Κώστας Λειβαδάς: Η μαγεία της έμπνευσης και οι άγνωστες ιστορίες πίσω από τις επιτυχίες του

Ο Κώστας Λειβαδάς, ο ταλαντούχος τραγουδοποιός πίσω από πολλές αγαπημένες επιτυχίες, παραχώρησε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στην εκπομπή “Νωρίς Νωρίς”, με αφορμή τις προγραμματισμένες συναυλίες του στο Θέατρο Ολύμπια Μαρία Κάλλας στις 30 και 31 Ιανουαρίου.

Ο Λειβαδάς περιέγραψε τη μαγική και συχνά απρόσμενη διαδικασία της δημιουργίας των τραγουδιών του. «Όταν είσαι πιο μικρός, τα τραγούδια γράφονται λίγο με έναν πιο μαγικό, αθώο, θαυματουργικό τρόπο. Χωρίς να τα καταλάβεις. Και καμιά φορά καταλαβαίνεις και εσύ χρόνια μετά τι προσπαθούσες να πεις με αυτό το τραγούδι. Αυτό είναι το καλύτερό μου, όταν συμβαίνει», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Επεσήμανε πως καθώς ωριμάζει ως καλλιτέχνης και συσσωρεύει εμπειρίες, η προσέγγιση στη σύνθεση αλλάζει. «Μεγαλώνοντας, επειδή είναι πολλά τα data και είσαι πολύ ψυλλιασμένος πια, κυνηγάς όλη τη στιγμή και φλερτάρεις αυτή τη στιγμή πότε θα ξαναρθεί. Τα πρώτα μου τραγούδια, πολλά έχουν γραφτεί σε καφενεία, έχουν γραφτεί σε χαρτιά, έχουν γραφτεί σε πακέτα», αφηγήθηκε.

Μιλώντας για το εμβληματικό του τραγούδι “Σαν να μην πέρασε μια μέρα”, ο Κώστας Λειβαδάς αποκάλυψε ότι η έμπνευση ήρθε από ένα προσωπικό βίωμα. «Το περιστατικό του “Σαν να μην πέρασε μια μέρα” είναι αληθινό. Ήμουν στην Πλατεία Μαβίλη, μετέφηβος και αποπροσανατολισμένος φοιτητής της Νομικής και μετά τη συνάντηση που περιγράφω, γράφω σε χαρτοπετσέτες όλο το σκηνικό αυτό σαν να ‘ναι μικρό σεναριάκι», εξήγησε. «”Σε είδα ξανά”, “στα μαύρα ντυμένη”, Πλατεία Μαβίλη, τέσσερις παρά και τα λοιπά. Είδα αυτές τις χαρτοπετσέτες δυο μέρες μετά και, επειδή ήμουν ταραγμένος από το γεγονός αλλά και επειδή δεν κατάλαβα καν τι έγραφα, ήμουν έτοιμος να τις πετάξω. Αλλά για κάποιο περίεργο λόγο, χωρίς να είμαι γνωστός, χωρίς να είμαι ένα παιδί που δούλευε σαν επαγγελματίας, ήμουνα πολύ στις αρχές μου, πήρα έναν μεγεθυντικό φακό και τα έγραψα αυτά τα λόγια», συμπλήρωσε.

Όσον αφορά το τραγούδι “Επιμονή”, ο τραγουδοποιός μοιράστηκε πως η ιδέα για τον τίτλο και το θέμα του, που αφορά τα μακροχρόνια ζευγάρια και την δυναμική του έρωτα, τον απασχολούσε για δέκα ολόκληρα χρόνια. «Το περιστατικό με την “Επιμονή”, με την Ελεωνόρα, δέκα χρόνια γύριζε στο μυαλό μου η ιδέα αυτού του τίτλου, για τα μακροχρόνια ζευγάρια και πώς αυτός που έχει την επιμονή και κινεί πιο πολύ το υπερλογικό κυνήγι του ονείρου που είναι ο έρωτας, πάντα κατηγορείται από τον άλλον ότι είναι αυτός που τον πρήζει πιο πολύ ή που… προσπαθεί να τον μετατοπίσει, ας πούμε», ανέφερε στην κάμερα της ΕΡΤ.