Αντώνης Καφετζόπουλος: Ξεριζωμός, επιθυμία για τη Δύση και παιδικά χρόνια στην Κωνσταντινούπολη

Ο Αντώνης Καφετζόπουλος, με αφορμή τα παιδικά του χρόνια στην Κωνσταντινούπολη, έδωσε μια συγκινητική συνέντευξη στον Ρένο Χαραλαμπίδη στην εκπομπή «Με τον Ρένο» στο ONE. Ο καταξιωμένος ηθοποιός μίλησε για την εμπειρία του ξεριζωμού, την επιθυμία του για τον δυτικό πολιτισμό και το αίσθημα της απειλής που βίωνε η ελληνική κοινότητα.

«Είχα ένα δίγλωσσο, μειονοτικό σχολείο, όπου κάναμε Ελληνικά και Τούρκικα σε ίδιες ώρες. Δεν έχω κανένα μίσος με τους Τούρκους, το μίσος μου είναι στραμμένο στους εθνικιστές, ανεξαρτήτως εθνικότητας», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Αντώνης Καφετζόπουλος.

Στη συνέχεια, αποκάλυψε ότι η Κωνσταντινούπολη δεν εμφανίζεται στα όνειρά του, αλλά η δική του οπτική για τη ζωή εκεί, λίγο πριν την αποχώρηση της οικογένειάς του, σημαδεύτηκε από την παρακολούθηση ταινιών με ροκ συγκροτήματα όπως οι Animals, οι Rolling Stones και η εμφάνιση του James Brown. «Ήθελα να πάω προς τη Δύση», εξομολογήθηκε. Παρά το γεγονός ότι για την οικογένειά του η μετακόμιση από την Κωνσταντινούπολη στην Ελλάδα αποτέλεσε ένα δράμα ξεριζωμού, προσφυγιά με τη σφραγίδα, για εκείνον ήταν μια «κρυφή χαρά». «Δεν το έλεγα για να μην τους στεναχωρήσω, πόσο χαίρομαι που θα φύγουμε από την Ανατολή να πάμε πιο κοντά στη Δύση», ανέφερε, προσθέτοντας ότι σε ορισμένα στοιχεία η Κωνσταντινούπολη ήταν όντως πιο δυτική.

Ο ηθοποιός αναφέρθηκε επίσης στο κλίμα μετά τα Σεπτεμβριανά του 1955. «Αισθανόμασταν ότι είμαστε υπό διωγμόν και υπό απειλή», δήλωσε, περιγράφοντας μια αίσθηση ότι μπορούσε κανείς να πέσει θύμα βίας. «Αλλά βία ανοιχτή, με εξαίρεση τα γεγονότα του ’55, των Σεπτεμβριανών, δεν υπήρχε στην καθημερινότητα. Υπήρχε όμως μία λεκτική βία, δηλαδή μιλούσαμε ψιθυριστά ελληνικά. Σε μια πολυπολιτισμική πόλη που ήταν αυτονόητο ότι θα πρεπε να είσαι ελεύθερος να μιλάς, και ήσουνα μέχρι τότε. Τα ελληνικά ήταν λίγο no-no. Δηλαδή σου πέταγε κάποιος το “πατριώτη μίλα τούρκικα”, ας πούμε», κατέληξε.