Ο Ιβάν Σβιτάιλο αποκαλύπτει τη μετάβαση από τον χορό στην υποκριτική
Ο επιτυχημένος ηθοποιός μιλά για τη συνεργασία του με τη Βερόνικα Δαβάκη και τη στιγμή που άλλαξε την καριέρα του.
Με αφορμή τη συνεργασία του με τη Βερόνικα Δαβάκη στην παράσταση “Λοκαντιέρα” του Γκολντόνι, ο ηθοποιός Ιβάν Σβιτάιλο παραχώρησε συνέντευξη στο ένθετο Enjoy και τον δημοσιογράφο Ηλία Μαραβέγια. Ο γοητευτικός καλλιτέχνης αναφέρθηκε στη μεταμόρφωσή του από χορευτής σε πρωταγωνιστής του θεάτρου, σκιαγραφώντας την επαγγελματική του πορεία και τη στιγμή που καθόρισε την καριέρα του.
Κοιτάζοντας πίσω στην αρχή της καλλιτεχνικής του πορείας ως χορευτής, ο Ιβάν Σβιτάιλο δηλώνει ότι δεν φανταζόταν ποτέ ότι θα έφτανε στο σημείο να πρωταγωνιστεί ως ηθοποιός, και μάλιστα σε δύο παραστάσεις ταυτόχρονα. “Κρατούσα πάντα μικρό καλάθι”, αναφέρει, εξηγώντας ότι η ζωή του έδινε ευκαιρίες, αν και με καθυστέρηση. Η συνειδητή του απόφαση να αφοσιωθεί στον χορό, απορρίπτοντας μια επαγγελματική πρόταση από τον αδελφό του, αποτέλεσε μια σημαντική επανάσταση για εκείνον.
Η καλλιτεχνική μετάβαση από τον χορό στην υποκριτική έγινε συνειδητά το 2006, όταν ο Σβιτάιλο γνώρισε τον σκηνοθέτη Γιάννη Κακλέα. Ο Κακλέας, ο οποίος συνεργαζόταν τότε με τον χορογράφο Κυριάκο Κοσμίδη, προσέγγισε τον Σβιτάιλο, καθώς συχνά χρησιμοποιούσε χορευτές στις παραστάσεις του. Εκείνη την περίοδο, ο Σβιτάιλο είχε ήδη ζήσει και εργαστεί ως χορευτής στη Νέα Υόρκη, εκπληρώνοντας σημαντικές επιθυμίες του.
Μια κλήση από τον Γιάννη Κακλέα, την περίοδο του Πάσχα, ενώ ο Σβιτάιλο βρισκόταν στην Ελλάδα για επισκέψεις, ήταν η αφορμή για τη μεγάλη αλλαγή. Ο Κακλέας του πρότεινε να συμμετάσχει στον “Υπηρέτη δύο αφεντάδων”. Αυτή η πρόταση τον οδήγησε στην απόφαση να μην επιστρέψει στην Αμερική και να συνειδητοποιήσει ότι δίπλα στον Κακλέα θα μπορούσε σταδιακά να διεκδικήσει ό,τι τον ενδιέφερε στην υποκριτική. Η συνάντηση με τον Κακλέα χαρακτηρίστηκε ως καθοριστική για την επαγγελματική του εξέλιξη.
Ο Σβιτάιλο αναφέρει ότι ο Κακλέας, ως μεγαλύτερος και με διαφορετική επαγγελματική πορεία, θεωρούσε πως ο χορός δεν είχε μέλλον και δεν θα μπορούσε να ζήσει από αυτόν. Ωστόσο, η απόφαση του Σβιτάιλο δεν πάρθηκε με γνώμονα το οικονομικό, αλλά την επιθυμία του να ανακαλύψει τον χορό ως ένα ταξίδι. Επομένως, δεν περίμενε τίποτα από όσα ακολούθησαν, ούτε ότι θα συνεργαζόταν με τον Κακλέα και τον Παπαδημητρίου στο θέατρο Τέχνης.