Ιράν: Η πιθανότητα για σύγκρουση μεγάλης κλίμακας και η αλλαγή του πολιτικού τοπίου

Η υπόθεση μιας πιθανής στρατιωτικής επέμβασης των Ηνωμένων Πολιτειών στο Ιράν, την οποία άφησε ανοιχτή ο Ντόναλντ Τραμπ, προκαλεί έντονες ανησυχίες για κλιμάκωση σε ευρεία κλίμακα. Ο Αμερικανός πρόεδρος, κατά τη διάρκεια τρέχουσας κλιμάκωσης των εντάσεων, δήλωσε χαρακτηριστικά: «Όπως λέει κάθε πρόεδρος, ‘δεν θα υπάρξουν στρατεύματα στο έδαφος’. Εγώ δεν το λέω», αφήνοντας να εννοηθεί μια διαφορετική προσέγγιση από τις προηγούμενες κυβερνήσεις.

Παρόλο που η ρητορική από την Ουάσινγκτον υποδηλώνει την πιθανότητα μιας εκτεταμένης σύγκρουσης, στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν ότι η ιδιαίτερη γεωγραφία και το πολυσύνθετο γεωπολιτικό περιβάλλον του Ιράν καθιστούν μια παραδοσιακή εισβολή εξαιρετικά δύσκολη.

**«Μπότες στο έδαφος» ή «Επιλεκτικές» Επιχειρήσεις;**

Σύμφωνα με τον στρατηγικό αναλυτή, συνταγματάρχη Νίνταλ Άμπου Ζέιντ, οι ΗΠΑ δεν φαίνεται να εξετάζουν μια κλασική χερσαία επίθεση με άρματα μάχης και μαζικά πεζικά. Αντίθετα, η προοπτική είναι μια διαφορετική μορφή πολέμου. Όπως ανέφερε στο Al Jazeera, οι δηλώσεις του Τραμπ και του υπουργού Άμυνας, Πιτ Χέγκσεθ, αντανακλούν αυτό που στρατιωτικά ονομάζεται «επιλεκτική» ή «pick-up» δράση. Αυτές οι επιχειρήσεις περιλαμβάνουν περιορισμένες ενέργειες από ειδικές δυνάμεις, με στόχο την εκτέλεση στοχευμένων αποστολών σαμποτάζ ή συλλογής πληροφοριών, ακολουθούμενες από ταχεία αποχώρηση.

Ο Άμπου Ζέιντ τόνισε ότι μια παραδοσιακή εισβολή για την κατάληψη εδαφών είναι ανέφικτη, αναφέροντας την περίπλοκη γεωπολιτική κατάσταση, την δυσχερή γεωγραφία και την πυκνή πληθυσμιακή διαστρωμάτωση του Ιράν, οι οποίες παρέχουν στην Τεχεράνη ένα σημαντικό αμυντικό πλεονέκτημα. Έκανε δε, αναφορά και σε προηγούμενες δηλώσεις του Ισραήλ, που χαρακτήριζαν μια χερσαία επιχείρηση στο Ιράν ως ανέφικτη.

Στο ίδιο πνεύμα, κινήθηκε και η αποκάλυψη της Wall Street Journal, η οποία έκανε λόγο για σενάριο ενίσχυσης και ενεργοποίησης μειονοτήτων εντός του Ιράν, με σκοπό την πρόκληση πολλαπλών πληγμάτων κατά του καθεστώτος.

**Η Πρόφαση του Πυρηνικού Προγράμματος και το Μεταβαλλόμενο Χρονοδιάγραμμα**

Ο Τραμπ αποκάλυψε ότι η απόφαση για την κοινή αμερικανο-ισραηλινή επιχείρηση ελήφθη μετά την αποτυχία των «τελικών συνομιλιών» στη Γενεύη. Ισχυρίστηκε ότι η αιτία ήταν η πληροφορία που υποδείκνυε ότι το Ιράν είχε μεταφέρει κρυφά το πυρηνικό του πρόγραμμα σε «εντελώς διαφορετικό σημείο».

Ο Αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι η επιχείρηση προηγήθηκε κατά πολύ του αναμενόμενου χρονοδιαγράμματος. Ενώ αρχικά εκτιμούσε ότι ο πόλεμος θα διαρκούσε περίπου τέσσερις εβδομάδες, ανακοίνωσε ότι ο κύριος στόχος της εξάλειψης της ιρανικής ηγεσίας, που περιλάμβανε τη δολοφονία 49 κορυφαίων αξιωματούχων, επιτεύχθηκε σε μία μόνο ημέρα.

**Ο Πόλεμος των Πυραύλων και η Ναυτική Προπαγάνδα**

Παρά το σοβαρό πλήγμα που υπέστη η ιρανική διοικητική δομή, η Τεχεράνη συνέχισε να αντιδρά. Σύμφωνα με τον αμερικανικό στρατό, τουλάχιστον έξι Αμερικανοί στρατιωτικοί έχουν χάσει τη ζωή τους κατά τη διάρκεια της σύγκρουσης.

Παράλληλα, οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν την εκτόξευση τεσσάρων πυραύλων κρουζ προς το αεροπλανοφόρο USS Abraham Lincoln, το οποίο πλέει κοντά στα ιρανικά ύδατα. Ο Άμπου Ζέιντ χαρακτήρισε αυτόν τον ισχυρισμό ως προπαγάνδα, με σκοπό την πλήξη του ηθικού και του κύρους του αμερικανικού στρατού.

**Εσωτερική Αντίδραση και Πολιτική Πίεση**

Παρ’ όλη τη στρατιωτική κινητοποίηση, ο Τραμπ αντιμετωπίζει εσωτερικό σκεπτικισμό. Δημοσκοπήσεις της Reuters/Ipsos έδειξαν ότι μόνο το 27% των Αμερικανών εγκρίνει τις επιθέσεις, ενώ αντίστοιχη δημοσκόπηση του CNN/SSRS κατέταξε την έγκριση στο 41%.

Ο Τραμπ απέρριψε αυτούς τους αριθμούς, υποστηρίζοντας ότι μια «σιωπηλή πλειοψηφία» στηρίζει την προληπτική δράση για να αποτρέψει την απόκτηση πυρηνικών όπλων από «τρελούς ανθρώπους». Επιπλέον, ο Άμπου Ζέιντ επισήμανε ότι η αμερικανική και ισραηλινή αντικατασκοπεία πιθανόν να υποτίμησαν την ικανότητα του Ιράν να ανασυγκροτήσει γρήγορα την διοικητική του αλυσίδα.

**Το Μέλλον της Σύγκρουσης**

Η στρατηγική του Ιράν να «πλημμυρίζει» με πυρά προς κάθε κατεύθυνση παραμένει ένα κρίσιμο ερώτημα, καθώς ο Τραμπ συνεχίζει να εκφράζει την ικανοποίησή του για την επίτευξη του στόχου της αποκεφαλίσματος της ηγεσίας σε μία μόνο ημέρα.

Ο χρόνος μετρά αντίστροφα για τις δύο πλευρές, και η επόμενη φάση αυτού του πολέμου ενδέχεται να μην κριθεί από τις στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ στο ιρανικό έδαφος, αλλά από το ποια πλευρά θα εξαντληθεί πρώτη σε υλικούς πόρους και δράσεις.