Η απάντηση του Παύλου Κοντογιαννίδη στις επικρίσεις για την ταινία “Καποδίστριας”
Ο ηθοποιός υπερασπίζεται την παραγωγή απέναντι σε όσους την κακολογούν, τονίζοντας την επιτυχία της στο κοινό.
Ο Παύλος Κοντογιαννίδης, μιλώντας στην εκπομπή “Super Κατερίνα”, υπερασπίστηκε σθεναρά την ταινία “Καποδίστριας”, η οποία σημειώνει εντυπωσιακό ρεκόρ εισιτηρίων. Ο ηθοποιός εξέφρασε την αγανάκτησή του για όσους έσπευσαν να επικρίνουν την παραγωγή, τόσο για την ποιότητά της όσο και για το περιεχόμενό της, καταδικάζοντας τις δηλώσεις μιας πρωινής εκπομπής που αναφέρθηκε σε “ηθοποιούς από το κάτω ράφι”.
“Κουντουριώτηδες υπάρχουν πολλοί και σήμερα,” δήλωσε ο Κοντογιαννίδης, αναφερόμενος σε όσους επιτίθενται στην ταινία, ανεξαρτήτως αν την έχουν παρακολουθήσει. “Δες την ταινία. Και γιατί κάνεις προπαγάνδα, ‘να μην τη δω εγώ’, ο χι άγνωστος. Ο κόσμος όμως δεν τ’ ακούει αυτά,” πρόσθεσε, επισημαίνοντας την απήχηση της ταινίας στο κοινό, με sold out παραστάσεις να ανακοινώνονται από Σέρρες και Βέροια.
Ο ηθοποιός παραδέχτηκε ότι το σενάριο πέρασε από διάφορες αλλαγές, κάτι που το κοινό δεν γνωρίζει. “Βγαίνουν και κάποιοι άλλοι που έχουνε πια δει τις… υπερπαραγωγές του Χόλιγουντ και τους φάνηκε πάρα πολύ φτωχή η ταινία,” σχολίασε, διευκρινίζοντας ότι δεν παίρνει θέση για τους άλλους ηθοποιούς, αλλά τονίζει ότι όλοι κατέθεσαν την ψυχή τους.
Αναφερόμενος στον σκηνοθέτη, Γιάννη Σμαραγδή, ο Κοντογιαννίδης είπε: “Ο Γιάννης Σμαραγδής κατέθεσε ψυχή.” Μάλιστα, αποκάλυψε ότι υπήρξε ενθουσιασμός στο Χόλιγουντ για την ταύτιση του Καποδίστρια με τον Κένεντι, ενώ το σενάριο είναι διαθέσιμο τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά, καθώς απευθύνεται διεθνώς.
Ο ηθοποιός εξέφρασε τη λύπη του για ορισμένες κριτικές, αναρωτώμενος: “Γιατί βγάζεις αυτή τη μιζέρια από μέσα σου;” Σχολίασε συγκεκριμένα την ανάλυση ενός “πεπειραμένου δημοσιογράφου” σε πρωινή εκπομπή, ο οποίος, κατά τον Κοντογιαννίδη, ισχυρίστηκε ότι ο Σμαραγδής επέλεξε ηθοποιούς “από το κάτω ράφι”. Ο Κοντογιαννίδης αντέτεινε ότι παλαιότεροι κριτικοί που έκαναν τέτοιες αναφορές, παρακολουθούσαν παλαιότερα “τσόντες” στην ελληνική κινηματογραφία, καλώντας τους να είναι πιο σεμνοί, ιδιαίτερα στις χαρακτηρισμούς τους, καθώς οι καλλιτέχνες είναι ευαίσθητα άτομα.