Η Μαριώ μιλά για την πίστη, τις αντιρρήσεις του πατέρα της και περιστατικά από τη νυχτερινή Αθήνα
Η σπουδαία ερμηνεύτρια του ρεμπέτικου αποκαλύπτει άγνωστες πτυχές της ζωής της, από τη βαθιά της πίστη μέχρι τις δυσκολίες στα πρώτα της βήματα.
Η Μαριώ, σε μια συνέντευξή της στην εκπομπή “Super Κατερίνα” με τον Στέφανο Κωνσταντινίδη, μοιράστηκε άγνωστες πτυχές της ζωής και της καριέρας της. Η αγαπημένη ερμηνεύτρια του ρεμπέτικου μίλησε για τη βαθιά της πίστη στον Θεό, τις αρχικές αντιρρήσεις του πατέρα της, ο οποίος ήταν μουσικός, ως προς την ενασχόλησή της με αυτό το μουσικό είδος, ενώ αποκάλυψε ένα περιστατικό από νυχτερινό κέντρο στη Θεσσαλονίκη που την έκανε να αποχωρήσει από νωρίς.
«Βέβαια πιστεύω. Η οικογένειά μου είναι θρησκευόμενη. Η γιαγιά μου ήταν αδελφή της μητέρας του Αγίου Παϊσίου. Ήταν πρώτα ξαδέλφια της μητέρας μου», δήλωσε η Μαριώ, τονίζοντας την στενή συγγένεια με τον Άγιο Παΐσιο.
Η ερμηνεύτρια αποκάλυψε πως από πολύ μικρή βρισκόταν στον χώρο της μουσικής, καθώς ο πατέρας της ήταν ντράμερ. “Εγώ ξεκίνησα 13 χρονών να παίζω ακορντεόν. Ο μπαμπάς μου αρχικά δεν ήθελε να τραγουδάω, αλλά αυτό που μου έλεγε ήτανε “να μην τραγουδάω τα ρεμπέτικα” γιατί τα θεωρούσε υποβαθμισμένα τραγούδια, αλήτικα”, εξομολογήθηκε.
Η Μαριώ υπερασπίστηκε το ρεμπέτικο τραγούδι, τονίζοντας την αξία του ως έκφραση της ζωής και των βιωμάτων των ανθρώπων. “Αφού είναι η ιστορία αυτή τώρα, τι θα κάνουμε τώρα; Θα τους βγάλουμε τους ανθρώπους στο περιθώριο; Ήδη τους είχαμε τόσα χρόνια, έναν αιώνα στο περιθώριο. Άνθρωποι που γράψανε την ιστορία για τη ζωή τους, όλα τα βιώματά τους, ήρθαν ξαφνικά, δηλαδή, και τους βάλαμε στη μπάντα. Γιατί, ρε φίλε; Γιατί τώρα έχουνε, δηλαδή, τόση αξία και αξιολογούνε και τον Μάρκο (Βαμβακάρη), τον πατριάρχη του ρεμπέτικου;”, αναρωτήθηκε.
Αναφερόμενη στα πρώτα της βήματα, περιέγραψε την άσχημη εικόνα της τραγουδίστριας εκείνη την εποχή. “Όταν έφτασα σε μια ηλικία που ήμουνα 19 χρονών μετά, η τραγουδίστρια ήταν “η γυναίκα του δρόμου”. Ήτανε πολύ φρικτό για μένα, να περπατάω και να λένε “περνάει η ντιζέζ”. Άλλαζανε πεζοδρόμιο”, δήλωσε.
Η Μαριώ εξέφρασε την κάθετη αντίθεσή της στην “κονσομασιόν” και αποκάλυψε πώς αντιμετώπιζε τέτοιες προσπάθειες. “Εγώ δεν έκανα ποτέ κονσομασιόν. Καμιά φορά μου είχαν πει, όταν ήμουνα στη Θεσσαλονίκη σε ένα μαγαζί, με κερνάγανε ένα ποτό, δεν το έπινα, λέω “ευχαριστώ δεν πίνω”, έστω, το πληρώνανε. Αλλά έβλεπα κάτι παράνομα πράγματα, λέω “κάτι χέρια κάτω”, λέω “τι γίνεται; Ποιος με πιάνει τα πόδια μου εδώ;”, περιέγραψε.
Κλείνοντας, η Μαριώ μοιράστηκε ένα περιστατικό από τη Θεσσαλονίκη: “Την άλλη φορά που πήγα, ήταν η πρώτη και τελευταία βέβαια μετά, με μια καρφίτσα στο σακάκι μου, στο ταγέρ μου, και τρυπούσα αμέσως μόλις άκουγα, έβλεπα, αισθανόμουνα, τους τρυπούσα τα χέρια με την καρφίτσα. Πήγαινα στο καμαρίνι μου, ούτε μεροκάματο έπαιρνα, έπαιρνα τα ρούχα μου και πήγαινα σπίτι μου. Κι έλεγε η μαμά μου “γιατί ήρθες τόσο νωρίς;”. “Δεν θέλω εγώ, εγώ είμαι τραγουδίστρια και μουσικός, ν’ έχω καμία δουλειά να πηγαίνω στα τραπέζια””.