Η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους για τα πρότυπα, τον σεξισμό και τη γονεϊκότητα

Η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους, μέσα από τις φετινές θεατρικές και τηλεοπτικές της εμφανίσεις, παραχώρησε μια εκτενή συνέντευξη στο περιοδικό Marie Claire, όπου άγγιξε σημαντικά θέματα που αφορούν την ελληνική κοινωνία. Συγκεκριμένα, η ηθοποιός αναφέρθηκε στα πρότυπα που τίθενται για τη γυναίκα, αλλά και στον διακριτικό σεξισμό που συχνά εντοπίζεται πίσω από φαινομενικά ευγενικές κουβέντες.

Εστιάζοντας στον ρόλο της «σωστής μητέρας», η Παπαχαραλάμπους τόνισε πως η έννοια αυτή είναι προβληματική. «Δεν πρέπει να υπάρχει ο όρος ‘σωστός’ γονιός, ‘σωστή’ μητέρα», δήλωσε, αναγνωρίζοντας ότι, αν και η σειρά «Παιδί» εστιάζει στην κωμωδία, πίσω από τις ακραίες καταστάσεις κρύβεται η αγωνία της μητέρας να ανταποκριθεί σε μια απόλυτη εικόνα. Παρόλο που η αγάπη δεν αρκεί και χρειάζεται προσοχή στους χειρισμούς, η προσκόλληση σε ένα «by the book» μοντέλο θεωρείται «τεράστια βλακεία».

Η ηθοποιός επέκρινε τις παγιωμένες αντιλήψεις περί γονεϊκότητας και ρόλων, όπως αυτές που συναντώνται σε διάφορα φόρουμ και στα social media. «Η γυναίκα πρέπει να συμμορφώνεται με τους κανόνες, ενώ ο άνδρας είναι άνδρας», ανέφερε, τονίζοντας ότι αυτές οι απόψεις, παρά το πέρασμα του χρόνου, εξακολουθούν να υφίστανται. Είναι απαράδεκτο, σύμφωνα με την ίδια, να θεωρείται αυτονόητο ότι μια γυναίκα θα αναλάβει την φροντίδα των παιδιών και το μαγείρεμα, ενώ οι αντίστοιχες πράξεις ενός άνδρα αντιμετωπίζονται ως «προσφορά» ή «βοήθεια». Η φροντίδα για τη γυναίκα είναι δεδομένη υποχρέωση, ενώ για τον άνδρα επιλογή, ένα γεγονός που προκαλεί εξάντληση.

Ερωτώμενη για το τι την εκνευρίζει περισσότερο, τον ωμό σεξισμό ή αυτόν που αποκρύπτεται, η Άννα Μαρία Παπαχαραλάμπους απάντησε ότι κυρίως τη δυσκολεύει ο δεύτερος. Ο «σεξισμός της απαξίωσης», τα σχόλια του τύπου «έλα πια, εντάξει, υπερβολές, τώρα θυμήθηκαν οι γυναίκες στην Ελλάδα να παραπονεθούν… όλα τάσεις είναι», την θυμώνουν ιδιαίτερα. Επιπλέον, εκφράζει την απογοήτευσή της για το γεγονός ότι ακόμη και καλοπροαίρετοι άνδρες δυσκολεύονται να κατανοήσουν πλήρως τη διάσταση του προβλήματος, όταν δεν το έχουν βιώσει προσωπικά.

Σχετικά με το πώς μπορούμε να αντιμετωπίσουμε αυτό το φαινόμενο, η ηθοποιός υπογραμμίζει την ανάγκη για επιδίωξη της ισότητας και την υιοθέτηση μιας ανθρωπιστικής προσέγγισης. «Είμαστε πολύ διαφορετικές από τους άνδρες», δηλώνει, αναφερόμενη στην ανατροφή των δύο γιων της, «δεν μπορούμε να είμαστε ίδιοι, αλλά μπορούμε να είμαστε ίσιοι». Η αναγνώριση αυτής της διαφορετικότητας είναι το πρώτο βήμα για την επίτευξη πραγματικής ισότητας.