Ο Φρίντριχ Μερτς για το τέλος του “τρομοκρατικού” καθεστώτος στο Ιράν

Ο καγκελάριος της Γερμανίας, Φρίντριχ Μερτς, εξέφρασε την «ανακούφισή» του για το «προβλεπόμενο τέλος» του «τρομοκρατικού» καθεστώτος στο Ιράν, καλώντας την Τεχεράνη να σταματήσει άμεσα τις «χωρίς διακρίσεις» επιθέσεις της. Ο κ. Μερτς τόνισε ότι η Γερμανία συμμερίζεται το ενδιαφέρον του Ισραήλ και των ΗΠΑ για τον τερματισμό της τρομοκρατίας που εκπορεύεται από την ιρανική ηγεσία. Ωστόσο, εξέφρασε αμφιβολίες για το κατά πόσο ένα σχέδιο για «πολιτική αλλαγή από το εσωτερικό μέσω στρατιωτικών επιθέσεων από το εξωτερικό» μπορεί να επιτύχει, παρουσιάζοντας παράλληλα τέσσερις βασικές προτεραιότητες για την επόμενη μέρα.

«Έχει πλέον ξεπεραστεί το κατώφλι ενός αβέβαιου μέλλοντος», δήλωσε ο καγκελάριος, κάνοντας λόγο για «μαζική στρατιωτική επίθεση» εναντίον του Ιράν, η οποία έχει ως στόχο τον τερματισμό «του καταστροφικού παιχνιδιού ενός αποδυναμωμένου καθεστώτος». Ο Μερτς χαρακτήρισε το ιρανικό καθεστώς «τρομοκρατικό» και επισήμανε ότι συμμερίζεται την ανακούφιση πολλών Ιρανών για το επικείμενο τέλος του, παραδεχόμενος παράλληλα ότι «αυτό δεν είναι χωρίς κινδύνους». «Δεν γνωρίζουμε ποια μορφή μπορεί να λάβει μια κλιμάκωση εκ μέρους του Ιράν εναντίον των γειτόνων του», ανέφερε, υπογραμμίζοντας ότι «λαμβάνουμε πολύ σοβαρά υπ’ όψιν την ανησυχία των εταίρων μας στην περιοχή και στην Ευρώπη», ενώ αναφέρθηκε και σε μια «εσωτερική δυναμική» στο Ιράν, η οποία είναι δύσκολο να κατανοηθεί από το εξωτερικό.

Ο Γερμανός καγκελάριος συνέκρινε την κατάσταση με το Αφγανιστάν, το Ιράκ και τη Λιβύη, τονίζοντας τους πραγματικούς κινδύνους που εγκυμονεί μεσοπρόθεσμα. «Εμείς στην Ευρώπη και στη Γερμανία θα πρέπει επίσης να υποστούμε τις συνέπειες», δήλωσε, επισημαίνοντας ότι η γερμανική κυβέρνηση εξάγει νηφάλια συμπεράσματα για τις δικές της ενέργειες, χωρίς όμως να ασκήσει άμεση κριτική στις ενέργειες των ΗΠΑ και του Ισραήλ. Όπως και στην αρχική του αντίδραση, απέφυγε να επικρίνει ευθέως τις δύο χώρες, δηλώνοντας ότι δεν επιθυμεί να δώσει μαθήματα, και κατέστησε σαφές ότι το ζήτημα της κάλυψης της επιχείρησης από το διεθνές δίκαιο είναι για εκείνον δευτερεύον προς το παρόν.

«Οι διακρίσεις του διεθνούς δικαίου θα έχουν σχετικά μικρή επίδραση. Αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο όταν παραμένουν σε μεγάλο βαθμό χωρίς συνέπειες», είπε, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Δεν κάνουμε κήρυγμα στους εταίρους μας». Υπενθύμισε ότι η Ευρώπη, παρά τις καταδικαστικές αποφάσεις και τις κυρώσεις σε βάρος της Τεχεράνης, πέτυχε ελάχιστα, «επειδή δεν είναι πρόθυμη να επιβάλει εν ανάγκη και με στρατιωτική βία τα θεμελιώδη συμφέροντά της». Παρά τις αμφιβολίες, «συμμεριζόμαστε πολλούς από τους στόχους τους (των ΗΠΑ και του Ισραήλ) χωρίς να μπορούμε να τους επιτύχουμε οι ίδιοι», δήλωσε, προσθέτοντας ότι ως γερμανική κυβέρνηση, θέλουν να δράσουν «εκεί που μπορούμε πραγματικά να δράσουμε».

Σε παραλληλισμό με τον πόλεμο στην Ουκρανία, ο καγκελάριος ανέφερε ότι ο ρωσικός πόλεμος δεν υστερεί σε αδικίες έναντι του ιρανικού καθεστώτος. «Η επίθεση της Μόσχας σε έναν ειρηνικό γείτονα είναι εξίσου αδικαιολόγητη με τον πόλεμο της τρομοκρατίας που διεξάγει η Τεχεράνη εναντίον του Ισραήλ εδώ και χρόνια», σημείωσε, επαναλαμβάνοντας ότι το Βερολίνο εκτιμά τη διαμεσολαβητική προσπάθεια των ΗΠΑ και θα ήθελε μεγαλύτερη πίεση και κυρώσεις σε βάρος της Ρωσίας, ώστε το Κρεμλίνο να υποχρεωθεί σε συμβιβασμό μέσω διαπραγματεύσεων. «Όσοι θέλουν ασφάλεια, ειρήνη και δικαιοσύνη στη Μέση Ανατολή πρέπει να τις θέλουν και στην Ευρώπη», είπε, υπογραμμίζοντας ότι το Ιράν στηρίζει τη Ρωσία στον πόλεμο εναντίον της Ουκρανίας.

Παρόλο που η επόμενη μέρα στο Ιράν παραμένει άγνωστη, η Γερμανία σκοπεύει, από κοινού με τους εταίρους της, να αναπτύξει μια ατζέντα για «ένα καλύτερο μέλλον το οποίο αξίζουν οι γενναίοι άνθρωποι του Ιράν», βασιζόμενη σε τέσσερα σημεία:

1. Συμβολή στη δημιουργία μιας νέας τάξης ειρήνης και σταθερότητας στη Μέση Ανατολή, όπου όλοι οι γείτονες θα αναγνωρίζουν ρητά το δικαίωμα ύπαρξης και ασφάλειας του Ισραήλ.
2. Συνέχιση της εργασίας για μια συμβατική συμφωνία που θα υποχρεώνει το Ιράν να τερματίσει οριστικά το στρατιωτικό πυρηνικό του πρόγραμμα και το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του.
3. Συμβολή στη μελλοντική σταθεροποίηση και οικονομική ανάκαμψη του Ιράν, με την Ευρώπη να αποτελεί αποφασιστικό παράγοντα επιτυχίας.