Η Ουγγαρία αλλάζει σελίδα: Τέλος εποχής για τον Βίκτορ Όρμπαν
Αλλαγή κυβέρνησης για πρώτη φορά μετά το 2010, με το αντιπολιτευόμενο κόμμα Τίσα να επικρατεί στις εκλογές
Η Ουγγαρία βιώνει ιστορικές στιγμές, καθώς μετά την ήττα του Βίκτορ Όρμπαν στις εκλογές της Κυριακής, η χώρα θα αποκτήσει νέα κυβέρνηση για πρώτη φορά από το 2010. Παρότι οι δημοσκοπήσεις προέβλεπαν ξεκάθαρη νίκη για το αντιπολιτευόμενο κόμμα Τίσα του νικητή των εκλογών Πέτερ Μάγιαρ, υπήρχε επιφυλακτικότητα μέχρι την τελευταία στιγμή, καθιστώντας την ήττα του Όρμπαν, για πολλούς, ένα σημάδι αλλαγής καθεστώτος.
Ο συγγραφέας και ποιητής Αντράς Πετέτς, μιλώντας στο , περιέγραψε το συναίσθημα που βίωσε ως παρόμοιο με την εποχή της κατάρρευσης της Σοβιετικής Ένωσης. «Ήμουν 30 ετών όταν τελείωσε το κομμουνιστικό καθεστώς. Είναι το ίδιο συναίσθημα – το ίδιο», δήλωσε από τις όχθες του Δούναβη, όπου είχαν συγκεντρωθεί χιλιάδες υποστηρικτές του Fidesz για να παρακολουθήσουν τα αποτελέσματα.
Σύμφωνα με ανάλυση του αμερικανικού δικτύου, η ήττα του Όρμπαν, παρά τις ασαφείς πτυχές όπως το μέγεθος της κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας του Τίσα και ο τρόπος αποδόμησης του συστήματος που έχτισε το Fidesz, καταδεικνύει τα όρια του λαϊκισμού. Η αποχώρησή του προσφέρει πολύτιμα μαθήματα τόσο σε όσους θα ήθελαν να τον μιμηθούν, όσο και σε όσους χαίρονται για την εξέλιξη αυτή.
Ένα από τα πρώτα διδάγματα αφορά τη δυσκολία διεθνοποίησης του εθνικισμού. Παρότι ο Όρμπαν κυβέρνησε για καιρό ως υπέρμαχος της εθνικής κυριαρχίας, υποσχόμενος να προστατεύσει την Ουγγαρία από απειλές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της φιλελεύθερης ιδεολογίας, η εκστρατεία του τελικά βασίστηκε στην υποστήριξη ισχυρών διεθνών συμμάχων, όπως οι ΗΠΑ και η Ρωσία.
Ακόμη και οι δηλώσεις του αντιπροέδρου των ΗΠΑ, Τζέι Ντι Βανς, ο οποίος ταξίδεψε στη Βουδαπέστη για να στηρίξει τον Όρμπαν, αλλά και η έντονη προτροπή του Αμερικανού προέδρου, δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα. Το άρθρο σημειώνει: «Αν και κάποιοι Ούγγροι ίσως ένιωσαν κολακευμένοι από την προσοχή μιας υπερδύναμης, υπάρχει αντίφαση στο να περιμένει κανείς ότι οι πολίτες θα ψηφίσουν έναν εθνικιστή πολιτικό επειδή τους το υποδεικνύει μια ξένη δύναμη».
Πριν από την ήττα του Όρμπαν, ο πολιτικός επιστήμονας Ιβάν Κράστεφ, ο οποίος παρακολουθεί τον απερχόμενο πρωθυπουργό της Ουγγαρίας από τις αρχές της δεκαετίας του ’90, σχολίασε την ειρωνεία της κατάστασης: «Η ειρωνεία είναι ότι αν χάσει, θα χάσει σαν υπέρμαχος της παγκοσμιοποίησης. Ζητώντας βοήθεια από ισχυρούς φίλους στο εξωτερικό, ο Όρμπαν έκανε ακριβώς αυτό που θα περίμενε κανείς από διεθνιστές ηγέτες».