Ο Πέτρος Λαγούτης μιλά για τους γιους του, την μπάλα και το ανησυχητικό μέλλον
Ο γνωστός ηθοποιός μοιράστηκε σκέψεις για την οικογένειά του, τη νέα γενιά και τις προκλήσεις του σήμερα στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» της ΕΡΤ1.
Ο ηθοποιός Πέτρος Λαγούτης έδωσε μια σπάνια εξομολόγηση στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον» της ΕΡΤ1, μιλώντας ανοιχτά για τους δύο γιους του, την κοινή τους αγάπη για το ποδόσφαιρο, αλλά και τις διαφορές επικοινωνίας μεταξύ των γενεών. Αναφέρθηκε επίσης στα ταμπού, την τρυφερότητα και τις ανησυχίες του για το μέλλον.
«Η μπάλα είναι η μισή ζωή μου», δήλωσε ο Λαγούτης, περιγράφοντας την αφοσίωσή του στο άθλημα, τις επισκέψεις του στο γήπεδο, αλλά και τα ταξίδια που κάνει με τους γιους του. Μια τέτοια εκδρομή τους οδήγησε στη Βαρκελώνη για να παρακολουθήσουν τον Ολυμπιακό, αν και ο πατέρας παραδέχτηκε πως ο ένας γιος του συμμετείχε περισσότερο στο ταξίδι παρά στο ποδοσφαιρικό γεγονός.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε στην ηλικία που βρίσκονται τώρα τα παιδιά του, η οποία τους επιτρέπει να έχουν μια σχέση «σαν να είμαι ένας πολύ μεγαλύτερος ξάδελφος». «Κάνουμε παρέα, συζητάμε σχεδόν τα πάντα», τόνισε, υπογραμμίζοντας την άνεση που αισθάνεται ο ένας απέναντι στον άλλον, ακόμη και σε θέματα προσωπικά.
«Το ‘παθα λίγο εκεί γύρω στα 17–18 του που άρχισε να μου μιλάει πολύ άνετα για τα ερωτικά του και για τα συναισθηματικά του… κι επειδή εμείς δεν μεγαλώσαμε έτσι, εγώ δεν μιλούσα στον μπαμπά μου», εξήγησε, παρόλο που αρχικά ένιωσε μια έκπληξη με την λεπτομέρεια των συζητήσεών τους. Συνεχίζοντας, ανέφερε ότι αυτό το κλίμα εμπιστοσύνης χτίστηκε σταδιακά, με τη συμβολή και της μητέρας τους. «Νομίζω ότι έτσι κι αλλιώς οι γονείς μας ανήκαν σε μια γενιά που αυτά τα πράγματα ήταν υψηλό ταμπού. Ούτε μεταξύ τους δεν τα συζητούσανε. Και γενικά ακόμα και οι εκδηλώσεις τρυφερότητας ήταν πολύ περιορισμένες», πρόσθεσε, σημειώνοντας πως αυτό τους δυσκόλεψε στο παρελθόν, απαιτώντας έναν προσωπικό αγώνα για να βρουν την ισορροπία τους.
Ο ηθοποιός παραδέχτηκε ότι «αποκαλύπτεται σε πολύ μεγάλο βαθμό» στα παιδιά του, θεωρώντας το δικό του αγώνα. Ωστόσο, η ομιλία του στράφηκε και στο μέλλον, εκφράζοντας έντονη ανησυχία: «Με ανησυχεί πολύ το μέλλον. Λέω ευχαριστώ που δεν θα ζω σε 40–50 χρόνια από σήμερα… που δεν θα δω αυτή την ασχήμια. Θεωρώ ότι δεν είμαστε σε ωραίο δρόμο σαν γένος», κατέληξε.