Ο Βασίλης Μπισμπίκης μιλά για την άσκοπη βία και τις προσωπικές του ανατροπές
Ο γνωστός ηθοποιός και σκηνοθέτης αναλύει το κοινωνικό φαινόμενο της βίας των νέων μέσα από το έργο «Σωσμένος» και αποκαλύπτει τις πτυχές της ζωής του που τον διαμόρφωσαν.
Πέρα από τη δημόσια εικόνα που συχνά προβάλλουν τα μέσα ενημέρωσης, ο Βασίλης Μπισμπίκης παραμένει ένας καλλιτέχνης που εμπιστεύεται το ένστικτό του, το οποίο σφυρηλατήθηκε στους δρόμους. Αυτή ακριβώς την αυθεντικότητα μεταφέρει σήμερα στον Cartel Τεχνοχώρο, όπου συνομίλησε με τη Δήμητρα Ζάρκου για λογαριασμό του Newsbeast, με αφορμή το ανέβασμα του έργου «Σωσμένος» του Έντουαρντ Μποντ.
Το έργο, που προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων το 1965 στη Βρετανία για την ωμή απεικόνιση της βίας, παρουσιάζεται σήμερα πιο επίκαιρο από ποτέ. Ο Βασίλης Μπισμπίκης επιλέγει να το ανεβάσει, έχοντας το βλέμμα του στραμμένο στη σύγχρονη κοινωνία, θέλοντας να καταγράψει την ένταση που συναντάται καθημερινά στις γειτονιές. «Ήθελα πάρα πολύ να μιλήσω γι’ αυτό που συμβαίνει με την άσκοπη βία στα πάρκα μας με τους πιτσιρικάδες», εξομολογείται, τονίζοντας ότι η παράσταση αποτελεί μια καταγραφή της κοινωνικής αποσύνθεσης.
Στην προσωπική του ζωή, ο ηθοποιός δεν διστάζει να αμφισβητήσει τις «ταμπέλες» που του αποδίδονται. Ως πατέρας ενός εφήβου, ανησυχεί για τις προκλήσεις της εποχής, πιστεύοντας πως οι εμπειρίες του από το «πεζοδρόμιο» τον βοηθούν να ανιχνεύει τους κινδύνους πιο γρήγορα. Παράλληλα, ξεκαθαρίζει πως δεν επιθυμεί ο γιος του να ακολουθήσει τα δικά του χνάρια, αναφέροντας χαρακτηριστικά: «Δεν είμαι παράδειγμα προς μίμηση, αλλά προς αποφυγή».
Η συζήτηση αγγίζει και τις προσωπικές του περιπέτειες, όπως τα προβλήματα υγείας που τον οδήγησαν στην τοποθέτηση πέντε στεντ. Η εμπειρία αυτή τον έκανε πιο προσεκτικό, ενώ η ανάγκη του για ηρεμία τον οδηγεί συχνά στην Κρήτη, τόπο που ξεχώρισε από το 2015. Αναπολώντας τα παιδικά του χρόνια στο Λουτράκι, ο ηθοποιός θυμάται το κοινωνικό στίγμα που είχε βιώσει, καθώς οι γονείς της περιοχής απέφευγαν να αφήνουν τα παιδιά τους να κάνουν παρέα μαζί του. Σήμερα, πλησιάζοντας τα πενήντα, ο Βασίλης Μπισμπίκης επιδιώκει μια καθημερινότητα με λιγότερη ένταση και περισσότερη ουσία, παραμένοντας αμετανόητα ο εαυτός του.