Ο Zeraw των Vegas μιλά για τον ρατσισμό στην Ελλάδα και τις δυσκολίες που αντιμετώπισε

Ο Zeraw, μέλος του συγκροτήματος Vegas, παραχώρησε μια συγκινητική συνέντευξη στην εκπομπή «Talk of the Town» με τον Βαγγέλη Καράλη, όπου μίλησε ανοιχτά για τις δυσκολίες και τις εμπειρίες ρατσισμού που βίωσε στην Ελλάδα. Ο καλλιτέχνης, με καταγωγή από τη Ζιμπάμπουε, αποκάλυψε περιστατικά κοινωνικού αποκλεισμού που σημάδεψαν τη ζωή του, ιδιαίτερα κατά τα νεανικά του χρόνια.

Ο Zeraw διηγήθηκε πως, όταν ήταν φοιτητής στην Αθήνα, βρέθηκε αντιμέτωπος με την άρνηση ιδιοκτητών να του παραχωρήσουν σπίτι προς ενοικίαση, αποκλειστικά λόγω του χρώματος του δέρματός του. «Ο πατέρας μου είχε δύο υποτροφίες, η μία στην Ελλάδα και η άλλη στην Αμερική», ανέφερε, εξηγώντας πως ο πατέρας του επέλεξε την Ελλάδα, επηρεασμένος από τον θαυμασμό του για την αρχαία ελληνική κουλτούρα και τον πολιτισμό.

Παρά τις δυσκολίες, ο Zeraw τόνισε ότι πέρασε όμορφα παιδικά χρόνια. Μετά τον χωρισμό των γονιών του, η μητέρα του, μια δυναμική γυναίκα, κατάφερε μόνη της να μεγαλώσει εκείνον και την αδερφή του στην Ελλάδα, εξασφαλίζοντας ότι δεν τους έλειψε ποτέ τίποτα.

Ωστόσο, αναφέρθηκε στις προκλήσεις που αντιμετώπισε στην Κυψέλη, όπου ζούσαν. «Στην Κυψέλη είχα ένα θέμα, επειδή άνθρωποι και παιδιά αφρικανικής καταγωγής δεν ήταν ακόμα, δεν είχε συνηθίσει ακόμα η τοπική κοινωνία τότε, ήμασταν λίγοι, δυσκολευόμουν να κάνω φιλίες εκεί», είπε, περιγράφοντας πώς κάποια παιδιά φοβόντουσαν ή δεν τον έπαιζαν. Για τον λόγο αυτό, οι γονείς του αποφάσισαν τη μετακόμιση στα Πατήσια, μια γειτονιά με μεγαλύτερη εξοικείωση με άτομα αφρικανικής καταγωγής.

Ο Zeraw ανέλυσε τη φύση του ρατσισμού, επισημαίνοντας ότι υπάρχει σε όλες τις κοινωνίες. «Εγώ ας πούμε όταν ήμουνα στην Αφρική, είχα ένα φιλαράκι, τον Δημήτρη, Έλληνας, ο οποίος βίωνε τον ρατσισμό. Επειδή δεν ήτανε Αφρικανός. Όταν ήρθα λοιπόν στην Ελλάδα, βίωσα κι εγώ το ρατσισμό, διότι δεν ήμουνα Έλληνας, αλλά είναι όλα νομίζω θέμα νοοτροπίας, πώς το αντιμετωπίζεις», δήλωσε. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο ρατσισμός στην Ελλάδα είναι περισσότερο «φόβος του αγνώστου», παρά ο ακραίος φυλετικός ρατσισμός που παρατηρείται σε άλλες χώρες.

Τέλος, περιέγραψε την απογοητευτική εμπειρία του κατά την αναζήτηση σπιτιού. «Όταν έψαχνα να βρω σπίτι να νοικιάσω σπίτι ε, μίλαγα στο τηλέφωνο, λέγαν όλοι: “Ναι, βεβαίως έλα παιδί μου”, κι αυτά, “είμαι φοιτητής” λέω, “και ψάχνω ένα σπίτι”, “Ναι, ναι, ναι, έλα από δω να τα πούμε”. Πήγαινα, και με το που με βλέπανε λέγανε: “Ωπ, εσύ είσαι; Και δεν μπορώ να σας νοικιάσω το σπίτι”. Το ρίχνανε στον κανονισμό της πολυκατοικίας, αλλά ναι, ήτανε πάρα πολύ δυσάρεστο αυτό», είπε, προσθέτοντας και άλλες δυσάρεστες εμπειρίες, όπως την απόρριψη από γυναίκα λόγω του χρώματός του.