Μαρία Καρυστιανού: «Διαστρεβλώθηκε σκόπιμα η θέση μου για τις αμβλώσεις»
Η κ. Καρυστιανού καταγγέλλει στοχοποίηση και πολιτικές σκοπιμότητες, τονίζοντας ότι κανένα ανθρώπινο δικαίωμα δεν είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης.
Η Μαρία Καρυστιανού καταγγέλλει διαστρέβλωση των δηλώσεών της σχετικά με τις αμβλώσεις, κάνοντας λόγο για σκόπιμη αποδόμηση και πολιτικά παιχνίδια. Με ανάρτησή της στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, η κ. Καρυστιανού ανέφερε ότι η απάντησή της στο θέμα των αμβλώσεων «διαστρεβλώθηκε σκόπιμα από όσους βρίσκονται σε διατεταγμένη υπηρεσία αποδόμησης μου και συμπράττουν αδίστακτα στο πολιτικό συμβόλαιο δολοφονίας χαρακτήρα μου».
Τόνισε πως «κανένα ανθρώπινο δικαίωμα ΔΕΝ τίθεται σε διαβούλευση, ΔΕΝ αποτελεί αντικείμενο διαπραγμάτευσης, αλλά ΟΥΤΕ και πεδίο πολιτικών παιχνιδιών, όπως κάποιοι επιχειρούν να παρουσιάσουν».
Η κ. Καρυστιανού εξέφρασε την απογοήτευσή της για την κάλυψη των Μέσων Ενημέρωσης, υποστηρίζοντας ότι η πλειοψηφία αγνόησε τα θεσμικά ζητήματα που ανέδειξε σε συνέντευξή της, εστιάζοντας αποκλειστικά στην ερώτηση περί αμβλώσεων. Σημείωσε ότι δημοσιογράφοι θεώρησαν την ερώτηση αυτή πιο σημαντική από «τα τεράστια σκάνδαλα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, τη συνεχής θεσμική εκτροπή, την εξόντωση των αγροτών, την ακρίβεια και τη φτωχοποίηση των πολιτών, την κατάρρευση της υγείας και της παιδείας».
Υπογράμμισε ότι όσοι την κατηγορούν για ένα «πολυδιάστατο ιατρικό και νομικό θέμα» δεν ενδιαφέρονται για τη θέση της γυναίκας, τα προβλήματά της, τη στήριξη της μητρότητας, την υπογεννητικότητα, το δημογραφικό πρόβλημα, τα δικαιώματα των παιδιών ή την επιβίωση της οικογένειας. «Το βασικό για αυτούς ήταν και είναι να ανακοπεί με κάθε τρόπο και μέσο, η εντατική «κυοφορία» ενός μεγάλου κινήματος, που μπορεί να αλλάξει τη συζήτηση και να θέσει τη κοινωνία και πάλι στο επίκεντρο του δημόσιου διαλόγου και της λήψης αποφάσεων», ανέφερε.
Η κ. Καρυστιανού επεσήμανε ότι ο δημόσιος διάλογος πρέπει να εστιάσει στα κοινωνικά αίτια που οδηγούν στην άμβλωση, όπως η ελλιπής ενημέρωση, η απουσία σεξουαλικής αγωγής, η περιορισμένη πρόσβαση σε αντισύλληψη και τα κενά της κοινωνικής πρόνοιας. Πρότεινε τη δημιουργία ολοκληρωμένων δομών κοινωνικής πρόνοιας, δωρεάν πρόσβαση σε υπηρεσίες οικογενειακού προγραμματισμού, στήριξη της μονογονεϊκής οικογένειας και επιδόματα που επιτρέπουν σε μια γυναίκα να μην διχάζεται μεταξύ κύησης και εργασίας/σπουδών.
Σύμφωνα με την ίδια, η δημογραφική κρίση απαιτεί ένα ισχυρό κοινωνικό κράτος που προσφέρει επιλογές και στήριξη, ενώ η ελευθερία της γυναίκας γίνεται ουσιαστική μέσω οικονομικής ασφάλειας, πρόσβασης στην υγεία, αξιοπρεπών συνθηκών εργασίας και προστασίας της μητρότητας. «Αυτή είναι η διαβούλευση που οφείλουμε να ανοίξουμε: μια συζήτηση για όρους δημόσιας υγείας, κοινωνικής πρόνοιας και σεβασμού των θεσμών, ώστε καμία γυναίκα να μη φτάνει σε αδιέξοδο από φόβο, άγνοια ή εγκατάλειψη», κατέληξε.