Η Άννα-Μαρία στο Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών: Μια βραδιά κατάνυξης και ιστορικής μνήμης

Η Άννα-Μαρία, που αυτές τις μέρες βρίσκεται στην Αθήνα για τις εορτές του Πάσχα, έδωσε το «παρών» στην Ακολουθία του Επιταφίου. Η βραδιά της βρήκε στον Ιερό Ναό Παμμεγίστων Ταξιαρχών, ο οποίος βρίσκεται στο Αμαλιείο Ορφανοτροφείο. Η πρώην βασίλισσα, συνοδευόμενη από στενούς φίλους της οικογένειας, συμμετείχε στην τελετή σε μια ατμόσφαιρα βαθιάς κατάνυξης. Ο συγκεκριμένος χώρος έχει μια ιστορία άρρηκτα συνδεδεμένη με την πρώτη βασιλική περίοδο στην Ελλάδα.

Το Αμαλίειον φέρει το όνομα της Βασίλισσας Αμαλίας, καθώς ιδρύθηκε επί της βασιλείας του Όθωνα με κύριο σκοπό την κοινωνική μέριμνα και την προστασία των ορφανών κοριτσιών. Ο ίδιος ο Όθωνας στήριξε με θέρμη τη δημιουργία τέτοιων θεσμών, επιδιώκοντας να θεμελιώσει τη θρησκευτική και κοινωνική παιδεία στο νεοσύστατο ελληνικό κράτος. Ο ναός των Παμμεγίστων Ταξιαρχών, που οικοδομήθηκε το 1857 εντός του προαύλιου χώρου, αποτελεί χαρακτηριστικό δείγμα της αρχιτεκτονικής και της πνευματικής κατεύθυνσης της εποχής, συνδέοντας την παρουσία της Άννας-Μαρίας με τις ιστορικές ρίζες του θεσμού.

Πέρα από τη σύνδεσή του με τη βασιλική ιστορία, ο ναός αποτελεί έναν ιδιαίτερο τόπο για την εθνική μνήμη. Εκεί φυλάσσονται, σε μία αργυρή και επίχρυση λήκυθο, οι βαλσαμωμένες καρδιές του Αλεξάνδρου και του Δημητρίου Υψηλάντη. Πρόκειται για ένα εθνικό κειμήλιο που ελάχιστοι γνωρίζουν την ύπαρξή του σε αυτό το σημείο. Η Πριγκίπισσα Μαρία, η οποία διετέλεσε πρώτη Πρόεδρος του Αμαλιείου (1855–1864) και ήταν σύζυγος του Γεωργίου Υψηλάντη, ήταν εκείνη που φρόντισε να τοποθετηθούν οι δύο καρδιές στον ναό, κρατώντας το γεγονός μυστικό για πολλά χρόνια. Η τελευταία επιθυμία του πρίγκιπα Αλέξανδρου Υψηλάντη, ο οποίος απεβίωσε στη Βιέννη το 1828, ήταν η καρδιά του να ταφεί στην Ελλάδα. Ο αδελφός του, Γεώργιος, εκπλήρωσε αυτό το τάμα, φέρνοντάς την αρχικά στον Ναό της Αγίας Ειρήνης το 1832, πριν βρει την οριστική της θέση στο ίδρυμα που έχτισαν ο Όθωνας και η Αμαλία.