Η Βασίλισσα Σοφία και ο σπαραγμός της απώλειας: Δέκα φωτογραφίες που μιλούν από μόνες τους
Συγκλονιστικές στιγμές από την κηδεία της πριγκίπισσας Ειρήνης στο Τατόι, όπου η βαθιά οδύνη της Βασίλισσας Σοφίας έκανε αισθητή την απουσία της αδελφής της.
Στιγμές σπάνιας συναισθηματικής έντασης απαθανάτισε ο φακός κατά την εξόδιο ακολουθία και την ταφή της πριγκίπισσας Ειρήνης στο Τατόι. Πέρα από τα τυπικά της τελετής, δέκα φωτογραφίες αναδεικνύουν τον ανείπωτο σπαραγμό της Βασίλισσας Σοφίας, που βρέθηκε αντιμέτωπη με την απώλεια της αγαπημένης της αδελφής, «Pecu».
Η Βασίλισσα Σοφία, σφίγγοντας σφιχτά την ελληνική σημαία που κάλυπτε το φέρετρο της Ειρήνης, φάνηκε να αποχαιρετά όχι μόνο ένα αγαπημένο πρόσωπο, αλλά ένα ολόκληρο κομμάτι της ζωής της. Η πριγκίπισσα Ειρήνη, η σκιά της, ο φύλακας άγγελος που την συντρόφευε από τα παιδικά της χρόνια στο Τατόι μέχρι τη Μαδρίτη, δεν βρίσκεται πλέον στο πλευρό της.
Η οδύνη της Βασίλισσας Σοφίας είναι διπλή. Μετά την απώλεια του αδελφού της, Κωνσταντίνου, πριν από τρία χρόνια, ο θάνατος της Ειρήνης σηματοδοτεί ένα βαρύ και οριστικό τέλος. Η Βασίλισσα Σοφία αισθάνεται περισσότερο μόνη από ποτέ, καθώς η απώλεια της αδελφής της σβήνει τη ζωντανή σύνδεση με τα παιδικά της χρόνια και τις ελληνικές της ρίζες.
Συγκλονιστική είναι η εικόνα της Βασίλισσας Σοφίας να κρατά διπλωμένη την ελληνική σημαία στο στήθος της, λίγο πριν την ταφή. Η σημαία αυτή, το τελευταίο κομμάτι Ελλάδας που της απέμεινε, συμβολίζει την τελευταία υλική επαφή με την οικογένεια που την ανέθρεψε. Παρά τη στήριξη του Βασιλιά Φελίπε, το βλέμμα της Βασίλισσας Σοφίας προδίδει έναν κόσμο που έχει γκρεμιστεί εσωτερικά.
Η Ειρήνη αποτελούσε για τη Σοφία το μοναδικό πρόσωπο στο οποίο μπορούσε να μιλάει τη μητρική της γλώσσα και να μοιράζεται αναμνήσεις, κάτι που κανείς άλλος στην Ισπανία δεν θα μπορούσε να κατανοήσει πλήρως.
Ο θρήνος της επόμενης γενιάς
Η θλίψη δεν περιορίστηκε μόνο στη Βασίλισσα Σοφία. Η εγγονή της, Ειρήνη Ουρντανγκαρίν (Irene Urdangarin), βαφτιστήρα της εκλιπούσας, φάνηκε συντετριμμένη, περιτριγυρισμένη από τα αδέλφια της, Πάμπλο και Μιγκέλ Ουρντανγκαρίν. Η νεαρή κοπέλα, που πήρε το όνομά της από τη θεία της, έκλαιγε απαρηγόρητη, κρατώντας τα παράσημα της πριγκίπισσας πάνω σε ένα βελούδινο μαξιλάρι. Η εικόνα αυτή συμβολίζει τη διαδοχή στον πόνο, με τη νέα γενιά να αποχαιρετά μια γυναίκα που υπήρξε πνευματικός φάρος για όλη την οικογένεια.
Οι Παύλος και τα αδέλφια του, Νικόλαος και Φίλιππος, στάθηκαν ως βράχοι δίπλα στη θεία τους, προσπαθώντας να μοιραστούν το βάρος της θλίψης. Ωστόσο, η μοναξιά της Σοφίας ήταν εμφανής ακόμα και μέσα στο πλήθος, ενώ η Άννα Μαρία, που αγαπούσε ιδιαίτερα την πριγκίπισσα Ειρήνη, ήταν επίσης εμφανώς συντετριμμένη.
Η απομάκρυνση της πομπής προς το οικογενειακό κοιμητήριο στο Τατόι σήμανε τον οριστικό αποχωρισμό. Η Βασίλισσα Σοφία επιστρέφει στην Ισπανία, αφήνοντας όμως ένα μεγάλο κομμάτι της καρδιάς της θαμμένο στο ελληνικό χώμα, δίπλα στους δύο ανθρώπους που την ήξεραν καλύτερα από τον καθένα.