Αλέξανδρος Αντωνόπουλος: Γιατί είναι “μυθιστορηματική” η ζωή της γιαγιάς του, Κατίνας Παξινού
Ο γνωστός ηθοποιός μιλάει για την κορυφαία ηθοποιό, τη βαθιά σχέση τους και τους λόγους που απέχει από τη συγγραφή βιβλίου για εκείνη.
Ο Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, μιλώντας με λόγια καρδιάς για την αείμνηστη γιαγιά του, Κατίνα Παξινού, στο ένθετο Real life και στη δημοσιογράφο Νίκη Κώτσου, εξήγησε γιατί δεν θα επιχειρούσε να γράψει ένα βιβλίο για τη ζωή της. «Όχι, καλέ, όχι. Δεν μπορώ να γράψω για την Παξινού. Είναι πολύ δύσκολο. Γιατί δεν είμαι συγγραφέας», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Επεσήμανε πως η ζωή της μεγάλης ηθοποιού ήταν τόσο μυθιστορηματική, γεμάτη απίστευτες πλοκές, σαν σενάριο, που θα απαιτούσε εξειδικευμένες δεξιότητες γραφής. «Η ζωή της Παξινού είναι τόσο μυθιστορηματική. Αυτό και αν είναι σαν σενάριο απίστευτης πλοκής. Και λες “μα, Χριστέ, πως γίνονται αυτά;”», ανέφερε, αναφερόμενος σε ακραίες εμπειρίες όπως η εύρεση στον Ατλαντικό, σε πολεμικό πλοίο που τορπιλίστηκε, και η διάσωση από βάρκες.
Ο Αντωνόπουλος αποκάλυψε ότι δεν γνωρίζει όλη την ιστορία της γιαγιάς του, καθώς την γνώρισε σε μεγάλη ηλικία, όταν εκείνος ήταν 16 ετών και εκείνη 60+. «Γιατί εγώ τη “γνώρισα” όταν ήμουν μεγάλος. Όταν ήμουν 16 χρονών, η Παξινού ήταν 60 κάτι», εξήγησε. Αν και η ξαδέλφη του έχει προσφερθεί να τον βοηθήσει με τις γνώσεις της, ο ίδιος αισθάνεται απροθυμία.
Αναφέρθηκε στη δύσκολη περίοδο μετά τον χωρισμό των γονιών του, όπου η Κατίνα Παξινού στάθηκε ως “στυλοβάτης” και “δεύτερη μητέρα”, εκφράζοντας την ευγνωμοσύνη του για την παρουσία της στη ζωή του. «Ήταν σαν δεύτερη μητέρα μου. Ήμουν πολύ τυχερός που την είχα γιαγιά. Πάρα πολύ τυχερός από κάθε άποψη. Της οφείλω πάρα πολλά και το γεγονός ότι έγινα ηθοποιός φυσικά», τόνισε.
Ο ηθοποιός παραδέχτηκε ότι η επίδραση της γιαγιάς του υπήρξε καθοριστική, καθώς μεγάλωσε μέσα στο θέατρο. Σε αντίθεση με τον αδελφό του, Φαίδωνα, που αποστρεφόταν τα θεατρικά, ο ίδιος λάτρευε την ατμόσφαιρα. «Από μικρό παιδάκι ήμουν μέσα σε ένα θέατρο. Εγώ, όχι ο αδελφός μου, γιατί μου λένε “ο Φαίδων γιατί δεν έγινε;”. Αυτός έβλεπε στην παράσταση τη γιαγιά και έφευγε. Εγώ ήθελα να είμαι εκεί», είπε. Μάλιστα, αφιέρωνε χρόνο για να της μαθαίνει τα λόγια και να της κάνει υποβολείο, κάτι που τον ενθουσίαζε. «Ήθελα το πιο βαρετό πράγμα που υπάρχει, να της μαθαίνω τα λόγια. Να της κάνω υποβολείο και τρελαινόμουν», συμπλήρωσε.