Η αμερικανική στρατηγική για την αποφυγή σύγκρουσης στα Στενά του Ορμούζ

Η αμερικανική διοίκηση αναζητά πλέον στρατηγική διεξόδου από την κρίση στα Στενά του Ορμούζ, καθώς η μετατόπιση των στρατιωτικών επιχειρήσεων σε αυτό το κρίσιμο σημείο για την παγκόσμια οικονομία πετρελαίου στη Μέση Ανατολή, αναγκάζει τον Λευκό Οίκο και το Πεντάγωνο σε επικαιροποίηση των σχεδιασμών τους. Η εστίαση στα Στενά και η ανάγκη διασφάλισης της ελεύθερης ναυσιπλοΐας ενδέχεται να επηρεάσουν τα αμερικανικά ράφια των σούπερ μάρκετ και τις τιμές των καυσίμων, καθιστώντας αναγκαία την αναζήτηση μιας εξόδου από την τρέχουσα κατάσταση, με τρόπο που να αποπνέει αίσθηση νίκης έναντι των ιρανικών επιχειρήσεων.

Σύμφωνα με τους New York Times, η ικανότητα του Ιράν να διαταράξει την παγκόσμια οικονομία πνίγοντας το Στενό του Ορμούζ, μια ζωτικής σημασίας αρτηρία για το πετρέλαιο και το εμπόριο, εξέπληξε την κυβέρνηση Τραμπ. Παρόλο που δημοσιεύματα αναφέρουν ότι οι επιτελείς είχαν προβλέψει σεναριακά αρκετά από τα ιρανικά αντίποινα, ο 47ος Πρόεδρος των ΗΠΑ βρίσκεται αντιμέτωπος με το δίλημμα: είτε να παραμείνει στη μάχη για την επίτευξη των φιλόδοξων στόχων του, είτε να προσπαθήσει να αποσυρθεί από μια διευρυνόμενη σύγκρουση που προκαλεί καταστροφικά στρατιωτικά, διπλωματικά και οικονομικά κύματα. Αυτό το ζήτημα έχει κινητοποιήσει τους Δημοκρατικούς της Βουλής, οι οποίοι ζητούν ενημέρωση από τους Υπουργούς Εξωτερικών και Πολέμου.

Για πολλούς αναλυτές, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ έχει εγκλωβιστεί στην “παγίδα της κλιμάκωσης”, καθώς οι εντεινόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις είχαν δύο βασικές συνέπειες: αφενός, την καλύτερη προετοιμασία των Ιρανών σε στρατηγικό επίπεδο μετά το αρχικό κύμα βομβαρδισμών στην επιχείρηση “Μεταμεσονύχτιο σφυρί”, και αφετέρου, τον “στραγγαλισμό” των Στενών του Ορμούζ από ιρανικούς πυραύλους, drones και νάρκες, με στόχο την πίεση στην αμερικανική διοίκηση για αναθεώρηση των σκοπών και της διάρκειας των επιχειρήσεων.

Σε μια προσπάθεια να κερδίσει χρόνο και πολύτιμη συνδρομή από Συμμάχους, ο Αμερικανός Πρόεδρος έτεινε χείρα φιλίας προς τις ευρωπαϊκές κυρίως ηγεσίες, προετοιμάζοντας ταυτόχρονα μια παγκόσμια αρμάδα για την προάσπιση των Στενών. Ο Πρόεδρος Τραμπ, μέσω ανάρτησής του στο Truth Social, κάλεσε την Κίνα, τη Γαλλία, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλες επηρεαζόμενες χώρες να στείλουν πλοία στην περιοχή, ώστε το Στενό του Ορμούζ να μην αποτελεί πλέον απειλή.

Ωστόσο, στρατιωτικοί κύκλοι στην Ευρώπη επισημαίνουν ότι ο εγκλωβισμός πολεμικών πλοίων στα Στενά θα αποτελούσε εύκολο στόχο για τους Ιρανούς, πολλαπλασιάζοντας τις απώλειες και τους κινδύνους για τη διέλευση των δεξαμενόπλοιων. Η τρέχουσα μορφή του ΝΑΤΟ και οι ευρωατλαντικές σχέσεις, που τέθηκαν υπό αμφισβήτηση από τον Ντόναλντ Τραμπ, αποκτούν νέα διάσταση, αν και οι Ευρωπαίοι εταίροι δεν φαίνονται διατεθειμένοι να ρισκάρουν μια εμπλοκή στις πολεμικές επιχειρήσεις.

Πολλοί αναλυτές προειδοποιούν ότι η γεωγραφία ευνοεί το Ιράν σε έναν πόλεμο για το άνοιγμα του Ορμούζ. Το Βερολίνο και το Παρίσι έστειλαν ένα σαφές μήνυμα μέσω της Ύπατης Εκπροσώπου για την Εξωτερική Πολιτική, Κάγια Κάλλας, η οποία ξεκαθάρισε ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει “καμία όρεξη” για παράταση της εντολής της ναυτικής αποστολής “Ασπίδες” στα Στενά του Ορμούζ, παρά τις εκκλήσεις του Λευκού Οίκου. Ο Γερμανός Καγκελάριος, Φρίντριχ Μερτς, έλαβε επίσης αποστάσεις, δηλώνοντας ότι για τη Γερμανία “αυτός ο πόλεμος δεν έχει καμία σχέση με το ΝΑΤΟ”.

Οι δημοσιονομικές προβλέψεις από την έκβαση του πολέμου αναμένεται να γίνουν ορατές και στη γερμανική οικονομία. Σύμφωνα με τη Deutsche Welle, εάν ο πόλεμος τελειώσει σύντομα, το Ινστιτούτο Ifo προβλέπει μείωση της οικονομικής ανάπτυξης φέτος κατά 0,2% έως 0,8%. Εάν διαρκέσει περισσότερο, η ανάπτυξη αναμένεται να μειωθεί κατά 0,4%. Πηγές που επικαλείται το Politico κάνουν λόγο για προσχέδιο Συμπερασμάτων της Συνόδου Κορυφής της ΕΕ, όπου οι ηγέτες θα ζητήσουν “αποκλιμάκωση και μέγιστη αυτοσυγκράτηση” στο Ιράν και την ευρύτερη περιοχή.