Αποφασιστική καταδίκη για την υπόθεση Predator: Νέες έρευνες για κατασκοπεία
Το Μονομελές Πλημμελειοδικείο καταδικάζει επιχειρηματίες και διατάσσει νέες ποινικές έρευνες για το κατασκοπευτικό λογισμικό.
Στα τέλη Φεβρουαρίου, τέσσερις επιχειρηματίες κρίθηκαν ένοχοι από το Μονομελές Πλημμελειοδικείο στο πλαίσιο της υπόθεσης υποκλοπών που αφορούσε το κατασκοπευτικό λογισμικό Predator. Στη λεπτομερή απόφασή του, ο πρόεδρος του δικαστηρίου, Νίκος Ασκιανάκης, αιτιολογεί τόσο τις πολυετείς ποινές φυλάκισης που επιβλήθηκαν στους δύο Έλληνες και το ζεύγος των αλλοδαπών επιχειρηματιών, όσο και την παραγγελία του για τη διενέργεια νέων ερευνών αναφορικά με το αδίκημα της κατασκοπείας μέσω του Predator.
Η απόφαση θα διαβιβαστεί στην Εισαγγελία Πρωτοδικών, η οποία καλείται να διεξαγάγει νέες ποινικές έρευνες για πρόσωπα που δεν έχουν τεθεί υπό δικαστικό έλεγχο μέχρι σήμερα. Ο κ. Ασκιανάκης, επικαλούμενος στοιχεία που προέκυψαν κατά τη διάρκεια της δίκης, αναλύει διεξοδικά τη λειτουργία του κατασκοπευτικού λογισμικού, την ικανότητά του για απομακρυσμένη πρόσβαση σε αρχεία καταγραφής και την έκταση των δεδομένων που μπορούν να αποσπαστούν. Συνδυάζει αυτά τα στοιχεία με τις ιδιότητες των αποδεκτών των μολυσμένων μηνυμάτων, οι οποίοι, όπως σημειώνει, “χειρίζονται καίρια χαρτοφυλάκια με κρατικά απόρρητα και μυστικές πληροφορίες”, σύμφωνα με το άρθρο 149 ΠΚ περί κρατικού απορρήτου.
Ο δικαστής αναφέρεται επίσης σε απόρρητα κρατικά έγγραφα που βρίσκονταν στην κινητή συσκευή του πρώην Υπουργού Χρήστου Σπίρτζη. Τα έγγραφα αυτά, τα οποία προσκομίστηκαν ως αναγνωστέα, αφορούσαν διαπραγματεύσεις για την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ), την αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος στήριξης της Ελλάδας από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) και ένα τηλεγράφημα της Ελληνικής Πρεσβείας στο Άμπου Ντάμπι σχετικά με την εγκαθίδρυση αεροπορικής σύνδεσης Ντουμπάι – Νέα Υόρκη μέσω Αθήνας. Με βάση τα νέα αυτά στοιχεία, κρίνεται αναγκαίο να διερευνηθεί περαιτέρω η τυχόν τέλεση από τους κατηγορούμενους και τρίτους συμμετόχους αξιόποινων πράξεων, όπως η κατασκοπεία (άρ. 148 ΠΚ), τουλάχιστον υπό τη μορφή της απόπειρας.
Η απόφαση αναδεικνύει επίσης τον ρόλο συγκεκριμένων ατόμων που αποκαλύφθηκαν κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, τα οποία εμπλέκονται στην προσβολή του κινητού του Νίκου Ανδρουλάκη και άλλων 24 “στόχων” με το Predator. Εξετάζεται η σύνδεση της προπληρωμένης κάρτας που χρησιμοποιήθηκε για την αποστολή των μολυσμένων μηνυμάτων με μια περιοχή κοντά σε εγκαταστάσεις της ΕΥΠ, όπου η κάρτα φορτίστηκε μέσω ΑΤΜ. Επιπλέον, εκτός από την κατασκοπεία, η απόφαση θέτει στο κάδρο της ποινικής έρευνας επτά πρόσωπα που χαρακτηρίζονται ως “σημαίνοντα στελέχη των εξεταζόμενων εταιριών”, τα οποία, πέραν του ότι δεν ήταν απλά εκτελεστικά όργανα, είχαν πλήρη εικόνα και αποφασιστικές αρμοδιότητες στις επιχειρήσεις.