Η ειλικρινής εξομολόγηση της Μαρίας Μπαλούτσου για τη μητρότητα
Η ηθοποιός μίλησε για τις δυσκολίες, τις συγκρούσεις και την απροσδόκητη στιγμή που ένιωσε για πρώτη φορά την αγάπη για το παιδί της.
Η Μαρία Μπαλούτσου, παιδοψυχολόγος, θεατρολόγος και ηθοποιός, μίλησε στην εκπομπή της ΕΡΤ1 «Μαμά-δες» και στην Αλεξάνδρα Ούστα για την εμπειρία της πρώτης επαφής με το νεογέννητο παιδί της, περιγράφοντας μια πραγματικότητα διαφορετική από αυτή που συχνά παρουσιάζεται. «Κανένας δεν σου περιγράφει την πραγματικότητα έτσι όπως είναι. Για όλους είναι το μαγικό πράγμα που συμβαίνει στο σώμα σου, που γεννάς ένα παιδί, και πόσο δένεσαι μαζί του και όλη αυτή η ανιδιοτελής αγάπη που υπάρχει. Ναι, υπάρχει, αλλά αυτό έρχεται μαζί με ένα σωρό άλλα προβλήματα και δυσκολίες. Δεν είναι ονειρική η κατάσταση. Είναι πολύ όμορφη, κερδίζεις πολλά πράγματα από αυτό, αλλά θέλει, θέλει αγώνα κάθε μέρα», ανέφερε αρχικά, τονίζοντας ότι η μητρότητα απαιτεί καθημερινή προσπάθεια.
Στη συνέχεια, η Μπαλούτσου αναφέρθηκε στη σύγχυση που προκαλούν οι αντικρουόμενες πληροφορίες στις νέες μητέρες. «Πάρα πολλές πληροφορίες, δεν ήξερα προς τα πού να πάω, ήθελα να ρωτήσω τη μαμά μου, μετά έλεγα “όχι δεν θα ρωτήσω τη μαμά μου, η μαμά μου με μεγάλωσε με έναν άλλο τρόπο, πρέπει να δω εγώ κάτι καινούργιο”», περιέγραψε, επισημαίνοντας την ανάγκη για ισορροπία ανάμεσα στις παλιές και τις νέες προσεγγίσεις, καθώς η έλλειψή της μπορεί να οδηγήσει σε δοκιμές με αμφίβολα αποτελέσματα στα παιδιά, προκαλώντας μεταμέλειες και εσωτερική σύγχυση.
Το πιο συγκλονιστικό βίωμα, ωστόσο, για την ίδια ήρθε αργότερα. «Όταν γέννησα, είχα ακούσει από φίλες “ξέρεις, αυτή τη συγκίνηση που παίρνεις το παιδί στα χέρια σου” και για μένα δεν υπήρχε συναίσθημα εκείνη την ώρα. Δηλαδή δεν ένιωσα ούτε συγκίνηση, ούτε ότι κάτι μαγικό συνέβη. Ένιωσα απλά ένα μπαμ. ΟΚ, έγινε. Πάμε τώρα να προχωρήσουμε, πάμε να δούμε τι γίνεται. Δεν είχα συναισθήματα έντονα, δεν ένιωθα συγκίνηση με το μωρό στο σπίτι», εξομολογήθηκε.
Τελικά, το έντονο συναίσθημα ήρθε απρόσμενα. «Ήτανε πολύ απλό αυτό που συνέβαινε. Μία μέρα λοιπόν, εκεί που ήμουνα στο σπίτι, είχα την Αλεξάνδρα μωρό και τη θήλαζα και κάπως γυρνάω έτσι το κεφάλι μου και τη βλέπω να με κοιτάει. Και πατάω κάτι κλάματα απ’ το πουθενά! Πήρα τηλέφωνο τον άντρα μου, “το παιδί, με κοίταξε!” κι άρχισα να κλαίω απ’ το πουθενά. Αυτό λοιπόν, από εκείνη τη στιγμή πυροδότησε όλα τα συναισθήματα των παιδιών», κατέληξε, περιγράφοντας τη στιγμή που η σύνδεση με το παιδί της άνοιξε την πύλη για όλα τα συναισθήματα της μητρότητας.