Σαββόπουλος “Long Play”: Το τελευταίο επεισόδιο αποκαλύπτει τα βαλκάνια του

Το Σάββατο 9 Ιανουαρίου, στις 23:00, κάνει πρεμιέρα το τελευταίο, έκτο επεισόδιο της πολυαναμενόμενης παραγωγής του ΣΚΑΪ, “Σαββόπουλος “Long Play””. Η αφήγηση ανήκει στον Παύλο Τσίμα, το εικαστικό μέρος επιμελείται ο Αλέξης Κυριτσόπουλος και τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Ανδρέας Λουκάκος.

Το επεισόδιο ξεκινά με αναφορές στην εποχή των μεγάλων διαδηλώσεων για το Μακεδονικό, αλλά και στον εθνικό πυρετό που είχε ξεσπάσει, στον οποίο συμμετείχε ενεργά και ο ίδιος ο Διονύσης Σαββόπουλος. “Μπήκα σε μια παραίσθηση ότι μπορεί να μας κάνουν κομμάτια. Ότι μας περιτριγυρίζουν λαοί κακοπαθημένοι, αλλά ισχυροτέρας κράσεως. Ένιωσα φόβο ανομολόγητο ότι μπορεί στο μέλλον να κοπεί η συνέχεια του ελληνισμού. Κι άλλες φορές, μ’ έπιανε μια φαγούρα ότι μπορεί να πεθάνουν και τα ελληνικά”, εξομολογείται ο καλλιτέχνης, περιγράφοντας την έμπνευση πίσω από τα τραγούδια του δίσκου “Μην Πετάξεις Τίποτε”. “Έγραψα στίχους μεγαλόστομους για την πατρίδα. Έγραψα στίχους για τα Βαλκάνια – πάλι τα Βαλκάνια”, σημειώνει.

Τα τραγούδια του δίσκου είχαν ολοκληρωθεί τον Φεβρουάριο του ’93. Ωστόσο, πριν την επίσημη κυκλοφορία τους, ο Σαββόπουλος επιδίωξε να τα δοκιμάσει στο κοινό. Το ντοκιμαντέρ παρουσιάζει τη θρυλική τουρνέ που οργανώθηκε με τη βοήθεια του ΣΚΑΪ, περνώντας από τη Φιλιππούπολη, τη Σόφια (όπου συνάντησε τους Le Mystère des Voix Bulgares), το Βελιγράδι (όπου έσπασε το εμπάργκο παίζοντας μπροστά σε 10.000 θεατές), το Βουκουρέστι, τη Λευκωσία (πάνω στην πράσινη γραμμή) και, τέλος, τα Κάστρα της Θεσσαλονίκης.

Μετά την κυκλοφορία του “Μη Πετάξεις Τίποτε”, ακολούθησαν πέντε χρόνια μέχρι τον επόμενο δίσκο, τον “Χρονοποιό”, ο οποίος κυκλοφόρησε παραμονές της Πρωτοχρονιάς του νέου αιώνα. Το βράδυ της παραμονής, κάτω από την Ακρόπολη, έλαβε χώρα μια μεγάλη συναυλία, με τον Μίκη Θεοδωράκη να διευθύνει ένα έργο του. Αμέσως μετά, με το γύρισμα του χρόνου, ο Διονύσης Σαββόπουλος ανέβηκε στη σκηνή για να παρουσιάσει ένα νέο τραγούδι, το “Πρώτη του 2000”. “Ένα δάκρυ δεν το απέφυγα”, δηλώνει σχετικά.

Το επεισόδιο ολοκληρώνεται σε ατμόσφαιρα ονείρου, θυμίζοντας το κλίμα του πρώτου επεισοδίου, με μια ιδιαίτερη ανάμνηση του Διονύση Σαββόπουλου. “Την περασμένη Άνοιξη, πριν το Πάσχα, ήμουν στη Θεσσαλονίκη που είναι και η πατρίδα μου να δω φίλους κι ετοιμαζόμουνα πια να κατέβω στην Αθήνα. Οι δουλειές. Κι άκου τώρα ένα περίεργο: ενώ είχα βγάλει εισιτήριο αεροπορικό να επιστρέψω, μου ‘ρθε να κατέβω τελικά με ωτοστόπ, όπως στα νιάτα μου, πριν εξήντα τόσα χρόνια. Η Άνοιξη θα έφταιγε… Στήνομαι λοιπόν στην Εθνική οδό. Ψιλόβρεχε. Ωραία, ρομαντικά και μετά από λίγο το βλέπω να ‘ρχεται. Όχι εκείνο το δικό μου. Το δικό μου ήτανε ένα Volvo κόκκινο, ενώ αυτό τώρα ήταν ένα Scania άσπρο, τριαξονικό. Και με μαζεύει λοιπόν”, αφηγείται.

Το όχημα είναι διαφορετικό, αλλά ο οδηγός, όπως διευκρινίζει, είναι ο ίδιος που τον είχε μεταφέρει στην Αθήνα πριν από 60 χρόνια. Ο Σαββόπουλος τον αναγνώρισε και τον οδήγησε σε ένα φανταστικό χωριό στον Όλυμπο, όπου οι κάτοικοι κοιμούνται καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους και ξυπνούν μόνο για τις γιορτές, διοργανώνοντας ένα αξέχαστο γλέντι.

Στο συγκεκριμένο επεισόδιο, για τον Διονύση Σαββόπουλο μιλούν οι: Φοίβος Δεληβοριάς, Γιώτης Κιουρτσόγλου, Νίκος Λώρης, Ορέστης Πλακίδης, Νίκος Πορτοκάλογλου.