Η αλήθεια πίσω από τη λάμψη της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του ’90: Αποκαλύψεις από πρώην εργαζόμενη στον Calvin Klein

Η τηλεοπτική σειρά «Love Story» έχει αναζωπυρώσει το ενδιαφέρον για τη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’90 και την εμβληματική φιγούρα της Carolyn Bessette. Η σειρά, δημιουργία του Ryan Murphy, εστιάζει στον παθιασμένο έρωτα της Bessette με τον John F. Kennedy Jr., προκαλώντας φρενίτιδα στα social media, όπου νεαρές γυναίκες υιοθετούν το μίνιμαλ στυλ της με slip dresses και παλτό που σημάδεψαν την εποχή.

Παρόλο που η σειρά παρουσιάζει μια ρομαντική εικόνα, η πραγματικότητα της εργασίας στον οίκο Calvin Klein της δεκαετίας του ’90 ήταν πολύ πιο αυστηρή, σύμφωνα με την Kara Mendelsohn, πρώην εργαζόμενη του οίκου. Μέσω των social media, η Mendelsohn μοιράζεται τις εμπειρίες της, διορθώνοντας παρεξηγήσεις που δημιουργεί η σειρά.

Αντιθέτως με ό,τι απεικονίζεται στη σειρά, όπου ο Kennedy στέλνει κόκκινα τριαντάφυλλα στην Carolyn στο γραφείο της, η Mendelsohn ξεκαθαρίζει: «Αυτό απλώς δεν θα συνέβαινε ποτέ». Στον κόσμο του Calvin Klein, η πειθαρχία ήταν απόλυτη. Μόνο λευκά λουλούδια, ιδανικά κάλλες, ήταν αποδεκτά, ενώ προσωπικές φωτογραφίες στους χώρους εργασίας απαγορεύονταν ρητά. Η άμεση επικοινωνία με τον ίδιο τον σχεδιαστή ήταν επίσης περιορισμένη. «Δεν μιλούσες, δεν τον κοιτούσες, εκτός αν σου απηύθυνε πρώτος τον λόγο», θυμάται η Mendelsohn.

Η εργασία στον Calvin Klein θεωρούνταν κορυφαία επιλογή για όσους επιθυμούσαν να εισέλθουν στον κόσμο της υψηλής μόδας στο Μανχάταν. Ωστόσο, αυτό το όνειρο απαιτούσε σημαντικές θυσίες. Οι εργαζόμενοι έπρεπε να τηρούν αυστηρά πρότυπα εμφάνισης: ελάχιστο μακιγιάζ, απουσία βερνικιού νυχιών και απόλυτη πειθαρχία. Το πιο δύσκολο για πολλούς ήταν η απαγόρευση κατανάλωσης φαγητού στους χώρους εργασίας. Η Mendelsohn αναφέρει ότι επιβίωνε κυρίως με ροφήματα και τσιγάρα, καπνισμένα στα κρυφά, σύμφωνα με δημοσίευμα της nypost.

Ο χώρος εργασίας περιγράφεται ως ιδιαίτερα δύσκολος. Δύο υπάλληλοι στοιβαγμένοι σε ένα μικρό δωμάτιο-ντουλάπα, χωρίς παράθυρα ή εξαερισμό, όπου γίνονταν οι αλλαγές των μοντέλων. «Τις μισές φορές υπήρχε ένα γυμνό μοντέλο πίσω μας ενώ δουλεύαμε», περιγράφει η Mendelsohn, αναφερόμενη σε ένα περιβάλλον παγωμένο, ασφυκτικό και απρόσωπο.

Παρόλα αυτά, η σειρά αποτυπώνει με ακρίβεια την εμμονή του Klein με τη λεπτομέρεια. Η σκηνή όπου η Bessette μετρά τις αποστάσεις μεταξύ των παπουτσιών στη βιτρίνα δεν αποτελεί υπερβολή. «Η τελειότητα ήταν εμμονή», τονίζει η Mendelsohn, εξηγώντας ότι στο τέλος κάθε ημέρας, το γραφείο έπρεπε να αδειάζει πλήρως, σαν να μην είχε χρησιμοποιηθεί ποτέ.

Η σειρά παρουσιάζει και άλλα διάσημα πρόσωπα, όπως η Kate Moss. Στην πραγματικότητα, η επαφή με celebrities ήταν εξίσου αυστηρά ελεγχόμενη. Η Mendelsohn θυμάται μια περίπτωση όπου συνόδευσε την Gwyneth Paltrow σε επίδειξη μόδας, λίγο μετά την απονομή του Όσκαρ της, δηλώνοντας: «Δεν μας επιτρεπόταν ούτε να τη χαιρετήσουμε».

Το στυλ της Carolyn Bessette, ωστόσο, ήταν αυθεντικό και άσκησε καθολική επιρροή. Με λεπτά φρύδια, φυσικό μακιγιάζ και λιτές γραμμές, η Bessette έγινε πρότυπο. «Όλες θέλαμε να μοιάζουμε με εκείνη», παραδέχεται η Mendelsohn. Αν και δεν εργάστηκαν ποτέ μαζί, παρακολούθησε την επαγγελματική της εξέλιξη μέχρι την αποχώρησή της, λίγο πριν από τον γάμο της το 1996.

Παρά τις όποιες ανακρίβειες, η πρώην υπάλληλος δηλώνει ότι απολαμβάνει τη σειρά και κατανοεί γιατί οι νεότερες γενιές εξιδανικεύουν την εποχή. «Ήταν το μέρος όπου όλοι ήθελαν να βρίσκονται», λέει, υπενθυμίζοντας όμως ότι οι χαμηλοί μισθοί, οι εξαντλητικές ώρες και η αυστηρή πειθαρχία αποτελούσαν το τίμημα.