Η Βάνα Μπάρμπα αποχαιρετά τον Λάκη Ραπτάκη: Στον “Άγιο Ταξιάρχη” της Γλυφάδας η εξόδιος ακολουθία
Συγκινητικό αντίο από την ηθοποιό στον επιχειρηματία της νύχτας, με τον οποίο υπήρξε ζευγάρι στα τέλη της δεκαετίας του '90.
Με μία λιτή αλλά συναισθηματικά φορτισμένη ανάρτηση στα social media, η ηθοποιός Βάνα Μπάρμπα αποχαιρέτησε τον Λάκη Ραπτάκη, ο οποίος έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών. Η Βάνα Μπάρμπα, που διατηρούσε σχέση με τον άλλοτε ισχυρό άνδρα της νυχτερινής Αθήνας στα τέλη της δεκαετίας του ’90, ενημέρωσε τους φίλους και τους παλιούς συνεργάτες του για την ημέρα και τον τόπο της εξοδίου ακολουθίας.
“Αγαπητοί φίλοι, όσοι θέλετε να αποχαιρετίσετε τον αγαπημένο μας φίλο Λάκη Ραπτάκη, την Δευτέρα 9 Φεβρουαρίου, στην Γλυφάδα, στο καινούριο κοιμητήριο. Στην εκκλησία Άγιος Ταξιάρχης, στις 11 η ώρα, θα σας περιμένουμε με εκτίμηση”, έγραψε χαρακτηριστικά η ηθοποιός, θέτοντας ουσιαστικά το τέλος σε μία κοινή πορεία που είχε απασχολήσει έντονα την κοινή γνώμη.
Το αιφνίδιο τέλος και η “εκρηκτική” κοινή πορεία του ζεύγους
Ο θάνατος του Λάκη Ραπτάκη επήλθε ξαφνικά το απόγευμα της Πέμπτης 5 Φεβρουαρίου. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο επιχειρηματίας υπέστη αιφνίδιο θάνατο από καρδιακή ανακοπή στο σπίτι του στη Γλυφάδα. Η είδηση της απώλειάς του αναβίωσε μνήμες από μία ολόκληρη εποχή, καθώς το όνομά του είχε συνδεθεί άρρηκτα με τον θυελλώδη έρωτά του με τη Βάνα Μπάρμπα, ο οποίος διήρκεσε από το 1998 έως το 2000. Η σχέση τους είχε κυριαρχήσει στα πρωτοσέλιδα, με εντάσεις και δημόσιες αντιπαραθέσεις που έχουν μείνει στην ιστορία του εγχώριου lifestyle.
Παρά τις δημόσιες αντιπαραθέσεις και τις καταγγελίες που είχαν ανταλλαγεί εκείνη την περίοδο, η σημερινή απώλεια φαίνεται να κλείνει οριστικά τους παλιούς λογαριασμούς. Ο Λάκης Ραπτάκης υπήρξε πρωτοπόρος στον χώρο της διασκέδασης, δημιουργώντας χώρους-ορόσημα όπως η Tiffany στη Θεσσαλονίκη και η Αίγλη στο Ζάππειο.
“Πάντα μου άρεσε να κάνω το κάτι ξεχωριστό και διαφορετικό. Ήμουν “μαγαζοπαίκτης”, αυτό ήταν το πάθος μου”, είχε δηλώσει ο ίδιος πριν από έναν χρόνο στην εκπομπή “Στούντιο 4”, περιγράφοντας την αρχική του ιδέα να μετατρέψει ένα υπόγειο στην οδό Ικτίνου στην πρώτη ντίσκο της συμπρωτεύουσας το 1972. Η κληρονομιά που αφήνει πίσω του στη νυχτερινή Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη είναι σημαντική, έχοντας εδραιώσει τη φιλοσοφία των prive χώρων, όπου οι επώνυμοι της εποχής “καθόντουσαν για να τους βλέπουν οι υπόλοιποι, αλλά να μην μπορούν να τους προσεγγίσουν”.