Η Δήμητρα Κατσαφάδου αποκαλύπτει: Από το bullying στο Μενίδι έως την «ψυχολογία της ύλης» και την μάχη για την ζωή

Η Δήμητρα Κατσαφάδου, καλεσμένη στην εκπομπή «Πρωταγωνιστές» με τον Σταύρο Θεοδωράκη, άνοιξε την καρδιά της, αναφερόμενη στα μαθητικά της χρόνια, την εμπειρία του bullying, τις σπουδές της ως χημικός, αλλά και τις μάχες που έχει δώσει με την κατάθλιψη.
«Το Μενίδι είναι χαραγμένο στο μυαλό και στην ψυχή μου», εξομολογήθηκε, μιλώντας με συγκίνηση για την γιαγιά της, Μαρία, που την μεγάλωσε και υπήρξε δασκάλα. «Ήταν, είναι και θα είναι τα πάντα μου. Από αυτήν εμπνεύστηκα, την λάτρευα». Στο σχολείο στη Μάνη, όπου πήγαινε, διάβαζε όλη μέρα και βίωσε έντονο bullying, καθώς την αποκαλούσαν «φυτό», παρόλο που ήταν η πρώτη των πρώτων. Η μητέρα της, με υψηλές προσδοκίες, την ωθούσε διαρκώς, κάτι που η Κατσαφάδου θεωρεί πολύτιμη διαπαιδαγώγηση, λέγοντας πως αν γύρναγε τον χρόνο πίσω, δεν θα άλλαζε τίποτα στην αυστηρότητα της μητέρας της.
Αρχικά, η Δήμητρα Κατσαφάδου ήθελε να γίνει φιλόλογος, έχοντας αναδειχθεί πρώτη πανελληνίως στην έκθεση. Ωστόσο, τελευταία στιγμή άλλαξε κατεύθυνση για να ικανοποιήσει την επιθυμία του πατέρα της, ο οποίος ήταν γιατρός. Αντιμετωπίζοντας οικονομικές δυσκολίες, η Κατσαφάδου δεν είχε ως στόχο τα χρήματα, αλλά τη σωτηρία της οικογένειας. Ενώ δεν πέρασε για λίγο στην ιατρική στην Αλεξανδρούπολη, εισήχθη στο Χημικό, μια επιλογή που δεν ενθουσίασε ιδιαίτερα την οικογένειά της. Εκεί, ανέπτυξε την ιδέα της «ψυχολογίας της ύλης», μια δική της προσέγγιση στη χημεία, υπογραμμίζοντας ότι δεν επιθυμεί την εμπορευματοποίηση των προϊόντων της, καθώς τα θεωρεί «παιδιά της».
«Στο Μενίδι ξεκίνησαν όλα», συνέχισε η επιχειρηματίας, περιγράφοντας ότι έφτασε «στην άκρη του γκρεμού» και ένιωθε πολύ μόνη. Εκεί, ξεκίνησε να δημιουργεί κρέμες για γυναίκες, οι οποίες έγιναν γνωστές «στόμα με στόμα». Μια πελάτισσα της παρήγγειλε μεγάλη ποσότητα, της απέφερε χρήματα, και η ίδια τις πήγαινε στα σπίτια. Αργότερα, νοίκιασε κατάστημα στην Αγία Παρασκευή, δηλώνοντας χαρακτηριστικά: «Εγώ πάω για την υστεροφημία, όχι για τα λεφτά».
Στην πορεία προς την επιτυχία, λίγοι φίλοι παρέμειναν δίπλα της, με την ίδια να εξηγεί ότι η επιτυχία κάποιων μπορεί να προκαλέσει ζήλια. «Ότι αφού δεν μπορώ να σε φτάσω και να γίνω εσύ, δεν μπορώ να σε αγαπήσω τόσο για να μείνω δίπλα σου», ανέφερε. Εξομολογήθηκε ότι έχει βιώσει «καταθλιπτικές περιόδους, κρίσεις άγχους», καθώς η επιτυχία της ήταν αποτέλεσμα «one woman show». Παρά τις δυσκολίες, νιώθει «χορτάτη» από την αγάπη που λαμβάνει. Τόνισε ότι η κατάθλιψη, ειδικά σε άτομα με καλλιτεχνικές πλευρές, είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί, κάτι που την οδήγησε στο παρελθόν να κάνει αντικαταθλιπτική αγωγή, μετά την απώλεια ενός αδελφικού της φίλου.
Τέλος, η Δήμητρα Κατσαφάδου αναφέρθηκε με ενθουσιασμό στο όραμά της για τη δημιουργία ενός ογκολογικού νοσοκομείου. «Λάμπω όταν αναφέρομαι σε αυτά τα πράγματα», δήλωσε, εκφράζοντας την επιθυμία της να δει την ταμπέλα «Δήμητρα Κατσαφάδου» και ας πεθάνει. Το ιδανικό της θα ήταν η εξάλειψη του καρκίνου, αλλά καθώς αυτό είναι ανέφικτο, στοχεύει στην ανακούφιση του πόνου των ασθενών, προσφέροντάς τους ευτυχία και θεραπεία με τα πιο εξελιγμένα μηχανήματα.