Έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος Χρήστος Πολίτης

Ο ελληνικός καλλιτεχνικός κόσμος θρηνεί την απώλεια του σπουδαίου ηθοποιού Χρήστου Πολίτη, ο οποίος απεβίωσε σε ηλικία 83 ετών. Ο εκλιπών, που βύθισε στο πένθος συναδέλφους, φίλους και το κοινό, ήταν ευρέως γνωστός για τον εμβληματικό ρόλο του «Γιάγκου Δράκου» στην καθημερινή σειρά «Λάμψη» του Νίκου Φώσκολου, αποτυπώνοντας μια ολόκληρη εποχή στην ελληνική τηλεόραση.
Ο αείμνηστος ηθοποιός, με πραγματικό όνομα Χρήστος Πιατουλάκης, γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 27 Δεκεμβρίου 1942. Η πορεία του στο θέατρο ξεκίνησε με την αποφοίτησή του από τη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου το 1965. Η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση έγινε την περίοδο 1965-1966 στον θίασο των Γιάννη Φέρτη και Ξένιας Καλογεροπούλου, στο έργο «Δέκα μικροί νέγροι». Ακολούθησαν συνεργασίες με τους θιάσους Τιτίκας Νικηφοράκη – Νίκου Χατζίσκου, ενώ συμμετείχε και σε παραστάσεις του Κώστα Μουσούρη, καθώς και του Εθνικού Θεάτρου.
Στο Εθνικό Θέατρο, ο Χρήστος Πολίτης έκανε την πρώτη του επαφή με την αρχαία τραγωδία, ερμηνεύοντας ρόλους στις «Χοηφόρες» – «Ευμενίδες» του Αισχύλου και στον «Ιππόλυτο» του Ευριπίδη, συμμετέχοντας σε διεθνή φεστιβάλ στο εξωτερικό. Υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά στελέχη του Απλού Θεάτρου (1974-1990), ενός σχήματος που στόχευε στη θεατρική αποκέντρωση, αρχικά μέσω περιοδειών σε όλη την Ελλάδα και, από το 1982, με τη δημιουργία δικής του σκηνής στην Καλλιθέα. Το Απλό Θέατρο εστίασε σε ένα ρεπερτόριο που περιλάμβανε έργα σημαντικών δραματουργών όπως οι Άρθουρ Μίλερ, Τενεσί Ουίλιαμς, Ο. Γκόλντσμιθ, και Λούλα Αναγνωστάκη, ενώ ήταν το πρώτο που παρουσίασε στο ευρύτερο ελληνικό κοινό έργα του Τζο Όρτον. Η παρουσία του Πολίτη στο Απλό Θέατρο ολοκληρώθηκε το 1990 με τη διάλυση του θιάσου.
Παράλληλα με τη δράση του στο Απλό Θέατρο, συνεργάστηκε με άλλους αξιόλογους καλλιτέχνες και θιάσους, όπως η Αντιγόνη Βαλάκου, η Αλίκη Βουγιουκλάκη, ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Αλέξης Μινωτής, ο Αλέξης Σολομός, το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης και το Άρμα Θέσπιδος. Μετά την αποχώρησή του από το Απλό Θέατρο, συνέχισε τη συνεργασία του με το Εθνικό Θέατρο, καθώς και με διάφορους θιάσους του ελεύθερου θεάτρου. Επέστρεψε στον αρχαίο δράμα το 1986, στο πλευρό του Αλ. Μινωτή, με τον «Οιδίποδα επί Κολωνώ» του Σοφοκλή, και το 1992 με την «Αντιγόνη» του ίδιου τραγικού ποιητή. Η τελευταία του θεατρική εμφάνιση ήταν στο έργο «Το λιοντάρι του χειμώνα» του Τζ. Γκόλντμαν, κατά τη θεατρική περίοδο 1997-1998.
Στον κινηματογράφο, ο Χρήστος Πολίτης έκανε την πρώτη του εμφάνιση με έναν μικρό ρόλο το 1968 στην ταινία «Λεωφόρος του μίσους» του Νίκου Φώσκολου. Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος ήρθε το 1969 στις ταινίες «Άγιος Νεκτάριος: Ο προστάτης των φτωχών» και «Το κορίτσι του 17», για την ερμηνεία του οποίου κέρδισε το βραβείο Β’ Αντρικού Ρόλου στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Κατά την κινηματογραφική του πορεία, συνεργάστηκε κυρίως με τον παραγωγό Τζέιμς Πάρις. Έπειτα από πολλά χρόνια αποχής, επανεμφανίστηκε στον κινηματογράφο το 2022, συμμετέχοντας στην ταινία «Broadway» του Χρήστου Μασσαλά.
Στην τηλεόραση, έκανε την πρώτη του εμφάνιση το 1973 στη σειρά «Τα δίχτυα του τρόμου». Ακολούθησαν συμμετοχές σε δημοφιλείς σειρές όπως «Βασίλισσα Αμαλία» (1975) μαζί με την Αλίκη Βουγιουκλάκη και τον Δημήτρη Παπαμιχαήλ, και «Αφροδίτη» (1977) με τη Νόρα Βαλσάμη. Μετά από ελάχιστες συμμετοχές στη δεκαετία του 1980, επανήλθε δυναμικά το 1991 με την καθημερινή σειρά του Ν. Φώσκολου «Η λάμψη». Ο ρόλος του «Γιάγκου Δράκου» τον καθιέρωσε στη συνείδηση του κοινού για 14 συναπτά έτη, μέχρι το καλοκαίρι του 2005, σηματοδοτώντας μία από τις τελευταίες του καλλιτεχνικές δραστηριότητες.
Επιπλέον, κατά τις δεκαετίες του 1970 και 1980, συμμετείχε σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές θεατρικές παραγωγές, καθώς και σε δύο βιντεοταινίες στα τέλη της δεκαετίας του 1980. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1990, προσέφερε τις γνώσεις του ως δάσκαλος στη Δραματική Σχολή Αθηνών του Γ. Θεοδοσιάδη για δύο έτη. Ο Χρήστος Πολίτης ασχολήθηκε περιστασιακά και με την πολιτική, εκλεγείς νομαρχιακός σύμβουλος Αθηνών το 1998 με τον συνδυασμό του Θεόδωρου Κατριβάνου, θέση από την οποία αποχώρησε σύντομα. Επίσης, υπήρξε υποψήφιος στο ψηφοδέλτιο επικρατείας της Πολιτικής Άνοιξης για τις βουλευτικές εκλογές του 1996.