποσκοπούν στην απόκρυψη των πραγματικών αιτιών και των υπευθύνων, αγνοώντας ότι η εξασφάλιση των απαραίτητων υποδομών για την προστασία της ανθρώπινης ζωής και περιουσίας είναι εφικτή.

Ζητείται η άμεση αύξηση της κρατικής χρηματοδότησης για την ολοκλήρωση των απαραίτητων έργων, στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου αντιπλημμυρικού σχεδιασμού.