Η σιωπηλή θλίψη της Φωτεινής Αποστολίδη: Από τη λάμψη στο θλιβερό αντίο
Οδυνηρό αντίο για την κόρη της Γεωργίας Βασιλειάδου, που έφυγε δύο μήνες μετά την απομάκρυνση από τον κόσμο, βυθισμένη στο πένθος για την κόρη της.
Η αντίστροφη μέτρηση για τη Φωτεινή Αποστολίδη, κόρη της αείμνηστης Γεωργίας Βασιλειάδου, ξεκίνησε ουσιαστικά τον Ιανουάριο του 2023, με το πιο σκληρό χτύπημα της μοίρας: τον θάνατο της κόρης της, Τζίνας, από καρκίνο. Η εγγονή της θρυλικής Γεωργίας Βασιλειάδου έφυγε πρόωρα, αφήνοντας πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό, που η μητέρα της, Φωτεινή, δεν κατάφερε ποτέ να διαχειριστεί.
Από εκείνη τη δυσάρεστη στιγμή, η Φωτεινή Αποστολίδη, η οποία υπήρξε η μεγάλη αγάπη της “εκρηκτικής” κωμικού, επέλεξε τη σιωπή. Κλείστηκε στον εαυτό της, περιοριζόμενη στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού της, διακόπτοντας σχεδόν κάθε επαφή με το περιβάλλον. Σύμφωνα με πληροφορίες, αρνούνταν να μιλήσει ακόμη και στη δεύτερη κόρη της, η οποία στάθηκε βράχος δίπλα της μέχρι την τελευταία στιγμή.
Η απώλεια της Τζίνας αποτέλεσε τη χαριστική βολή. Άνθρωποι από τον στενό της κύκλο περιγράφουν μια γυναίκα που “έσβηνε” μέρα με τη μέρα, έχοντας χάσει κάθε επιθυμία να ανακαλέσει ακόμη και τις ένδοξες μνήμες από τα χρόνια που βρισκόταν στο πλευρό της μητέρας της. Η Γεωργία Βασιλειάδου, που την είχε αποκτήσει σε ώριμη ηλικία, την είχε πάντα μαζί της στις πρόβες και στους θιάσους, συστήνοντάς την με περηφάνια σε όλο τον καλλιτεχνικό κόσμο ως το “στερνοπούλι” της.
Ωστόσο, όλη αυτή η λάμψη του παρελθόντος είχε πια ξεθωριάσει. Όπως έγινε γνωστό από την εφημερίδα Espresso, η Φωτεινή Αποστολίδη άφησε την τελευταία της πνοή πριν από δύο μήνες. Η είδηση κρατήθηκε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, με την οικογένεια να επιλέγει να την αποχαιρετήσει σε κλίμα βαθιάς οδύνης στο Κοιμητήριο Αμαρουσίου.
Το δράμα που βίωσε η οικογένεια τα τελευταία χρόνια αναδεικνύει τους ισχυρούς δεσμούς που ένωναν τις γυναίκες της δυναστείας Βασιλειάδου. Η Φωτεινή, μετά τον χαμό του παιδιού της, είχε γίνει μια “σκιά”, αδυνατώντας να βρει παρηγοριά σε οτιδήποτε. Η ταφή της πραγματοποιήθηκε σε πολύ στενό κύκλο, επισφραγίζοντας μια πορεία που ξεκίνησε μέσα στα φώτα και το χειροκρότημα των θεάτρων, για να καταλήξει σε έναν βουβό και μοναχικό επίλογο. Η απώλεια της κόρης της ήταν το γεγονός που την κατέβαλε οριστικά, αποδεικνύοντας πως κάποιες φορές ο πόνος της ψυχής υπερβαίνει τις αντοχές του σώματος.
