Ο πόλεμος στην Ουκρανία: Τέσσερα χρόνια που άλλαξαν τον κόσμο
Μια ανάλυση των επιπτώσεων στην παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων, την ασφάλεια της Ευρώπης και το μέλλον της Ουκρανίας.
Τα τέσσερα χρόνια πολέμου στην Ουκρανία έχουν φέρει ριζικές εξελίξεις στον τρόπο διεξαγωγής των συγκρούσεων, στην παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων και στην ασφάλεια της Ευρώπης. Για την Ουκρανία, ο πόλεμος αποτέλεσε κατάρα, μια διαρκή μάχη για επιβίωση και προσαρμογή, προκειμένου να προστατεύσει τα σύνορα της Ευρώπης από τις ρωσικές δυνάμεις και να αποτρέψει τους συμμάχους της από την ανάγκη ανάληψης πολύ μεγαλύτερης δράσης. Το Κίεβο πληρώνει βαρύ τίμημα, υπομένοντας συνεχείς αναταραχές και ανυπολόγιστες απώλειες.
Οι Ουκρανοί επιθυμούν όσο τίποτε άλλο τον τερματισμό του πολέμου, ιδανικά από αύριο. Πρόκειται για ένα σκληρό παράδοξο, καθώς πολλοί στη Δύση εύχονται επίσης την ειρήνη, λόγω του κόστους στους αμυντικούς προϋπολογισμούς και στους λογαριασμούς θέρμανσης. Ωστόσο, ακριβώς η έλλειψη γενναιόδωρης δυτικής στήριξης προς το Κίεβο έχει καταδικάσει την Ουκρανία σε συνεχή αγώνα.
Για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, αν εξαιρέσουμε τις ΗΠΑ της εποχής Τραμπ, η Ευρώπη ξοδεύει λιγότερα σήμερα, αλλά ρισκάρει να υποστεί πολύ μεγαλύτερο κόστος, αν η σύγκρουση επεκταθεί στο μέλλον. Εάν οι ουκρανικές γραμμές άμυνας καταρρεύσουν και το Κίεβο πέσει, η Μόσχα, σύμφωνα με τις περισσότερες δυτικές εκτιμήσεις, θα κινηθεί σύντομα προς τα σύνορα του ΝΑΤΟ. Παρόλα αυτά, αυτή η απειλή δεν προκαλεί τον απαραίτητο πανικό στην Ευρώπη για μια συνολική κινητοποίηση. Τα πρώτα τρία χρόνια αμερικανικής στήριξης, με τη μορφή «βαρέων» δολαρίων, είχαν τα όριά τους και πλέον έχουν εξαντληθεί. Ο πόλεμος, όμως, συνεχίζεται και πιθανότατα θα ακολουθήσουν κι άλλες δυσμενείς επετείους.
Τέσσερα ολόκληρα χρόνια μετά, η αμείλικτη σκληρότητα και η αποφασιστικότητα του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν φαίνεται να έχουν πείσει την Ευρώπη περισσότερο ότι ίσως στο μέλλον πάψει να επιδιώκει την κατοχή ξένων εδαφών, παρά το αντίθετο. Παραδόξως, η εξάντληση των ρωσικών προϋπολογισμών και του ανθρώπινου δυναμικού είναι αυτό που ελπίζει η Δύση για τον τερματισμό του πολέμου, ένα συναίσθημα μέσα από το οποίο συχνά τον αντιλαμβάνεται. Ωστόσο, όσο περνούν τα χρόνια, ο πόλεμος επιφέρει ριζικές αλλαγές σε παγκόσμιο επίπεδο, ενώ η διπλωματική απορρύθμιση συνεχίζεται.