Κατερίνα Διδασκάλου: Η Αρκάντινα, η μητρότητα και η θέση της γυναίκας σήμερα
Η καταξιωμένη ηθοποιός μιλά για τον ρόλο της στην παράσταση «Ο Γλάρος», την εμμονή με την εικόνα και τον σύγχρονο κόσμο.
Με αφορμή τη συμμετοχή της στην παράσταση «Ο Γλάρος» του Άντον Τσέχωφ, σε σκηνοθεσία Γιώργου Βάλαρη, η Κατερίνα Διδασκάλου μίλησε στην κάμερα του Breakfast@Star. Η γνωστή ηθοποιός αναφέρθηκε στον ρόλο της Αρκάντινα, για τον οποίο δήλωσε: «Είναι ένας πολύ διαφορετικός χώρος για θέατρο και ανταποκρίθηκε από την πρώτη στιγμή στο όραμα που είχε ο Γιώργος για το συγκεκριμένο έργο. Η Αρκάντινα είναι μια πολύ ιδιαίτερη περίπτωση γυναίκας. Είναι τόσο εγκλωβισμένη στην εικόνα της που δεν αντέχει όταν δεν την βλέπουν. Λέει χαρακτηριστικά ‘δεν υπάρχω χωρίς χειροκρότημα’».
Σχετικά με το αν η εικόνα μπορεί να γίνει παγίδα για έναν ηθοποιό, η Διδασκάλου σημείωσε: «Φυσικά. Είναι τεράστιο πρόβλημα. Αν δεν το αντιμετωπίσεις από την αρχή, γίνεται φενάκη».
Η ηθοποιός έκανε ιδιαίτερη αναφορά στη μητρότητα: «Εμένα με έσωσαν τα παιδιά μου, τα οποία τα είχα πολύ νωρίς στη ζωή μου. Το ταξίδι της μητρότητας δεν τελειώνει ποτέ. Όσα χρόνια κι αν περάσουν, όσο μεγάλα κι αν γίνουν τα παιδιά, είναι πάντα τα μωρά σου. Να σε φωνάζει κάποιος ‘μαμά’ από πολύ νωρίς στη ζωή σου, σε γειώνει».
Επιπλέον, εξέφρασε τον προβληματισμό της για τη σύγχρονη κοινωνική πραγματικότητα: «Τα κακώς κείμενα υπήρχαν πάντα, δεν υπάρχουν μόνο τώρα. Αυτό που με τρομάζει είναι ότι βλέπουμε καταστροφές πολύ κοντά μας μέσα από ένα scrolling στο κινητό και μετά συνεχίζουμε τη ζωή μας. Αν δεν μας αγγίξει προσωπικά, περνά σαν μια απλή είδηση».
Τέλος, όσον αφορά τη θέση της γυναίκας σήμερα, υπογράμμισε: «Είναι τραγικό να μιλάμε ακόμη για το τι πρέπει να αποκτήσει η γυναίκα. Και μόνο αυτό κάτι λέει. Και ας μη μιλήσουμε για χώρες όπου οι γυναίκες αντιμετωπίζονται ακόμη σαν αντικείμενα. Δυστυχώς όμως βλέπουμε ότι και στον δυτικό κόσμο η κακοποίηση συνεχίζεται».