Η οδύνη της βασίλισσας Σοφίας: Φωτογραφίες που λένε ιστορίες σπαραγμού στο Τατόι

Η κηδεία της πριγκίπισσας Ειρήνης στο Τατόι δεν ήταν απλώς μια τελετή αποχαιρετισμού, αλλά ένα αμάλγαμα συναισθημάτων, όπως αποτυπώθηκε μέσα από τον φακό. Δέκα φωτογραφίες κατάφεραν να συλλάβουν όχι μόνο το γεγονός, αλλά και την ψυχή των στιγμών, αποκαλύπτοντας τον απόλυτο σπαραγμό της βασίλισσας Σοφίας.

Η βασίλισσα Σοφία, με το βλέμμα χαμένο στο κενό και τα χέρια να σφίγγουν σφιχτά την ελληνική σημαία που κάλυπτε το φέρετρο της αδελφής της, μοιάζει να αποχαιρετά όχι μόνο την πριγκίπισσα Ειρήνη, αλλά και ολόκληρη την προηγούμενη ζωή της. Για τη Σοφία, η “Pecu”, όπως την αποκαλούσε, ήταν η σκιά της, ο φύλακας άγγελος που την συντρόφευε από τα παιδικά της χρόνια στο Τατόι μέχρι τα βασιλικά παλάτια της Μαδρίτης.

Η οδύνη της Σοφίας είναι διπλή. Μετά την απώλεια του αδελφού της, Κωνσταντίνου, πριν από τρία χρόνια, η απώλεια της Ειρήνης σηματοδοτεί το οριστικό τέλος μιας εποχής. Η βασίλισσα αισθάνεται πιο μόνη από ποτέ, καθώς αποκόπτεται από τις τελευταίες ζωντανές συνδέσεις με την παιδική της ηλικία και τις ελληνικές της ρίζες.

Στις συγκλονιστικές φωτογραφίες από το Τατόι, η εικόνα της βασίλισσας Σοφίας να κρατά διπλωμένη την ελληνική σημαία στο στήθος της είναι ιδιαίτερα φορτισμένη. Αποτελεί το τελευταίο κομμάτι Ελλάδας που της έχει απομείνει, την τελευταία υλική επαφή με την οικογένεια που την μεγάλωσε. Δίπλα της, ο βασιλιάς Φελίπε προσπαθεί να της προσφέρει στήριξη, όμως το βλέμμα της μαρτυρά ότι ο εσωτερικός της κόσμος έχει καταρρεύσει. Η Ειρήνη αποτελούσε για τη Σοφία το μοναδικό πρόσωπο με το οποίο μπορούσε να μιλάει τη μητρική της γλώσσα και να μοιράζεται αναμνήσεις που κανείς άλλος στην Ισπανία δεν θα μπορούσε να κατανοήσει πλήρως.

Ο θρήνος, όμως, δεν περιορίστηκε στη βασίλισσα Σοφία. Ο φωτογραφικός φακός απαθανάτισε τη βαθιά συγκίνηση της Ειρήνης Ουρντανγκαρίν, εγγονής της Σοφίας και βαφτιστήρας της εκλιπούσας. Η νεαρή κοπέλα, που φέρει το όνομα της θείας της, εμφανίζεται συντετριμμένη, να κλαίει απαρηγόρητη, κρατώντας τα παράσημα της πριγκίπισσας πάνω σε ένα βελούδινο μαξιλάρι. Είναι η εικόνα της διαδοχής στον πόνο, με τη νέα γενιά να αποχαιρετά μια γυναίκα που υπήρξε πνευματικός φάρος για όλη την οικογένεια.

Ο Παύλος και τα αδέλφια του, Νικόλαος και Φίλιππος, στάθηκαν ως βράχοι δίπλα στη θεία τους, αλλά η μοναξιά της Σοφίας ήταν εμφανής ακόμα και μέσα στο πλήθος. Η βασίλισσα Άννα Μαρία, που αγαπούσε πολύ την πριγκίπισσα Ειρήνη, ήταν επίσης συντετριμμένη. Η απομάκρυνση της πομπής προς το οικογενειακό κοιμητήριο στο Τατόι σηματοδότησε τον οριστικό αποχωρισμό. Η Σοφία επιστρέφει στην Ισπανία, αλλά ένα μεγάλο κομμάτι της καρδιάς της παραμένει για πάντα θαμμένο στο ελληνικό χώμα, δίπλα στους δύο ανθρώπους που την ήξεραν καλύτερα από τον καθένα.